Feeds:
Posts

Posts Tagged ‘bigcrow.ge’


მინდა შემოგთავაზოთ ფოტოგალერეა ჩემი პატარა მოდელის აწყობისა. ვიდეო შეგიძლიათ იხილოთ წინა პოსტში.

Read Full Post »


Explosm.net ან უბრალოდ ციანიდი. ლამაზი, მინიმალისტური მინიკომიქსების საიტი, სადაც უცნაური და ”ციანიდური” იუმორი იდება ხშირად. ემზარიადა – ამავე სტილში გაკეთებული ჩემი ჭიის გასახარებელი საიტი. აქ სულ სამი კომიქსი მედო მანამდე, ვინაიდან და რადგან მათი ხატვა საკმაოდ დიდი პალო იყო. მაგრამ გუშინ მომივიდა იდეა – რა საჭიროა მთელი ჩარაქტერების შექმნა, მათი პოზების დაყენება, გადაღება, ფოტოდამუშავება და ზედ წარწერების გაკეთება, როცა იგივე შედეგს შემიძლია ხელის რამდენიმე მოსმით მივაღწიო. დახატე – დაასკანერე – ამით ამოიწურება კომიქსის გაკეთების მთელი ტექნოლოგიური ციკლი. რაღა თქმა უნდა მათი მოფიქრება ცალკე ტექ. ციკლია, რომელიც ყველა ტიპის ტექნიკისთვის ერთი და იგივეა და ყველაზე დიდი პალოა.

ასე რომ მინდა შემოგთავაზოთ ემზარიადას, ამაზე უკეთესი სახელი ამ მინიმალიზმს ვერ მოვუფიქრე, მორიგი სერია. სერიის ლინკისთვის დააჭირეთ ამ ტექსტს, თუკი გინდათ, რომ თქვენი აღფრთოვანება იქ გამოხატოთ, ამის არმსურველებმა კი უბრალოდ ჩასკროლეთ ქვემოთ და იხილეთ კომიქსი:

ხელით დახატული ემზარიადა

სურათი დაპატარავებულია. გადიდებისთვის დააჭირეთ.

Read Full Post »


Warning! ვიდეო შეიცავს უცენზურო სიტყვებს.

მათ, ვისაც ნი2-ის კვირის სიუჟეტი ჯერ არ გინახავთ, მინდა წარმოგიდგინოთ ჩემი ახალი შემოქმედება. თუკი ნი2-ზე ეს იდეურად დავდე, აქ მინდა ნამუშევრის ხარისხი შეაფასოთ. ვიდეო გადაღებულია თითქმის მხოლოდ ჩემს მიერ, საწყის კადრში დათუნა მეხმარებოდა, ბოლოში კი შო მიწევდა მორალურ მხარდაჭერას.

ახლა კი თავად ვიდეო:

ორიგინალი HD ხარისხით: Ni2 News – ინტერვიუ ანონიმურ *ლესთან

YouTube ვერსია: http://www.youtube.com/watch?v=HEVIMULgALM

Read Full Post »


დღეს ჩემებთან ვიყავი…

ბოლო რამდენიმე დღეა, რაც ნელ-ნელა მიტევს ის საშინელი ჭია, რასაც დეპრესია ქვია. რაც დრო გადის, ის უფრო და უფრო ღრმავდება და თანდათან გადადის საშემოდგომო დეპრესიაში. მსგავსი რამ ადრეც მქონია და ახლაც, წინა გამოცდილებების გათვალისწინებით, იმედი მაქვს, რომ მალე გამივლის. უფრო სწორად, მქონდა ამის იმედი. მაგრამ ყველაფერი ისე მარტივად არ გამოვიდა, როგორც მე მეგონა.

ხანგრძლივი დაკვირვებით დავადგინე, რომ ჩემი განწყობა, სხვა ბევრ ფაქტორთან ერთად, ჩემს ფინანსურ მდგომარეობაზე პირდაპირაა მიბმული. ფინანსური მდგომარეობა კი, რბილად რომ ვთქვათ, არც ისე სახარბიელო მაქვს, მოცემულ მომენტში. ხელფასის დაპირებული მომატება, რომელზეც მქონდა თითქმის ყველა ჩემი გეგმა აწყობილი, ამ თვეში არ იყო, რასაც დაემატა საბას არანაკლებ მოულოდნელი გადაწყვეტილება – ცალკე გადავიდა საცხოვრებლად. საბას გადასვლამ და ჩემმა გაუზრდელმა შემოსავალმა დამტოვა პირისპირ იმ ფინანსური კრიზისის წინაშე, რომელშიც ახლა ვარ. შესაბამისად მორალურმა კრიზისმაც არ დააყოვნა.

