მე ომში (პირველი ნაწილი)


ნაწილები: [მეორე] [მესამე] [მეოთხე] [მეხუთე]

რვა აგვისტოს წავედი კომისარიატის გაწვევით და ათ აგვისტოს დავბრუნდი სახლში, სამი დღე და ორი ღამე დავდიოდი აღმა-დაღმა და ჩორტ ზნაეტ რას ვაკეთებდი. ბლოკნოტი კი მქონდა თან წაღებული, მაგრამ საწერად არ მეცალა, მხოლოდ მესამე დღის ბოლოს მოვახერხე რაღაცეების ჩაჯღაბნა შიგნით, ახლა წინ მიდევს და ვცდილობ დეტალურად გავიხსენო რა და როგორ მოხდა.

”მესამე დღეა იარაღი მაქვს ასხმული და აღმა-დაღმა დავდივართ. ახლა ქარელის ახლოს ტყეში ვართ ”გამაგრებული” ორმოცდაათიოდე კაცი და ველოდებით. ორმოცდაათივე რეზერვისტია, ერთი პოლკოვნიკი გვყავს და ერთი კაპიტანი, მაგარი როჟაა ეს კაპიტანი, თემური გაბისონია, რომ შეხედავ, რემბოს გავს ქცევითაც და ვიდზეც, დიდ ლიფჩიკში ათასი ხარახურა აქვს ჩალაგებული, თან ყველა აუცილებლად საჭირო. სამი დღის განმავლობაში პირველად გავიხადე ხებე, ბატინკებზეც შნუროკები მოვიშვი და ჩემს ჭუჭყიან წინდებს დღის სინათლე ვაჩვენე. ისეთი გრძნობა მაქვს, თითქოს კვირაზე მეტია აქ ვართ…”

ეს არის ბოლო, რასაც ჩვენ წამოსვლის წინ ვაკეთებდით, მერე მოგვცეს კამანდა უკანდახევის შესახებ (რაც იქ ვიყავით სხვა კამანდა არც გამიგია, სულ უკან ვიხევდით) და გამოვემართეთ მარშირებული სვლით თბილისისკენ.

ყველაფერი რვა აგვისტოს დაიწყო, გამთენიისას, როცა ტელევიზორს ვიყავი მიმჯდარი და ყოველი სნარიადის ფრენას თვალს ვადევნებდი, ტელეფონმა დარეკა. უცნაური ხმის მქონე ქალმა მაუწყა კომისარიატში გამოცხადდიო და ტელეფონით ხელში გაღიმებული დამტოვა.

…დღის  ორი საათია, კომისარიატის წინ ვდგავარ, რიგია უზარმაზარი, ეწერება ხალხი. ვიღაც ბიჭი იხვეწებოდა წეღან, მოხალისედ ჩამწერეთ, აფხაზეთში ვარ ნაომარიო, ჩაწერეს და ასე უთხრეს – საჭირო რომ იქნები, გეტყვითო. მოიშორეს თავიდან და ისიც კმაყოფილი წავიდა. ბევრი იყო მოხალისე და უფრო მეტი რეზერვისტი. საყევარა და პირველი ვნახე, შევაღწიეთ როგორც იქნა შიგნით, ჩავეწერეთ და ახლა ქალაქში დარჩენილ ლუდის მარაგს ვითვისებთ. ვინ იცის, მოგვიწევს კიდევ დალევა? რამდენიმე ავტობუსი დგას, ამბობენ ვაზიანში მივყავართო. ერთმა უკვე გაგვასწრო და ახლა მეორეს გავსებას ველოდებით. იწყება…

ვაზიანის ბაზა. გამოტენილია აქაურობა ხალხით. სანამ ჩვენ ჩამოვიდოდით ერთი ბომბი ჩამოუგდიათ თვითმფრინავიდან რუსებს ცოტა მოშორებით და ნახევარი ხალხი თაგვის ცუილივით გამქრალა. მივაგენით როგორც იქნა ჩვენი ბატალიონის საწყობს, ცოტა ვიჩხრიკეთ ჩანთების გროვებში და ბოლოს ვიღაცეების ზმანებში გავიჩითეთ. სამაგიეროდ იარაღი ჩემი მაქვს, ბოლო გაწვევისას დიდი მონდომებით გაწმენდილი და დაზეთილი. ამის იმედი უნდა მქონდეს ალბათ…

Advertisements

ავტორი: BigCrow

Musician, Videomaker, Writer

14 thoughts on “მე ომში (პირველი ნაწილი)”

  1. 1992 wlis shemodgoma gamaxsenda.. analogiuri xdebida mashin Tbilishi.. zogi moxalised ecereboda, omshi undoda wasvla.. zogi dubaishi midioda dasasveneblad.. 16 weli gavida mas shemdeg da imdeni tvini ar gveko (trakze arapers vambob) am xnis ganmavlobashi omi sxva shedegit dagvemtavrebina.. vai chvens patrons!!!
    Cyborgas werili wavikitxe da shenaxuli makvs arc wavshli (bodishs vuxdi avtors)icit ratom? ori bichi mkavs jer bavshvebi arian, rom gaizrdebian wavakitxeb.. unda icodnen ra xdeboda realurad 2008 wlis agvistoshi da rogor davkarget kveknis mesamedi.. daskvnebs tviton gaaketeben, imedi makvs.. da kidev erti: kargia roca bigcrows da cyborgas nairi adamianebi arseboben da burti da moedani mxolod derzki rojebian priblatnioni kleebs da wamlis barigebs araakvt darchenili..tfui!!

  2. ამდენ უბედურ ამბებში, ერთი მაინც მიხარია, რომ ცოცხალი დაბრუნდი და გული მისკდება, რომ შეიძლება მომკვდარიყავი და გული მისკდება რომ ბიჭები მოკვდნენ :(

    კარგია რომ წერ ;)

  3. გამოხმაურება: Rewind back « ყვავის ბუდე
  4. გამოხმაურება: 08.08.08 « ყვავის ბუდე

დააკომენტარე

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

Connecting to %s