Feeds:
პოსტები
კომენტარები

აქა ამბავი საბასი და მისი საყვარელი ლეკვისა. მართალია არ ეტყობა, მაგრამ თუკი საბას დავუჯერებთ, ეს დალმატინელის ლეკვია. არაუშავს, ამბობენ თავიდან ზებრას კვიციც თეთრიაო. ვერთობოდით ანუ და ვემზადებოდით ნი2–ის მორიგი ვიდეოს გადასაღებად.

პ.ს. ლეკვს ქვია რალფი.

ირანი.GE

police

ამ ყველაფერზე კომენტარი მხოლოდ ერთი შეიძლება გაკეთდეს – მოვტყან სიტყვის თავისუფლების გურჯული გაგება და ირანისკენ მიმავალი ყველა გზა.

საერთოდ მე მსგავსი გარჩევების მიმართ ძირითადად ინდიფერენტული დამოკიდებულება მაქვს, არც ”ბავშვები გამოუშვით” ყვირილით გავქცეულვარ არსად და არც პირიქითა ქმედებისთვის დამიჭერია მხარი. მაგრამ ეს, რაც ამ სკრინზეა გამოსახული და რაც გახარებული სახით პირველ ნიუსად გვახარეს ტელენიუსებში, არის მარაზმი, საშინელება და სიტყვის თავისუფლების პირდაპირი შეზღუდვა.

და რისთვის კეთდება ეს? პასუხი მარტივია – ბრბოს თვალში ქულების დასაწერად, ”აი ჩვენ როგორ ვიცავთ პატრიარქს”… საზოგადოებაც დუმს და იმას ვერ ხვდება, რომ ხვალ ნებისმიერი ჩვენგანის მოქესტვა შეუძლიათ, ნებისმიერი ბრალდებით. მაშ მოდით, დაველოდოთ ერთად :)

წინასაჰელოვინოდ

ბევრი ვიფიქრე ამ ვიდეო პოსტს რა აღწერა უნდა ქონოდა წინ, მაგრამ ფიქრებს მუსიკა და ოპერაში გახსნილი 20 ტაბი მიფანტავს, ამიტომ უბრალოდ გადმოვაკოპირებ ვიდეოს აღწერას:

დიდი ხნის პაუზის შემდეგ ახალი ვიდეო პოსტი, ჰელოვინზე, სამუშაოზე, ნი2-ზე და სამომავლო პერსპექტივებზე.

აქვე გაიგებთ მოკლე და შემაჯამებელ რეპორტს წარსულ და მომავალ საგმირო-შემოქმედებით საქმეებზე, წარუმატებლობასა და წარმატებაზე.

პ.ს. bigcrow.ge -ს პრეზენტაციასაც აქვე ვახდენ, მამენტ :)

ასე ბატონო. ახლა კი ზემოთხსენებული ვიდეოპოსტი:

Direct link: http://vimeo.com/7313708

ვორდპრესი ქართულად (?)

ვორდპრესის თარგმნა რომ მიდიოდა და დასამთავრებელი იყო, ეგ ვიცოდი, მაგრამ დღეს დაშბორდში თუ ”ქართული” თარგმანის ნაგლეჯები დამხვდებოდა და ისიც სულ შედევრები, ამას ნაღდად არ მოველოდი.

რას გავს ეს, რა მარაზმია… იხილეთ სკრინი და დატკბით:

geo wp

ღორობის არქივი

ბევრი ვიფიქრე თუ ცოტა, გადავწყვიტე გამეკეთებინა საიტი, სადაც თავს მოვუყრიდი ჩვენს გარშემო არსებულ ღორობებს, ანუ მანკიერებებს, რომელზეც ჩვეულებრივ ყველა თვალს ხუჭავს და მეტიც, ზოგჯერ ნორმადაც კი მიაჩნიათ.

მინდა წარმოგიდგინოთ ეს საიტი:

http://goroba.wordpress.com

აქ თქვენ იხილავთ ყოველდღიური ღორობის ქრონიკებს, იმედი მაქვს, რომ ჩვენი ქართული საზოგადოება მასალას არ შემომაკლებს ამისათვის. და მთავარი – მიუხედავად იმისა, რომ ამ ყველაფერს დიდი იმედით ვუყურებ, მაინც ვფიქრობ, რომ მარტოს გამიჭირდება ამდენი რაღაცის გაძღოლა. ამიტომაც მჭირდება ავტორები, ანუ ადამიანები რომლებიც ჩემსავით უყურებენ ჩვენს გარშემო გამეფებულ და ჩამყაყებულ ღორობას და უნდათ, რომ ამაზე ხალხსაც მიუთითონ.