მარტივად რომ ვთქვა – გადასახადები ბევრია, ფული კი ცოტა. ბინის ფულს რომ თავი დავანებოთ, მარტო დომეინებში და ჰოსტინგებში იმდენი მაქვს გადასახდელი, რომ შემდეგ თვემდე მარტო ამ საიტების ცქერით მომიწევს გაძღომა, რაც ძალიან არ მინდა. ფეისბუქზე განცხადებაც დავდე, რომლითაც ახალ ფლეტმეიტს ვეძებდი, თუმცა ის, რაღა თქმა უნდა, უპასუხოდ დარჩა. ის კი არა, დღეს უტყუარი მეთოდიც შევიმუშავე, რომლითაც რულეტკაზე ასპროცენტიანი მოგება შემიძლია ვნახო, თუმცა გამოსაცდელად საწყისი ფული მინდა.

ასეა თუ ისე, ორიოდე დღეც გავძლებ ასე და მერე თუ არ გამოჩნდა ვინმე, ვინც თანახმა იქნება ჩემთან ერთად ბინა და მასთან დაკავშირებული ხარჯები გაიყოს, გადავალ ისევ იქ, სადაც ამდენი ხანი ვცხოვრობდი, ამ ბინას კი გავუშვებ ქირაზე, ნახუი.

პ.ს. როდესაც ამ პოსტზე ფიქრი დავიწყე, ჯერ კიდევ გზაში ვიყავი და სახლისკენ მოვექანებოდი. დღეს ჩემებთან ვიყავითქო, რომ ვთქვი, დღევანდელი ტაბულა მივუტანე და წამოსვლის წინ მატრიცა გამეძრო ტელევიზორში. მაგით გამხნევებული ამოვვარდი, ჩავრთე კომპი აღტკინებულმა, თითქოს ყველაფერი მარტივად მომეჩვენა, პირზე ღიმილით დავიწყე პოსტის წერა, მაგრამ მერე  რომ დავფიქრდი – რა მიხარია?

Read Full Post »


სათაური ალბათ გეცნოთ, ესაა ბრიტნი სპირსის ძველი ჰიტი. არა, მე ამ ჰიტის ვიდეოს დაგდებას არ ვაპირებ, უბრალოდ მინდა გითხრათ, რომ ამ რამდენიმე დღის წინ მუზა მეწვია და გადავწყვიტე მისი გოთიკ-მეტალ ქავერის გაკეთება. ჯერჯერობით დემოს ვერ დავაგდებ, რადგან ჩაწერები მიმდინარეობს, მაგრამ ელოდეთ და ძრწოდეთ!

რაც ყველაზე სასიამოვნოა ამ პროცესში ისაა, რომ ამდენხნიანი პაუზის შემდეგ, როგორც იქნა, ისევ დავიწყე რაღაცის წერა. ბოლო ვესჩი, რომელიც გავაკეთე, იყო ”გელინო”-ს რეპ ქავერი. ასე რომ მალე… მალე…

და კიდევ ერთი – გიტარას და ბასს ამჯერად ცოცხლად ვწერ. ასევე ვეძებ ქალს, საოპერო ვოკალით, თუ ვერ ვნახავ და… რამეს მოვიფიქრებ. ერთი კანდიდატი კი მყავს, მაგრამ არ ვიცი ჯერ რა გამოვა აქედან, რამდენად საოპერო იქნება ეს ყველაფერი.

მანამდე კი შემოგთავაზებთ ამ სიმღერის ერთ-ერთ ვერსიას, ესეც მეტალ ქოვერია, მაგრამ ხერხვებიანი:

Read Full Post »


მინდა წარმოგიდგინოთ ნამდვილი (არაფეიკი) რეალითი (ინტერნეტ) შოუ, ”აკვარიუმი”, რომლიც მონაწილეც (ერთერთი) გახლავართ მე. მეორე მონაწილე (ან პირველი) არის საბა (აქ კიდევ რამე ტექსტი ფრჩხილებში). ჩვენი (შოუს) საიტი არის (იქნება) Aquarium.ge (ვიცინი), რომელიც ჯერჯერობით გაგვითიშეს (ბოზები). მანამდე კი ტიზერ ვიდეო, რომელიც ამავე დროს არის ჩვენი გულისტკივილის (ერთად) გამოხატვა.

