დაახლოებით ”ჯამპ, ჯამპ”-ის ტონალობით.
გუშინ ფრიად უცნაური დღე იყო, განა იმიტომ იყო უცნაური, რომ პივები ვისხით თავზე და ავოიე-ები ვიძახეთ მერე, უცნაური იყო იმიტომ, რომ ამ ყველაფრის მერე რომ გადავყირავდი საწოლში და გათიშვა დავაპირე, ვიღაცამ დამირეკა (აღარ მახსოვს ვინ იყო, მაშინვე დამავიწყდა) და მითხრა – ხვალ თერთმეტ საათზე ვარჯიშია და მოდიო. მართალი რომ ვთქვა არ ველოდი ამ ზარს, მაგრამ სთალო ფრიათნო.
ზნაჩიტ ვუბრუნდები სპორტულ ფორმას, რომელიც მამენტ არც მქონია. ერთი ცხადია – ამ ერთ თვეში შემაშფოთებლად წამოზრდილ ღიპს ჩამოვიგდებ ისევ. ახლა კი წავედი, თორემ დამაგვიანდება.
Yo
გამოიწერე ბლოგი
გამოიწერე კომენტარები
good luck, ჩემი სპორტული ცხოვრება მონდომების დონეზე დარჩა :)
gut!! go yvo go!!
ბრრ… მარცხენა ფეხი მეწვის…
ოღრაშული ღიპი ძირს
მაგის დაგდებაზე ვმუშაობ კაკრაზ…
არადა ერთ-ერთ ყველაზე არასპორტულ ადამიანად წარმომიდგენიხარ.
მინდა გამოვხატო ჩემი აღშფოთება და შეშფოთება ამ ფაქტთან დაკავშირებით…
როგორ თუ!
ღიპის დასაგდებად მაინც ღირს ვარჯიში მარა მარტო სირბილი როდი გიშველის :))