ავტორობა კი საკმაოდ ადვილია. დაინახე რამე ღორობა სადმე? გადაუღე სურათი და გაუშვი ღორობის არქივში. უმარტივესია. და რაც მეტი იქნება ასეთი ადამიანი, მით უფრო დიდი და სრული არქივი გამოგვივა. ასე რომ ზა ძელა, ღორებზე მონადირეებო!

header

.Ge და სხვანი

არის, აღსრულდა ოცნება
არის, აღსრულდა მიზანი (კომპარტიის არქივებიდან)

არ ვიცი, შეიძლება უკვე შეამჩნიეთ, მაგრამ ოფიციალურ ნათქვამს მაინც სხვა სიტკბო აქვს – ბლოგი როგორც იქნა გადავიყვანე .Ge – ზე. ანუ ახლა ჩემთან შემოსვლა შეიძლება როგორც ძველი, ვორდპრესული მისამართით, ასევე მარტივად და ლამაზად BigCrow.ge -ს აკრეფით. თქვენი არ ვიცი და ჩემთვის ეს სასიხარულოა. ვისაც არ დაგეზარებათ, შეგიძლიათ ჩაისწოროთ მისამართები, თუ არ ჩაისწორებთ, მამენტ არც მაგით დაშავდება არაფერი.

ახლა შემოქმედებითი ნაწილი – ასევე როგორც იქნა ვიყიდეთ დომეინი და ჰოსტინგი ni2.ge – სათვის, თუმცა ჯერ ნუ შეხვალთ, არაფერი დაგხვდებათ მანდ. იდეაში მანდ იქნება ჩვენი დიადი კრეატივ-სტუდიის ყველაფერი, მათ შორისაა ნი2 ნიუსი, ნი2 არტსი, ნი2 ვიჟენი და კიდევ რამდენიმე განყოფილება. იმედებს, რაღა თქმა უნდა დიდს ვამყარებთ, ვნახოთ რა გამოვა.

დღეს კი ჩვენს ახალ იმპროვოზირებულ სტუდიაში მივდივართ, რომ გადასაღები რაღაცეები ავაწყოთ, მათ შორის ”ბლუ სკრინის” კედელი. ასე რომ ელოდეთ სიახლეებს მალე. ახლა კი განვესხი, მროველას კამერა უნდა ვეთხოვო, თორემ ყველაფერი დაგვრჩება ჰაერში.

ამასწინათ, როდესაც უინტერნეტობაზე მოვთქვამდი, იქვე ვახსენე კიდეც ბირთვისი და ტრანს ფართი მის მიდამოებში. იქვე დაგპირდით, რომ თუკი სურათებს ან/და ვიდეოებს ჩავიგდებდი ხელში, აქაც შემოგთავაზებდით. რაღა თქმა უნდა ამის იმედი არც მქონდა, მაგრამ დღეს ინფესტამ გამომიგზავნა თავისი გადაღებული რაღაცეები და მეც დავაგალერეე მაშინვე.

ორიოდე სიტყვით ფართიზე. მისი ორგანიზატორი ჩემთვის უცნობია და ასევე უცნობი დარჩებოდა მისი ჩატარების თარიღიც, ჯასტიკას რომ არ დაერეკა გასვლამდე ერთი საათით ადრე და არ ეთქვა ამის შესახებ. ასე იყო თუ ისე, 3 ოქტომბრის საღამოსთვის ჩვენ ჩემთვის უცნობ ადგილზე ვიყავით, საიდანაც იწყებოდა ფეხით სასიარულო ბირთვისისკენ. ხალხი, ვინც ამ ფართის აკეთებდა, წინა დღით ასულა იქ თურმე და გზაზე მაჩვენებლებიც დაუტოვებია, როგორც ჩვენ ვიცოდით 5 ცალი და როგორც აღმოჩნდა 9, რამაც მეექვსეს გამოჩენისთანავე თავზარი დაგვცა. თუმცა ჩვენ ეს თავზარდაცემა გამოვიყენეთ ჩვენს სასარგებლოთ, იქვე პატარა რიტუალი ჩავატარეთ და გზა განვაგრძეთ. გთავაზობთ ამ რიტუალის ვიდეოს:

