… მოგვეც ჩვენ დღესო კი რა და…
მართალი უთხქვამს, ვისაც უთქვამს, კაცის გულისკენ გზა კუჭზე გადისო. ხოდა გაიარა უკვე და მე ბედნიერი ვარ. შეგიძლიათ მცემოთ, მაგონით, მჭიპოთ, შემდეგ სადილამდე (თუ რაც იქნება) მე ხმის ამომღები არ ვარ :) ვოტ. ინქოლორში.
ახლა რაშია საქმე. საქმე იმაშია, რომ როგორც ყველა მუშაკს ამ მოცემული დაწესებულებისა, მეც სულ მშია. და როდესაც მშია, მე სხვის თეფშში ვგრძნობ თავს (როგორც რუსები იტყვიან “ნე ვ სვაეი ტარელკეო” ) იმ განსხვავებით, რომ თეფში ცარიელია. არადა რატომ გიყვებით ახლა მე ამას?
იმიტომ, რომ შეგახსენოთ – ჭამეთ და სვით, სანამ არის, სხვას რას წაიღებთ? :P :D ბიძაკაცური და ღიპიანი ლოგიკაა, მაგრამ ეგრეა. თუმცა ჩემი ბიძაკაცობა დამთავრდა მაშინ, როდესაც სამზარეულოსკენ საზეიმო სვლის დროს იქვე მაგიდაზე დაგდებული “კოსმოპოლიტეის” ნომერი ვიპოვე. ძუძუებიანი ჟურნალია ფრიად. ნუ, ცოტაოდენი გადავფურცლე და მერე დავფიქრდი…
… საჭმელი თუ ძუძუები? ვოტ ვ ჩომ ვაპროს.
გამოიწერე ბლოგი
გამოიწერე კომენტარები
ა გდე ოტვეტ? იკითხა და ჩაფიქრდა…
მე ხელოვნურ კვებაზე გამზარდეს… ალბათ ამიტომაც ვერ აღვიქვამ ძუძუს როგორც საკვებს და პირიქით, საკვებს-ძუძუდ.
დიახ, მე რთული ბავშვობა მქონდა :P
მერე, კოსმოპოლიტანი რომ გადაფურცლე დაგანაყრა?
კოსმოპოლიტანი რომ გადავფურცლე, რაღაცეები ეწერა იქ ქალის ორგაზმზე და ტიტველა კაცეი იყო კიდე, ამიტომ ისევ საჭმელი ვარჩიე…
ვგიჟდები ტიტველ კაცებზე
მიყუარხარ და მოენატრე მეს :)))
მროველ: ჰაქშა :) სექსუალურო შენა :))))
სვიტ: ვაჰმე, მეც ძლიერ მოენატრის. ასე უნდა დაკარგვა, მამენტ? გადაყევი ხო იმ მასონებს? :D
mdaaaa….
ვოტ ტააკ :-)