რაც შეეხება თავად აკვარიუმს (საბა მეუბნება, რომ აქ უნდა მძიმე, მაგრამ მე მაინც წერტილს ვწერ, რადგან ყლეზე მკიდია) (ესეც საბამ მიკარნახა). ეს იქნება ინტერნეტ რეალითი შოუ, გავკადნიერდები და ვიტყვი რომ ეს არის პირველად საქართველოში (სვიტის ”რეალითი ბლოგი, სექსი და როკენროლი” არ ითვლება). ფორმატი იქნება ისეთი, როგორიც რეალითი შოუებს შეეფერება (დიახ, ლომკა მაქვს!). და ა.შ. და ა.შ.

ახლა კი გენადი, ფონოგრამა:

Hi-def

Link: Vimeo.com/14651958

ან ალტერნატიული წყარო:

Read Full Post »


:)

Read Full Post »


არა, მე არა, სიმღერაზე ვამბობ. შესანიშნავია, ბრწყინვალეა და ა.შ,. საქართველოს ჰიმნად იქნებოდა ეს კარგი, იქნებ რამე გვეშველოს.

ჯერ პირველი ვესჩი, სადაც არის მოწოდება ქალებისადმი – Suck-me ლაპარაკის ნაცვლად:

და მეორე, ქალების ვარიანტი – Lick my pussy all around. შეიძლება ეს ქართულ ფორუმებზე უნდა დამედო და ამით გადავწყვიტავდი მარადიულ საკითხს – სექსი თუ არ სექსი?

პ.ს. ალბათ შეამჩნიეთ, რომ 8 აგვისტოს მერე არაფერი დამიწერია. ეს მეც შევამჩნიე და ძალიან არ მომწონს ეს ამბავი. თუმცა არც მიკვირს, სამი კვირა შვებულება მქონდა და სრულ უსაქმურობაში გავატარე, თუ არ ჩავთვლით აქედან ბათუმში მგზავრობას და იქედან უკან. შუალედშიც უსაქმურობის აპოთეოზში ვიმყოფებოდი. ის კი არა, ამ საკმაოდ კარგი თრიფის (ბათუმის) აღწერას ვაპირებ უკვე რამდენი ხანია და მეზარება. Fuck.

Read Full Post »


ორი წლის წინ ომი იყო. არც პირველი და არც ბოლო საქართველოს ისტორიაში, მაგრამ პირველი და იმედია ბოლო, რომელშიც მე მივიღე მონაწილეობა. მას შემდეგ 2 წელი გავიდა, მაგრამ დიდად არაფერი შეცვლილა. თუმცა საინტერესო იქნება ალბათ იმის გახსენება, რაც მაშინ ხდებოდა. გთავაზობთ ჩემს ძველ ჩანაწერებს, რომლებიც ამ ომის დროს ჩავიჯღაბნე და მის შემდეგ დღეებში, სანამ ცხელი იყო, აღვადგინე და დავწერე. მაშ ასე:

და აქვე ამ ყველაფრის ფონზე დაწერილი გაბრაზებული პოსტი:

ასე იყო ეს ამბები. დღეს კიდევ გოშკას დაბადების დღეა, რომელსაც უკვე მეორე წელია მის გარეშე ვხვდებით. ეჰ…

პ.ს. ბონუსად – შარშანდელი 7 აგვისტო.

Read Full Post »


გუშინ ჩემთან დაიწერა კომენტარი, რომლიც არით რიგით მე-5000. კომენტარის ავტორია სიყვარულოვნა (ping) და პოსტი, რომელზეც ის დაიწერა – ”ტვიტ.ჯი – ფლუდერების ახალი გასართობი”. დიდი მადლობა, რომ აქტიურობთ და არ გეზარებათ კომენტარების წერა, Keep Going!

ეს კი ამ კომენტარის Proudly სკრინშოტი. სამგზის ვაშა, მეგობრებო!

აქვე მცირე სტატისტიკა – პირველი კომენტარი, რომელიც დაფიქსირებულია, ყვავის ბუდეზე დაიწერა 2006 წლის 14 აპრილს, პოსტზე ”მკვდარი”. მას შემდეგ გავიდა 1,550 დღე, რაც ნიშნავს რომ საშუალოდ დღეში იწერება 3.23 კომენტარი. ამჟამად ყვავის ბუდეში არის 405 პოსტი, რაც ნიშნავს, რომ საშუალოდ თითო პოსტზე მოდის 12.35 კომენტარი. ამ ყველაფერს, ვორდპრესზე რეგისტრაციის დღიდან მიღებული აქვს 245,448 ჰიტი, რაც საშუალოდ 158 ჰიტს უდრის დღეში. თუკი გავითვალისწინებთ, რომ ამ საშუალო მონაცემებზე გავლენას ახდენს ასევე ე.წ. ”მკვდარი პერიოდები”, ეს არ უნდა იყოს ცუდი მონაცემი.