Link: http://vimeo.com/7141892

ასე იყო თუ ისე, განვაგრძეთ ამის შემდეგ გზა და დაახლოებით ერთი საათის შეუჩერებელი სიარულის შემდეგ მივედით იქ, სადაც დუმდნენ… არა, არ დუმდნენ, მივადექით ადგილს, საიდანაც ფსაის ჯადოსნური ხმები ისმოდა. ძალიან მაგარი შეგრძნება იყო, ტყე (თან იცით ალბათ ბირთვისის ქვაბებში რანაირი ტყეა – გარშემო კედლები და შუაში პატარა ნაპრალში ხართ შენ და ტყე), ოდნავ შებინდებული და ამ დროს ხეობის ძირიდან ამომავალი ჯადო. ცხადია დაღლილობის დონისგან დამოუკიდებლად ყველანი გავიქეცით ხმისკენ და ათიოდე წუთში ფსიქოდელიურად გაწყობილ იმპროვიზირებულ დენსფლორზე აღმოვჩნდით.

[ დააჭირე ლინკს რათა განაგრძო კითხვა, გაიგო რა მოხდა შემდეგ და  იხილო სურათების გალერეა ] მეტი

Tattoo

როგორც იქნა! გვეშველა! (ნუ თქვენ რა, მე მეშველა) მოვაბი როგორც იქნა თავი და ფეხზე დაწყებული ტატუ დავიმთავრე, ცხადია ჩემი ტატუს აპარატით. დატკბით:

Tatto-leg

Online again

დიდხანს ვიფიქრე, მაგრამ ამაზე ყლე სათაური ვერ მოვიფიქრე ამ პოსტისთვის. მაგრამ იმის გამოსახატად საკმარისია, რისი თქმაც მინდა – ინტერნეტი ჩამირთეს. უფრო სწორად ის ინტერნეტი, რომელიც მქონდა, ჯერ კიდევ არ ჩაურთავთ, მაგრამ ახლა უკვე მაგას დიდი მნიშვნელობა აღარ აქვს – ჯელინკი შემოვიყვანე და აწი თავისი დიესელი შეუძლიათ დამახატონ ზედ. თან ამას აპლოადი უკეთესი აქვს.

აიმ ბექ!

netcable

New media forum 2009

გუშინ და გუშინწინ რომ ”ნიუ მედია ფორუმი” შედგა მთაწმინდის პარკში, ალბათ უკვე გაიგებდით. მე და საბა ერთად ავედით (სხვებთან ერთადაც, მაგრამ აქ ერთად ასვლაში იგულისხმება ერთი განწყობით ასვლა) და ძალიან შესანიშნავი დრო გავატარეთ. იმის აღწერა, თუ როგორი დრო გავატარეთ, შეგიძლიათ ნახოთ საბას ამ პოსტში, ვინაიდან და რადგან მე რომ დავწერო, ფაქტიურად იგივეს დაწერა გამოვა. რაც შეეხება ჩემს განსაკუთრებულ შთაბეჭდილებებს – მეორე დღეს ქაბაბი არ დაგვიტოვეს, ჩათლახებმა, გვიან მისულებს, ცეცხლად და ნეფთად. დვორსკიმ კარგად ილაპარაკა პოდკასტინგზე, თუმცა პუბლიკის მიხედვით თუ ვიმსჯელებთ, არამგონია უახლოეს ათწლეულში ახალი პოდკასტერები შეგვემატოს.

თუნდაც ერთი მაგალითი კმარა იმისთვის, რომ დავრწმუნდეთ, პოდკასტინგის ბუმი არ გვემუქრება – დვორსკი ყვება, რომ ხმის ჩაწერა შეიძლება ბევრი რამით, თუნდაც ტელეფონით, აქვე აყოლებს, რომ თანამდროვე ტელეფონებს ძალიან ბევრი სასარგებლო თვისება აქვთ ამ მხრივ და ამ დროს ისმის ერთი ბიჭის კომენტარი, ”ჟურნალიზმის ზეიმის” კლანიდან – ეგ რანაირად გამოვა, ახალ ტელეფონს რომ იყიდი, ერთ თვეში კიდევ უფრო ახალი გამოვა და ეს ჩემი კიდევ ხომ გაბანძდებაო. ბევრი ფიქრის და მსჯელობის მერე ჩემამდეც მოვიდა ამ წინადადების აზრი – ახალი მოდელის გამოსვლა ავტომატურად უკარგავს მის წინა მოდელებს ყველა იმ ფუნქციას, რაც გააჩნია.

