გახსოვთ ალბათ, რომ ვამბობდი ამას წინათ, ან თუ არ გახსოვთ გაგახსენებთ – ამ რამდენიმე ხნის წინ შემხვდა ჩემი თანამებრძოლი (შეიძლება ასეც ითქვას) რომელმაც მომცა შარშანდელი 8 აგვისტოს სურათები. ძალიან გამეხარდა, რადგან მაგ დროის არც ერთი სურათი არ მაქვს. მართალია მე არცერთში არ ვარ, მაგრამ მაინც მინდა გაჩვენოთ, მცირედი კომენტარებით:
ვაზიანის ბაზა, 7 აგვისტო
განაგრძეთ კითხვა:
კიდევ:
მძინარე ჯარისკაცები და გიტარა
კიდევ:
გორის თეატრი, ჩვენი ოცმეთაური პირველი
და ბოლო:
ქარელის მიდამოები, 8 აგვისტოს საღამო
ესეც ასე. თქვენთვის შეიძლება არც არაფერი, მაგრამ მე მახსენებს ეს სურათები იმ დროს :)
გამოიწერე ბლოგი
გამოიწერე კომენტარები
ჰო, სურათებს ბევრი რაღაცეების გახსენება შეუძლიათ. ყოველთვის მინდა რომ სხვადასხვა ეპიზოდების ფოტოები მქონდეს, თუნდაც ერთი.
აუ,ბბბბბ თავი ნორმაში არ მაქვს, ცოტა აზრიანი კომენტარი მინდოდა დამეტოვებინა, მაგრამ არ ძალმიძს.
:)
ნაცნობი შეგრძნებაა, ბევრ რაღაცას რომ ფიქრობ და ბოლოს არაფერს რომ არ წერ :)
va soko gaezro ^^
როგორ ვნერვიულობდი მაგ პერიოდში შენზე და სხვებზე, ვინც იქ იყვნენ