აქვე მოვახდენ საბოლოო ქამინგ აუთს და დავდებ ჩემი ბლოგის სრულ სტატისტიკას. პირველად.

და აქვე დღეში მიღებული საშუალო ჰიტების რაოდენობა.

დაე ეს ყველაფერი იყოს თვენთვის სტიმული, როგორც კომენტარების, ასევე თავად ბლოგის წერის.

პ.ს. როგორც ხედავთ, ქართულ დომეინზე გადასვლის შემდეგ ჰიტებმა მკვეთრად მოიმატა.

Read Full Post »


აგერ უკვე რამდენი ხანია ვტკბები ყვავის ბუდის სტატისტიკით და დღემდე ვერ ამიხსნია ამ ზემოთ-ქვემოთ ფართხალის მიზეზი. სადაც კი მინახავს სხვისი ბლოგების სტატები, ყველა თანაბრად მიდის, ჩემი კი ნავთობის ფასივით ცვალებადია.

ორიოდე წლის წინ მეგონა, რომ ამაში კანონზომიერება დავიჭირე და ამაზე დიდი სამეცნიერო ნაშრომის ხელა პოსტიც მქონდა გამზადებული, თუმცა ის დღემდე დრაფტებში ინახება. არც პოსტის წერის ინტენსივობა და არც სხვა რამ არ ახდენს გავლენას არაფერზე. ერთადერთი მოსაზრება ის მაქვს, რომ ვიზიტორების რაოდენობა იცვლება იმის მიხედვით, როდის რას ეძებენ მომხმარებლები ინტერნეტში და შესაბამისად რა ტეგს უგდებს ჩემთან. თუმცა ესეც მხოლოდ გამოუცნობი პარალელური სამყაროდან მოტანილი აზრია.

ცოტა უფრო სერიოზულად და დალაგებულად რომ ვთქვათ, ცხადია რომ ახალი პოსტი მოქმედებს ვიზიტორების რაოდენობის ზრდაზე, მაგრამ როდესაც პოსტები მატულობს, მერე უკვე დაგროვილი კონტენტიც ერთვება ალ’ბათ საქმეში. ამაზე მეტყველებს სხვა, ნაკლებკონტენტიანი ბლოგების სტატისტიკის გადახედვა – ქრაუ პიქჩერზი იქნება თუ ღმერთების დღიურები. იქ ყველაფერი მარტივადაა – დაწერ, ავარდება, ცოტა ხანში ისევ მოიკლებს.

მოკლედ, პროფესორებო, სპეციალისტებო, მენეჯერებო, გურუებო, ინტერნეტ ელჩებო და მათთან გათანაბრებულო პირებო – გისმენთ, გადმოალაგეთ თქვენი ზეკომპეტენტური აზრები. Наглядной маретиал-ი იხილეთ ქვემოთ.

Read Full Post »


გადასარევი ფოტოგალერეა ვიპოვე, რომელიც მინდა დაგიშეაროთ. ეს არის მსოფლიოს ყველაზე საშიში აეროპორტები, უფრო სწორად მხოლოდ მათი დასაჯდომი ბილიკები. პილოტის ერთი არასწორი მოძრაობა და ან წყალში ჩავარდები, ან მთას მიერჭობი ან რამდენიმე უბედურება ერთად დაგემართება.  ნუ წახვალთ აქ:

დანარჩენი სურათები —>>> (more…)

Read Full Post »


წარმოგიდგენთ ჩემს ახალ ტრეკს – Bot Attack. თვეზე მეტია რაც დავამთავრე, მაგრამ რატომღაც დამავიწყდა სახალხოდ წარდგენა. ტრეკი არის უცნაურ სტილში, ტრანს-ფულონ-ნაითი (ესეც დაახლოებით). ბევრი რომ არ ვილაპარაკო, უბრალოდ ტრეკი:

Link: http://soundcloud.com/bigcrow/bigcrow-bot-attack

Read Full Post »