ასეა თუ ისეა, კარგი იყო. განსაკუთრებით სვიტის გამოსვლები (არც მე გავლინკავ მას, საბასი არ იყოს, რადგან ის ისედაც ყველამ იცის), რადგან ბევრი მარგალიტი შევაგროვე მაქედან. სხვა მარგალიტების შეგროვება დამეზარა.

და აქვე მოწოდება ყველას, ვინც იქ იყო და ფოტოაპარატებს აჩხაკუნებდა – სურათებს ნუ ჟოჟკავთ, თორემ ჩამოგივლით სუყველას ბლოგროლზე და ჩაგძირავთ! აქვე პოსტის დატაგვა – როგორც ჩემი მოკლე ჭკუა მკარნახობს და მახსენებს, ასეთ ივენტებს მგონი რომ ერთსიტყვიან ტეგებად იმასშვებიან, წიპა newmediaforum2009 :) ნუ მე ასე ვიზამ და თქვენ ის იმასგიქნიათ იქ.

ახალი ვიდეოშედევრი

მინდა წარმოგიდგინოთ ნი2 ნიუსის და ქრაუ პიქჩერზის ახალი შედევრი, ვიდეოშედევრი, რომელიც გადაღებულია მხოლოდ ჩვენს მიერ და ყველა სხვა გადამღების თავზეც გავიარე. უფრო სწორად ეს არის ახალი შედევრის ტრაილერი, თუმცა ეს მას არ უშლის ხელს, რომ თავადაც შედევრი იყოს. მაშ ასე, გენადი, ფონოგრამა:

პატივცემულო საზოგადოებავ!

მოგეხსენებათ ალბათ, რომ აგერ უკვე ორიოდე კვირაა, რაც ჩემი აპარტამენტებიდან არ მაქვს ინტერნეტ რესურსებზე წვდომა, რასაც მართალი რომ ვთქვა ძალიან განვიცდიდი საწყის პერიოდში, მაგრამ ახლა ნელ–ნელა ვიკიდებ. აქვე აღმოვაჩინე, რომ ამ მოვლენას თავისი პლიუსებიც გააჩნია, რომელთანან ერთ–ერთიც მინდა წარმოგიდგინოთ.

აგერ უკვე სამიოდე წელია, რაც ჯგუფი “იმორტალ დრანკარდსი” ეწევა შემოქმედებას. თავიდან ეს ვიყავით მე და გეგა, შემდეგ კი ყველაფერს მიეცა ერთი მსახიობის თეატრის სახე – მე და სხვები, ანუ თითო სიმღერაში თითო მოწვეული ადამიანი. ერთი საერთო იდეური ხაზი, რაც შეიძლება ასე თუ ისე ჩანდეს არის ის, რომ გეგა და მროველი მაინც შეიძლება ჯგუფის ბირთვის ნაწილად ჩაითვალოს.

ჩვენი შემოქმედების ადრეულ პერიოდში, შორეულ 2007 წელს ჩვენ შევქმენით ჩვენი ერთ–ერთი პირველი ნაწარმოები – “ცანგალა და გოგონა”, რომელიც მართალი რომ ვთქვა, დიდად არაა ცნობილი ფართო საზოგადოებისთვის. ასევე არ გეცოდინებათ თქვენ ისიც, რომ ამ ორიოდე წლის წინ ამ სიმღერის კლიპის გადაღებაც დავიწყეთ, მაგრამ უთავობისა და გამო ვეღარ მოვაბით თავი მის დამთავრებას.

და აი ახლა, როდესაც ინტერნეტის გარეშე დავრჩი ხანგრძლივი დროით, მოვაბი როგორც იქნა თავი ამ ყველაფერს, სიმღერის ე.წ. რემასტერიც გავაკეთე, ანუ ახალი ჟღერადობა შევძინე და კლიპიც დავამთავრე. ალბათ უკვე მიხვდებოდით, რომ ზუსტად ამ კლიპის წარმოდგენა მინდა ახლა თქვენთვის. იგი გადაღებულია სამოყვარულო კამერით, მასში მონაწილე მსახიობები არ არიან პროფესიონალები, თუმცა ყველაფერი გულით არის გაკეთებული, რისთვისაც მინდა დიდი მადლობა გადავუხადო ყველას, ვინც დამეხმარა ამაში: მროველს და აპოკალიფსს იმისთვის, რომ კამერები მათხოვეს, მსახიობებს, რომელთა გარეშეც არაფერი გამოვიდოდა და ბოლოს საკუთარ თავს, რომელმაც ჩაწერა, გადაიღო და დაამონტაჟა კლიპი.

ახლა კი ვიდეო:

Offline

Watch your line, son! – Benjamin Franklin

ჰო.

თავიდან ვიფიქრე, რომ ამ ერთი სიტყვით დამემთავრებინა ეს პოსტი, მართლაც და მეტი რა არის სათქმელი – ინტერნეტი გამეთიშა აგერ უკვე კვირაზე მეტია. სამაგიეროდ კავკასუსის მესვეურებისგან საჩუქრად მივიღე დიდი ჭური, ჰოდა ვზივარ ახლა ამ ჭურში და არც ჩემი ხმა ესმის ვინმეს, ვერც მე ვიგებ რა ხდება მსოფლიოში (ფორუმზე მაინც) და საეთოდაც – ყლეზე ვარ.

რა ეშველება ამ სიტუაციას არ ვიცი, არც ის ვიცი როდის შემომიყვანენ ჯელინკის ხაზს, რომლის დაყენებაც დიდი ფიქრისა და მსჯელობის მერე გადავწყვიტე მაინც. შესაბამისად შემდეგი ჩემი პოსტიც მომავლის განუჭვრეტელ ნისლშია დაკარგული.

რაც შეეხება ამ პოსტს, საბუნიას აპარტამენტებიდან ვწერ, შესაბამისად მიხვდებოდით ალბათ, რომ საბუნიასთან ვარ და ნი2–ის მომავალზე ვმსჯელობთ მჭმუნვარე სახეებით. სახის საჭმუნვი მიზეზი კი მართლაც გვაქვს – ორი სიტყვით რომ ვთქვათ, ეს გამოიხატება ასე:  “იმედმა გადაგვაგდო”. უფრო მეტი სიტყვით ამ სიტუაციის აღწერა მეზარება კიდეც და არც იქნება მთლად კორექტული, რადგან ტექსტში მრავლად იქნება ისეთი გამოთქმები და სიტყვები, რომლებიც ეთერში ღამის 12 საათის მერე უნდა გავიდეს ხოლმე.

ესეც ასე, ეს იყო ის ყველაფერი, რაც მე ვიცი და რაც ხდება ჩემს გარშემო, დანარჩენი ალბათ თქვენ უკეთ იცით, ვისაც ინტერნეტი გაქვთ და ჩემსავთ ჭურში არ ზიხართ.. ან სხედხართ, როგორც გენებოთ.

პ.ს. ამ პოსტში არ აღმიწერია არც ორი ე.წ. “პახოდი” კოჯრის მიდამოებში მწვადაობითურთ და არც ტრანს ფართი ბირთვისში, რომელიც ამ შაბათს დამატყდა სრულიად მოულოდნელად, ვინაიდან და რადგან მეზარება და არც არის მგონი აუცილებელი, განსაკუთრებით პირველი ორი. რაც შეეხება ბირთვისის ფართის – სურათები თუ ჩამივარდა ხელში ოდესმე (უახლოეს ოდესმე), მერე აღვწერ კიდეც. ისე კარგი იყო და როგორც ყოველთვის მინდა გითხრათ მათ, ვინც არ იყავით – შეიმ ონ იუ.

Beardyman – Youtube live

ახუიეწ ნი ვსტაწ, როგორც იტყოდნენ ჩვენი წინაპრები. მინდა წარმოგიდგინოთ ორი რამ ერთდროულად – იუტუბის ლაივი – ინტერნეტ სელებრითების ლაივ შოუ და ბიტბოქსერი Beardyman-ი, ოღონდ არა ცალ-ცალკე, არამედ ერთად – ბერდიმანი იუტუბის ლაივზე.

უყურეთ, დატკბით, შეგშურდეთ, გული აგიჩუყდეთ – მოკლედ მე არ შემიძლია ყველა ის გრძობა ჩამოვთვალო, რაც შეიძლებათ გაგიჩნდეთ, მაგრამ მე ნამდვილად დავტკბი და შემშურდა. არა იმისი, თუ როგორ აკეთებს ამ ყველაფერს, არამედ იმისი, რა აპარატურაზეც აკეთებს. მოვა დრო და მეც მექმება მსგავსი სალაივო აპარატურა. ახლა კი ვიდეო სტუდიაში:

link: http://www.youtube.com/watch?v=v2F-Emds6eA

Help !

madnessამ ბოლო დროს ვატყობ, რომ ძალიან დამენძრა, განსაკუთრებით ფსიქოლოგიურ ასპექტში. ძალიან აგრესიული გავხდი, დაჟე სიზმრებსაც კი აგრესიულს ვხედავ, ხან ვიღაცას ვკლავ, ხან ვიღაცას ვცემ და ეს გრძელდება მთელი ღამის განმავლობაში. არ ვიცი მართლა ასეა თუ არა, მაგრამ მგონი ეს ჩემი ფარული სურვილის გამოხატვაა, რომ მართლაც ვცემო ან მოვკლა ვინმე.