მინდა წარმოგიდგინოთ ვიდეოპოსტი, რომელიც რამდენიმე დღის წინ ჩავწერე, მაგრამ იმდენად ვიყავით გართულები კედელზე ხატვით, რომ ბლოგზე გადმოდება დამავიწყდა. ფართი, რომელზეც ლაპარაკია ვიდეოში, ჩატარდა. დავლიეთ, ტრაკები ვიქნიეთ და მსგავსი სისულელეები ვაკეთეთ, რასაც საერთოდ ვაკეთებთ ხოლმე ფართებზე. ვიდეომდე ერთ სურათს დავდებ, ფართის ამონაგლეჯს ანუ. ვიდეოკამერა მქონდა წაღებული, მაგრამ ცხადია არაფერი გადამიღია.

ფართი საშკასთან, ვეძისში

და რაღა თქმა უნდა დაპირებული ვიდეოპოსტიც. 19 ივნისი, 2010:

Read Full Post »


ბლოგერული წარმატების საიდუმლო – ვარდისფერი.

ვარდისფერი, საიდუმლო, დემოტივატორი

ბლოგერული წარმატების საიდუმლო

Read Full Post »


მაშ ასე, ვეხმიანები საბას პოსტს, რომელიც ეხმიანება ლიშტოტას პოსტს, რომელიც ეხმიანება ფეისბუკზე შექმნილ ჯგუფს მე ხმას არ მივცემ გიგი უგულავას, თუ მმკ-ს წევრებს გამოუშვებენ. ჩემი გამოხმაურებაც, ცხადია, ვიდეო პოსტის სახითაა. გენადი, ჩართე ფირი:

Read Full Post »


უსაქმო კვირა დღის შედეგი – ვიდეოპოსტი და მიმართვა გადაცემა ”ჩვენ ექსპრესს”. ტრადიციულად, ვიდეო შეიცავს უცენზურო გამოთქმებს. გენადი, ჩართე ფირი:

Read Full Post »


[ პირველი ნაწილი ], [ მეორე ნაწილი ]

ეს პოსტი დაიწერა დიდი ხნის წინ, შორეულ 2006 წელს, ოღონდაც ის არ დაწერილა ბლოგზე, დაიწერა ბლოგისთვის ჩვენს (მონაწილე პირების) მიერ ბლოკნოტში, თუმცა ბოლომდე აკრეფა არა და არ ეღირსა. ეს ბლოკნოტი ახლა ვიპოვე და გადავწყვიტე დავასრულო მისი გადმოკრეფა აქეთ და გამოვამზეურო. მაშ ასე, ვიწყებთ. ნაწერში გამოყენებულია უწმაწური ლექსიკა.

პ.ს. ვინაიდან და რადგან ამ ბლოკნოტში სამივე მონაწილე პირი ვჯღაბნიდით (მე, მროველა და მოგვიანებით შო), ამიტომ თითოეულ ნაწერს წინ ავტორსაც ვუწერ.

დღე მეორე, შაფათი, 15 ივლისი, 2006

მროველი: მე და შომ ფეხბურთი ვითამაშეთ, 5-5 ანგარიში, აუ რა დავიღალე. შო გაიტრუპა.

ყვავა: სულ გამოყლევდნენ ეს ჩემისები პახმელიის ნიადაგზე… ფეხბურთს თამაშობენ… მროველი ჩემ გოგოს ემესიჯება ჩათლახურად. მშია…

შო: ბაზრიდან [თელავის] მოვედით. შევიძინეთ 11 კილოიანი საზამთრო და სამი კილო სამწვადე. ხოდა რავი რა… საზამთრო გავრეცხე, ყვავა ხორცს რეცხავს და თან იაზვურად იჯმევინება – რას ვაკეთებ და ვცეკვავო. ხოდა ვიზამთ რამეს. ხვალ მე მივდივარ, ტაკ ჩტო გამოვა ეს საღამო… მშია, ხო…

მროველი: ჩემგან კაი დიასახლისი გამოვა. ნატყნაურევი სახლი მივალაგ-მოვალაგე, რაღცას დავამსგავსე რა. ჭურჭლის დარეცხვა საკაიფოდ გამომივიდა. შო ახლა მაღაზიაშია გასული, ყვავა კიბეებზე ზის და ხორცხ ჭრის.