კარგია მერე ეს? რაღა თქმა უნდა არაა კარგი, ერთი-ორი ვიზიტი ალბათ არ მაწყენდა ფსიქოლოგთან, სანამ გვიანი არ არის და ფსიქიატრი არ გახდა საჭირო. და რაც ყველაზე მთავარია, ვიცი ამ ყველაფრის მიზეზი, მაგრამ რადგან ვერაფერს ვშველი ამ მიზეზს, ამიტომაც გადამდის ზოგად აგრესიაში. ცხადია ეს შემოქმედებაზეც აისახება – აღარაფრის არც წერა მინდა, არც შექმნა და არც არაფერი, მხოლოდ დესტრუქცია!

მიშველეთ, სანამ ცოდვა ჩამიდენია.

Related post: დედას შევეცი

Panoramio.com

ძალიან მიყვარს სასარგებლო საიტები, როგორებიცაა იუტუბი, ვიმეო, ფლიკერი და სხვა ისეთი საიტები, სადაც იცი, რომ შეხვალ და ბევრ და ძალიან სასარგებლო რამეს ნახავ, ხალხის მიერ ატვირთულს, იქნება ეს ფოტოები, ვიდეოები, პროგრამები თუ მუსიკა.

მინდა წარმოგიდგინოთ ერთი მსგავსი საიტი, რომელმაც ჩემი აღფრთოვანება დაიმსახურა და დორბლად დამღვარა. ეს არის პანორამიო (panoramio.com) – საიტი, სადაც განთავსებულია მსოფლიოს ყველა კუთხე-კუნჭულის ფოტო და სადაც ნებისმიერს შეუძლია თავისი კუთხე-კუნჭულის ფოტოს დამატება.

ყველას, ვისაც ერთხელ მაინც გისარგებლიათ  გუგლის რუკით ან გუგლის Earth-ით, შემჩნეული გექნებათ ლურჯი წერტილები, რომლებიც მიახლოებისას იქცევიან იმ ადგილის ფოტოებად, სადაც ეს წერტილებია დასმული. ეს სურათები აღებულია ამ ზემოთხსენებული საიტიდან – პანორამიო და დამეთანხმებით ალბათ, რომ ძალიან სასარგებლო და საინტერესო ფუნქციაა (გასართობიც).

თავად საიტიც მოხერხებულადაა გაკეთებული, თავისი გუგლის რუკით, ტოპ სურათების განყოფილებით და სხვა პატარ-პატარა კანფეტობებით. ის ძალიან გავს უპოპულარულეს ფოტოსაიტს Flickr.com, რომელიც ასევე ძალიან ბევრი ფოტოგრაფისთვის (მათ შორის ქართველი) არის მშობლიური საიტი, თუმცა პანორამიოს აქვს ის, რაც ხდის მას ასე განსაკუთრებულს – სურათების ძებნა შესაძლებელია რუკის მიხედვით. მაგალითად გვინდა ვნახოთ სურათები, სადაც იქნება აისბერგები, პინგვინები და მსგავსი რამეები, მივდივართ ანტარქტიდაზე და ვნახულობთ იქაურ სურათებს, ყოველგვარი ტვინის ჭყლეტვის, საძებნი სიტყვების შერჩევის (”აბა ამას ჩავწერ, იქნებ იპოვოს”) და წვალების გარეშე.

და კიდევ, გაოცებული დავრჩი ქართველი ფოტოგრაფების და შესაბამისად საქართველოში გადაღებული სურათების სიმრავლით, სასიამოვნოდ გაოცებული. ასე რომ მოდით თქვენც და ქაჩეთ თქვენი მოგზაურობების და არამარტო მაგ დროს გადაღებული სურათები, პანორამები და პეიზაჟები. თითოუელი სურათისთვის მოგიწევთ მისი რუკაზე განთავსება და ეგაა. ხოლო დაახლოებით კვირაში ერთხელ ხდება ახალ ატვირთული სურათების გადახედვა და მათ Google earth-ზე განთავსება.