დენი დილიდან არ არის. ყვავას სიბრძნე – ხელი თუ ქონიანი გაქვს და არ გაქვს საპონი, ხახვის წვენით შორდება… პრინციპში კაია, დენი რომ არ არის, მობილი დამჯდარია და ყვოვეს ქალთან მესიჯობის სურვილი დაკარგული მაქვს. სიმართლე რომ ვთქვა და ძალიან გულახდილი ვიყო, ჩათლახურად ვიქცევი – არ შეიძლება ასე რა.

შო იგვიანებს, ყვოვე ანერვიულდა, 5 საათი დაიწყო.

შო: ვიმწვადავეთ, ვიწითელღვინავეთ და ვიძინეთ კიდეც. ხვალ თბილისში უნდა ჩავიდე, არადა როგორ მეზარება 2 საათი გზაში [მარტოს]. ახლა ვემზადებით სერია ნუმერო დუოსთვის, რომელშიც შედის თეთრი ღვინო (რომელსაც დღეს ალბათ აღარ დავლევ, ორ ჭიქას ონლი), მწვადი + კარტოშკა + კოფევარკა. აუ, ეს რა ისწავლეს :( :) .

[ 22:05 ] ყვავა: მგონი ეს დროა. არ ვიცი. გარეთ წვიმს. გარეთ მთელი დღე ან წვიმს, ან… ან მეორე. ჩვენთანაც წვიმს, შიგნით, ოღჴნდ აქ ღვინო წვიმს, ისევე როგორც გარეთ – შესვენებებით, მაგრამ კოკისპირულად. შაფათი საღამოა, საწოლზე ვარ წამოგორებული და…

…ტფუი ბლიად, მინდოდა რამეწერა, რამშტაინის რაღაცეებს ვუსმენთქო და ამ დროს შუქი ჩაქვრა, შუქი ყლეზეც, სანთლის შუქზეც გადასარევად დავლევთ. ახლა შო ტვინს ტყნამს და იმ ასანთის კოლოფს, რომელზე თითების ტყაპუნითაც ტყნამს ტვინს, გავთხრი ტრაკში. ბრტყლად.

კარგია მამენტ შუქი რომ ჩაქვრა. ვყრივართ საწოლებზე, წვიმის ხმას, შოს ტვინის ტყვნას და მროველის ბაზარს ვუსმენთ, ძირითადად გალაქტიონზე.

…იმასე კარგი გრძნობა არ არსებობს, ძალიან მაძღარი რომ გდიხარ ბალახში და ცით ტკბები, როგორც წეღან მე და შო… ან… ბოლი მინდა… ახლა შევწვავთ ხორცის ნარჩენებს და წავალთ შემდეგ წრეზე. აე :)

[ ღამე ] ყვავა: ყლე რომ ვარ, ეგ კი, მაგრამ ამხელა ხო? რა კარგია მამენტ :) ამ გამოყლევებ… რა შუაშია მამენტ… თუთუნთან ერთად რაღაც მოვწიე? კი. ყლევები, სხედან და იღრიჯებიან. ჩვენ ვტვირთავთ. აღარ ვსვამთ. მამენტ სამკურნალოა ეს. გული მერევა.

დღე მესამე, კუირა, 16 ივლისი, 2006

[ დილა ] ყვავა: გათენდა. მამენტ კაი ხანია სამყაროსთვის გათენდა, მაგრამ ჩვენ ახლა ავდექით. კარგად ვყრივართ, როგორც შო იტყოდა ”ხარაშო სიძიმ, დევოჩკი”.

შო დილიდან ტვინს ტყნამს, მე კი დილიდან ძარღვები მტკივა. ეგრეა, ყველაფრის შეხვევა და მოწევა არ შეიძლება. ზატო მეძინა ბულკივით წუხელი… დღეს შეიძლება უკვე თბილისში წავიდეთ. რაღაც არ მინდასავით, ის კასრი ჯერ კიდევ სავსეა…

მროველი: ოჯახური გარემოა, შო ჭურჭელს რეცხავს, მე ლოგინები ავალაგე, ყვოვე დაყლეპროჭაობს.

[ აქ ჩანაწერი წყდება, სავარაუდოდ წამოვედით ]

Read Full Post »


[ პირველი ნაწილი ]

ეს პოსტი დაიწერა დიდი ხნის წინ, შორეულ 2006 წელს, ოღონდაც ის არ დაწერილა ბლოგზე, დაიწერა ბლოგისთვის ჩვენს (მონაწილე პირების) მიერ ბლოკნოტში, თუმცა ბოლომდე აკრეფა არა და არ ეღირსა. ეს ბლოკნოტი ახლა ვიპოვე და გადავწყვიტე დავასრულო მისი გადმოკრეფა აქეთ და გამოვამზეურო. მაშ ასე, ვიწყებთ. ნაწერში გამოყენებულია უწმაწური ლექსიკა.

პ.ს. ვინაიდან და რადგან ამ ბლოკნოტში სამივე მონაწილე პირი ვჯღაბნიდით (მე, მროველა და მოგვიანებით შო), ამიტომ თითოეულ ნაწერს წინ ავტორსაც ვუწერ.

14.07.2006. [ 16:10], ყვავა: ჩემი ძუძუ მოვტყან. ახლახანს, ეს წუთებია ამოვედით მდინარიდან. ნუ დოზა წაღებული გვქონდა თან, იქვე მდინარეშივე ჩავყარეთ ქვები – მაგიდად და სკამებად და ფეხები – გასაგრილებლად… ნუ ვსვით. ახლა ორ საწოლზე განივად ვწევარ და კაიფის უმაღლეს სტადიაში ვარ. შომაც დარეკა, გზაშია უკვე, საათნახევარში აქაა, მანამდე წავუძინებ ცოტას…

[22:57],  ყვავა: დაგვენძრა საბოლოოდ. კოფევარკით ვსვამთ. გავზომეთ და სულ რაღაც 5 ჭიქა ჩადის. თითო უკვე დავლიეთ. შომ ფონად დიმუ ბორგირი მოითხოვა, ე.ი. პიზდეცი ჭირს.

შო: ვეთანხმები წინა ორატორს, კოფევარკით სმა – ეს პიზდეცია. ახლა ცოტას დავიცდით და კიდევ ერთს ვაჯახებთ, გვისურვეთ [წარმატება]…
…ყვავა ლაპარაკობს… იმ გრძნობას გაუმარჯოს, რასაც ჩვენ განვიცდით ერთმანეთის…რომლის გამოს კოფევარკიდან ვსვამთ…და დიმუს ვუსმენთ…

ბლეკი ყლეობაა (ც) ყვავა… და დალია…

ყვავა: მეორეც დავლიე., ჩემი კარგიც მოვტყან… რამდენზე ავედი? კარგია მგონი.. საუკეთესო ხალხს ვკარგავთ, შო დაეცა, მაგრამ როგორც ნამდვილ მებრძოლებს შეშვენით, ჩვენ მის გვამზე გადავაბიჯეთ და ახლა მესამეს გავიკეთებთ ვენაში… ან ტრაკში…

[აქ მოდის მროველას რაღაც გაურკვეველი ნაწერი, რომლის გაშიფრვაც ჩემს ძალებს აღემატება, ამიტომ სურათად დავდებ]

მროველას მანუსკრიპტები

[ გაგრძელება მესამე ნაწილში ]

Read Full Post »


ეს პოსტი დაიწერა დიდი ხნის წინ, შორეულ 2006 წელს, ოღონდაც ის არ დაწერილა ბლოგზე, დაიწერა ბლოგისთვის ჩვენს (მონაწილე პირების) მიერ ბლოკნოტში, თუმცა ბოლომდე აკრეფა არა და არ ეღირსა. ეს ბლოკნოტი ახლა ვიპოვე და გადავწყვიტე დავასრულო მისი გადმოკრეფა აქეთ და გამოვამზეურო. მაშ ასე, ვიწყებთ. ნაწერში გამოყენებულია უწმაწური ლექსიკა.

პ.ს. ვინაიდან და რადგან ამ ბლოკნოტში სამივე მონაწილე პირი ვჯღაბნიდით (მე, მროველა და მოგვიანებით შო), ამიტომ თითოეულ ნაწერს წინ ავტორსაც ვუწერ.

დღე პირველი, პარასკები, 14 ივლისი 2006 წელი

მროველი: ვხერხავთ, ხერხავენ, ვლოთობთ და ალბათ ლოთობენ. პადიეზდ წაქცეულებზე და რამშტაინზეა საუბარი. ყვავა მეოჯახე ყლესავით კიბეებზეა მიყრდნობილი, ჩუსტებში წაყრილ ფეხებს ათამაშებს და შიშველ ”ღიპს” იფხანს, თეონა(ლა)-ს ელოდება ჩათლახი. უუუუხ…

წუხელის ჩამოვედით და სიმბოლურ პონტში გავიღუნეთ. ერთი სამლიტრიანი შტოფი ექშენ ვარიანტში ჩავცალეთ ანუ სადღეგრძელო – დალევა – ბორგირებზე თავის ქნევა, ამ სოფელს წელიწადში ერთხელ მაინც ხომ უნდა ეღირსოს ხარისხიანი მუსიკა. ჩემი მეტალისტი მაგნიტაფონი ამდენს თუ გაქაჩავდა, არ მეგონა.