This is the life

სიმღერა, რომლის სათაურსაც ამ პოსტის თავზე ხედავთ, ეკუთვნის ვინმე ემი მაკდონალდსს და თუკი მისი ორიგინალი მოსმენილი გაქვთ, ალბათ დამეთანხმებით, რომ დიდი არაფერი განსაკუთრებული არაა მასში. მაგრამ აქ მინდა წარმოგიდგინოთ სულ სხვა შესრულება.

ორი და გერმანიიდან, 16 და 14 წლის (fiona & emily), რომლებმაც თავიანთი ინტერნეტმოღვაწეობა დაიწყეს იმით, რომ მსგავსი სტილის (როგორიც ქვემოთ ვიდეოშია) ვიდეოები გადაიღეს და ყოუტუბზე დაყარეს, ანუ სხვადასხვა ცნობილი სიმღერების ანფლაგდ ქავერები. საბოლოოდ, ორიოდე წელიწადში მიაღწიეს იმას, რომ გერმანიის ტოპ მუსიკოსებში შევიდნენ გამოწერების მიხედვით. მართლაც შესანიშნავად მღერიან:

თუკი მათი სხვა სიმღერების მოსმენაც გინდათ (რის რეკომენდაციასაც გაძლევთ, რომ გინდათ), იხილეთ არხი: Fiomily on youtube

მეტი

Facebook

გადავყევი ამ ფეისბუკს. გადავყევი რა, არც ტაძარი ამიგია მისთვის და არც ფანკლუბი შემიქმნია, მაგრამ ფაქტია, რომ გადავყევი. მან ჩაანაცვლა ჩემთვის ბლოგიც, მესენჯერებიც და ნაწილობრივ ფორუმიც. ამაზე ვიღაც წერდა უკვე, რომ მალე ასე მოხდებაო და ბლოგები ჩაიძირებაო და ა.შ., მაგრამ ახლა ჩემს თავზე ვიგრძენი ყველაფერი.

საქმე იმაშია, რომ ფეისბუკზე რამდენიმესიტყვიან სტატუსებში შენი ყოველსაათობრივი გრძნობის გამოხატვა უფრო ადვილია, ვიდრე ამ ყველაფრის დაგროვება და მერე დღის ბოლოს ერთ დიდ პოსტში დაწერა, რაც ახასიათებს ბლოგზე წერას. ხოლო ის ვარიანტი, რომ იგივე ყოფელსაათობრივი ე.წ. სტატუსები ბლოგზე პოსტო, იმდენად აფსურდულია, რომ განხილვასაც არ ექვემდებარება.

იგივე ეხება სხვადასხვა ლინკების თუ ვიდეოების დაშეარებას. მამენტ აქ მთლად მართალიც არ ვარ, თავისუფლად შეიძლება ფავორიტი ვიდეოების გადმობლოგვა, ისევე როგორც სხვა რამეებისა, მაგრამ რაღაცნაირად უსიამოვნო გრძნობა მიჩნდება ხოლმე, როდესაც რაღაც არასაკუთარ ვიდეოს ვდებ ბლოგზე, თითქოს რაღაც ვარეზნიკად ვგრძნობ ხოლმე თავს, რაღაც ხლამს რომ პოსტავს ხოლმე დღეში 900 ცალს.

ესეც შენი მორიგი დილემა – კარგად ვწეროთ და იშვიათად, თუ ხლამი და ხშირად? Решать вам.

Youtube Subscriptions

საიტი Youtube რომ პოპულარულია და ყველამ იცის, ამაზე უკვე ის ფაქტიც მიანიშნებს, რომ დედაჩემიც კი იქედან ამოღებული ვიდეოებით მელაპარაკება უკვე. თუმცა მან არ იცის იმ პატარა საიდუმლო ღილაკის დანიშნულება, რომელიც ძალიან საჭიროა ამ საიტზე – Subscribe ანუ არხის გამოწერა.

მინდა წარმოგიდგინოთ ის არხები, რომლებიც გამოწერილი მაქვს და თქვენც ამისკენ მოგიწოდოთ (წარმოდგენისკენ ანუ, გამოწერა ნებაყოფლობითია):

  • youtube-subscriptions თბილისი- ბრჭყალებში იმიტომაა, რომ ეს არხი არაა, ეს არის ტეგი, ამ ტეგით მომდის ის ვიდეოები, რომლებიც თბილისთანაა დაკავშირებული. მართალი რომ ვთქვა, ბევრი სულაც არ არის.
  • ანაკონდა – ეს არის ერთი ქართველი ვლოგერი, რომელიც იმყოფება გერმანიაში და საერთოდ, ჩემი მუზაა ვლოგინგის ამბავში.
  • ბივი88 – ჩემი ფარული საყვარელი, რომელსაც აგერ უკვე მეორე წელია უშედეგოდ შევტრფი, მაგრამ ის ნორვეგიაშია და მე აქ. არც ნორვეგიული ვიცი, სამაგიეროდ სასაცილო პაროდიული ვიდეოები აქვს სხვადასხვა სიმღერებზე.
  • კოლეჯიუმორი – ჩემი ფავორიტი. უძლიერესი და უსასტიკესი იუმორია, ეს არ არის ერთი ადამიანი, ეს არის ადამიანთა დიდი ჯგუფი, რომელიც აკეთებს კარგ ამერიკულ იუმორს.
  • დვორსკი, ენდოფზივორლდი და ფელერფანტასტიკა – ამათგან საუკუნეა არ მომსვლია არცერთი ვიდეო, ასე რომ არ ვიცი რას აკეთებენ და რას მოითხოვენ :)
  • ინდიმოგული – ინდი ფილმმეიკერის სამაგიდო წიგნი, უფრო სწორად არხი. სტუდია, რომელიც აწარმოებს უბიუჯეტო ფილმებს და რაც მთავარია გვასწავლის, როგორ უნდა ვქნათ ეს. ძირითადად ორიენტირებულია რეალურ და იაფ ეფექტებზე. მასტ სი.
  • ჯოუი და დევიდი – კოლეჯხუმორის ჯგუფის წევრები. შესაბამისად ზემოთხსენებული იუმორის მოყვარულებს არ გაწყენდათ ეს არხი.
  • მონდომედია – ყველასათვის ცნობილი და საყვარელი სადისტური მულტფილმის ”Happy tree friends”-ის მწარმოებელი სტუდია. თუკი ერთი სერია მაინც გაქვთ ნანახი ამ მულტფილმის, ამ არხის არგამოწერა არის დანაშაული და ისჯება უსასტიკესად. მეთოდები შეგიძლიათ მულტფილმის სერიებში იხილოთ.
  • როკეტბუმი – ინტერნეტმემეების, რანდომ ინტერნეტ ამბების და მსგავსი რაღაცეების საბადო. დაახლოებით ისეთივე ვიდეოების საწარმო კანტორა, როგორ პოსტსაც ახლა კითხულობთ.
  • სეტკომედი – ეს ახალი გამოწერილი მაქვს, მაგრამ კარგი რაღაც ჩანს, ”Family guy”-ს მსგავსი მინიანიმაციური შოუებია, მგონი იგივე ადამიანია, ვინც ზემოთხსენებულ ფემილი გაის აწარმოებს.
  • დანარჩენები (ლიშტოტა და სხვები) – არააქტიური მწარმოებლები, რომლებიც ძირითადად პირადი სახის და ”ნახეთ ეს ბიჭი რა მაგრად წაიქცა” ტიპის ვიდეოებს დებენ, თუმცა თავისი დაბალი სიხშირის გამო ხელს არ მიშლიან და არ ვშლი გამოწერებიდან.

ესეც ასე. კარგი იქნება, თუკი თქვენც დააშეარებთ საკუთარ გამოწერებს, იქნებ რამე კარგი იპოვოს ვინმემ.

08.08.08

გახსოვთ ალბათ, რომ ვამბობდი ამას წინათ, ან თუ არ გახსოვთ გაგახსენებთ – ამ რამდენიმე ხნის წინ შემხვდა ჩემი თანამებრძოლი (შეიძლება ასეც ითქვას) რომელმაც მომცა შარშანდელი 8 აგვისტოს სურათები. ძალიან გამეხარდა, რადგან მაგ დროის არც ერთი სურათი არ მაქვს. მართალია მე არცერთში არ ვარ, მაგრამ მაინც მინდა გაჩვენოთ, მცირედი კომენტარებით:

ვაზიანის ბაზა, 7 აგვისტო

ვაზიანის ბაზა, 7 აგვისტო

განაგრძეთ კითხვა: მეტი

Older Posts »