ყვავამ ახალ მეთოდს მიაგნო – ფეხებგაშლილი ზის და ტელეფონი ყლეყვერისკენ აქვს მიშვერილი, ”ამბობენ გამოსხივება ზრდისო”. რა გამოყვერცხებულია, მამენტ…

თეონა იგვიანებს, მეოჯახე კაცი ღელავს. სად არის თეო?

კუსტბაზე არ აირს კუ
შავი ზღვა არის ლურჯი
ჩვენთან არ არის თეო
ორი ყლე მოწყენილია

(ლექსი ბაი მროველი, კომენტარი ”მოგიტყან რიტმის გრძნობა” – ბაი ყვავა)

მაგრამ უკვე აღარ ვართ მოწყენილები, შომ დარეკა, მოვდივარო. აეე, გადაგვიჯვია აბა! ყვავა ღვინის გადმოსაღებად არის შესული – კამპოტის პონტში ვწრუპოთო, ამის ჩათლახი… იმდენი მაინც დავლიოთ, რომ ტრასაზე ჩასვლა და იმ ხალხის ცნობა მოვახერხოთ.

ყვავა: დეგვენძრა ოფიციალურად. მესიჯი მოვიდა. ვაენნი ქალი გადაიდო. ბატ. და შესაბამისად პატ. მროველსაც რაღაც მესიჯი მოუვიდა ახლა, მგონი წუხელის ვიღაცას აგინა და ახლა :spy:  სმაილიკი მოვიდა მცირედი ტექსტუალური განმარტებით: ”მეტრეველი, შენ ხარ?”. ვერაფერს იტყვი, გადასარევია.

სამაგიეროდ დაიდება შო. ეგ ”ყლევი” ეგა. ხელწერაზე ვიცანით, ”სასისკის მოსახარში ტოჩკა იდება?”. ჩამოეთრიოს ერთი, მაგას მაინც ვუზამთ რამეს…

მოკლედ გავაჯვი მე, ღვინო ამოვიღე, ამან წეროს აქ…

მროველი: მარი-ვაკემ დამიმესიჯა. საუკუნეა არ მინახავს და ნეტა რა ეწყინა? ყველას რავა მე უნდა ვეფერო…

რამშტაინი არტ-სატანისტმა მერლინ მენსონმა შეცვალა. სატანიკოსები ვართ რა ბლიად :)

ხოდა წეღან იმას ვამბობდი, რომ ქალი ან ძალიან გაგახარებს, ან ძალიან გაგაბრაზებს. აგერ, თეომ როგორ გაგვახარა და მერე შეომვე მოგვიწამლა ხასიათი. ქალებს მართლა ვერ გაუგებ, არადა ქალის გარეშე ძნელია ბლიად, ძალიან ძნელი.

ყვავა: ტფუი, ბლიად, ძალიან ღრმად ჩავყავი შლანგი და ღვინოს ნალექი ამოყვა, მარა ისმევა მაინც. მაგარი ”შათლახი” ღვინოა ისე, კამპოტივით ისმევა და ბოლოში გირტყამს მარტო. მროველი გავიდა ახლა მომსახურების ზონიდან, დავრჩით მე და ძაღლი, მე კიბეზე ვზივარ ”მეოჯახე ყლესავით” და ძაღლი მერლინ მენსონს უსმენს.

შო რომ ჩამოეთრევა, დღეს არა და ხვალ სამწვადეს ვიყიდით და წყლის პირას ვიზამთ ”რამეს”. აქვე ეზოში თხილები შევამჩნიე, კაკრაზ საშამფურე მასალაა, იქვე ერთ შეკვრა წალამსაც მოვიპარავთ ეზოდან და… (მრავლისმთქმელი სამი წერტილი).

მროველი დამეკარგა მგონი. დაჟე მესიჯის დაწერა მოვასწარი ამდენ ხანში. არადა მე და მესიჯი… ბრრ… ხო კიდე, ბოლი მინდა, გადავრეკეთ დილით და ახლა ველოდებით. მინდა…

[ გაგრძელება იხილეთ მეორე ნაწილში ]

Read Full Post »

Older Posts »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 1,521 other followers

%d bloggers like this: