ჩემი მეზობლის საყვარელი


მოგეხსენებათ ალბათ არტიდეას არსებობის შესახებ, პროექტი სადაც ჩემი ლიტერატურული მცდელობებიც იდებოდა. ერთ-ერთი მინდა შემოგთავაზოთ ახლა, ”ჩემი მეზობლის საყვარელი”. ძველი დაწერილია, მაგრამ გულით. იქვე შეგიძლიათ ნახოთ ამ თემაზე დაწერილი ყველა ნაწარმოები, ჩემთან კი – ცალკე კატეგორია არტიდეასთვის.

-აჰა მოვიდა, რას დადის ნეტა ყოველ დღე? ერთხელ რომ კარი შეეშალოს და ჩემთან დააზარუნოს რა მოხდება. აუჰ, რას ვუზამდი… – სადარბაზოდან კარის მოჯახუნების ხმა გაისმა და მეც მოვშორდი გლაზოკს.

სამი წელია რაც ირინა ჩემს გვერდით ცხოვრობდა და ეს სამი წელი დაკარგული მქონდა მოსვენება, დილით გლაზოკს ვიყავი აკრული და ღამით ჩვენს საერთო კედელს. შენ უნდა გენახა როგორ მიფანცქალდებოდა გული, თუკი შემთხვევით სადმე შემხვდებოდა ირინა. კარგი გოგო იყო, უფრო სწორად კარგი ქალი იყო ირინა, 30-35 წლის იქნებოდა სავარაუდოდ, ანუ ზუსტად იმ ასაკში, როდესაც ქალი თავის ზენიტს აღწევს და იფურჩქნება, მეც მეტი რა მინდოდა, 17 წლის ღლაპს, ვიჯექი და ვანძრევდი ირინაზე. მარტო ცხოვრობდა ირინა, მაგრამ კაცი არ მინახავს ჯერ მის ბინაში შესული ან გამოსული, დაქალები იცოცხლე, მისვლა-მოსვლა ქონდათ სულ, თან იმდენი იყვნენ, თავგზა აგერეოდა.

მაგრამ მე მაინც მყავდა ერთი გამორჩეული, ყველაზე ხშირად დადიოდა, ლამაზი იყო ეგეც, ირინასავით. ბევრი ჩემი ღამეული ოცნება იყო დაკავშირებული ამ ორ ქალთან, ირინასთან და მის დაქალთან, ბევრჯერ მიოცნებია ათას ბავშვურ სისულელეზე, როგორც მე მეგონა მაგარ სექსუალურ რაღაცეებზე, მაგრამ ჩემს მაქსიმუმად კარების გლაზოკში ყურება და შემდეგ ფანტაზიის მოშველიება რჩებოდა მაინც. ახლაც კარის ჯახუნი გაისმა თუ არა, გლაზოკს მოვცილდი და დივანზე ჩამოვჯექი. თვალები დავხუჭე, ვცდილობდი წარმოდგენაში აღმედგინა სახეები, ფორმები, რაც აკლდა, წარმოსახვითვე ვამატებდი, ვავსებდი. ზარის ხმამ გამომაფხიზლა. მაქსიმალურად მშვიდი და გაწონასწორებული სახე მივიღე, კარების გლაზოკში გავიხედე და გულმა რეჩხი მიყო. კარებთან ირინა იდგა. შუბლზე მომდგარი ცივი ოფლი მოვიწმინდე, ტანში დავლილ ჟრუანტელს ნერწყვი ჩავაყოლე და კარი გავაღე. ირინა მიღიმოდა.

-მარტო ხარ სახლში? რაღაცა მინდოდა მეთხოვა… ისე შენ ვერ  დამეხმარები? შემომყევი ერთი წუთით სახლში რა. ღმერთო ჩემო, ეს რა მითხრა, დამეხმარეო? სახლში შემომყევიო? როგორ ვერ დავეხმარები, სახლში კი არა და სამყაროს დასასრულში შევყვები და ჩემი ფეხით ვისკუპებ უფსკრულში. მთავარია ახლა ეს სიწითლე დავმალო, მთავარია არ შემეტყოს, რომ ვნერვიულობ. აკანკალებული ფეხები დავიმორჩილე და ზღურბლს გადავაბიჯე. სახლში სასიამოვნო სურნელი იდგა, ნელსაცხებლების და კიდევ რაღაცის, არ ვიცი ეს რაღაცა რა იყო, მაგრამ სუნმა სასიამოვნოდ შემიღიტინა ცხვირში, დამამშვიდა, მომეფერა.  მეც ოდნავ დავმშვიდდი, გავიღიმე და ირინას ზალაში შევყევი. ზალაში შუქი არ ენთო, მხოლოდ გარედან შემოსული ლამპიონის მოწითალო სინათლე ანათებდა ოთახს და რაღაცნაირ, ინტიმურ ელფერს აძლევდა. სავარძელში ირინას დაქალი იჯდა, ხალათში გახვეული და სიგარეტს ეწეოდა. მე ოთახის კარში ვიდექი დაბნეული და სულელივით ვიღიმებოდი.

-აი ასე ვართ, უშუქოდ, რაღაც მოუვიდა ამას – და ბრაზე მიმითითა – შეგიძლია ნახო რა ჭირს? ბრასთან მივედი და ჩავხედე. ნათურაში საცოდავად ყანყალებდა გაწყვეტილი სპირალი.
-ნათურაა გადამწვარი, დამოსაცვლელია – რატომღაც თავი დამნაშავედ ვიგრძენი. ირინამაც დამნაშავის სახით შემომხედა და მახარა – იცი, ნათურა არ მაქვსო.

…ხუთი წუთია რაც ფანჯარასთან ვდგავარ ატუზული და გარეთ ვიყურები, ცალი თვალი უკან მაქვს. ირინას დაქალი მოურიდებლად მათვალიერებს და მესამე ღერს სექსუალურად ეწევა. ყოველ შემთხვევაში მე ასე მეჩვენება, რომ მისი მოწევის მანერა ძალიან სექსუალურია. ირინა ”ორი წუთით” ჩავიდა მაღაზიაში, ნათურასაც ამოვაყოლებო ასე დაიბარა, მაგრამ ჯერ არ ჩანს. მე ვნატრულობ რომ კიდევ დიდხანს არ გამოჩნდეს, არ იყოს ნათურა მაღაზიაში, არც მეორე მაღაზიაში, საერთოდ გაწყდეს ნეტა ნათურების სახსენებელი. ხალათიანმა ასანთს გაკრა და სანთელი აანთო, მერე ერთხელაც შემომხედა და ისე გამიღიმა, ვიგრძენი როგორ გამომეცალა იატაკი ფეხქვეშიდან.

– მოდი აქ, რას დადმგარხარ მაგ ფანჯარასთან, მოვა ირინა, სად წავა, დაჯექი მანამდე – მუხლების კანკალი კიდევ ერთხელ დავძლიე და გვერდითა სავარძელზე ჩამოვჯექი.
– რამდენი წლის ხარ? ჩვიდმეტის? – უცნაურად გაეღიმა – ჩვიდმეტი წელი კარგი ასაკია. შეყვარებული გყავს? რატომ მერე, ჩვიდმეტის რომ ვიყავი, სამი შეყვარებული მყავდა მე  – და გაიცინა. ”რატომაც არ გეყოლებოდა-თქო” გავიფიქრე და თვალი მუხლისთავებზე მიმაცივდა, თუმცა არაფერი მითქვამს.

დაქალმა ყავა მოსვა და ხელი, ვითომც აქ არაფერიაო, მუხლზე დამადო. მთელ ტანში დენივით დამიარა, ვიგრძენი რომ თავს ვკარგავდი და ასადგომად წამოვიწიე.
– სად გარბიხარ, არ შეგჭამ – მეორე ხელიც წამავლო, მერე ადგა და ჩემი სავარძლის სახელურზე გადმოჯდა.
– მოგწონს? – მანიშნა თავით მუხლისთავზე და როდესაც ჩემი არეული მზერა დაიჭირა, გაეღიმა – მოგწონს, აბა რა.
– და ასე თუ მოგწონს? – ხალათი გადაიწია და უშველებლად გრძელი ფეხი ცხვირთან მომიტანა. სატანამ გაიღვიძა მაშინ ჩემში, აღარ ვიყავი ეს მე, დაბინდული თვალებით ავხედე, ტერფზე ოდნავ შევეხე, მერე ხელი ავუსვი გლუვ კანზე. გაინაბა, სავარძლის სახელურიდან ქვემოთ გადმოჯდა, სახესთან მის ცხელ სუნთქვას ვგრძნობდი. ჩემი ხელი აიღო და ძუძუზე დაიდო. მთელი სხეული მისი სითბოთი ამევსო, ჩამეღვარა, გული გამიდნა და სავარძელში ღრმად მივესვენე თვალებდახუჭული.

მაშინ ის წამოიწია და ქვემოთ ჩაცურდა. ვგრძნობდი როგორ მეფერებოდა ტანზე, თანდათან ქვემოთ და ქვემოთ, ჩემი შარვლის შესაკრავს მიუახლოვდა, ხელის მოხერხებული მოძრაობით გახსნა და ხელი ჩაყო.

…ორიოდე წუთში მე მკვდარივით ვეგდე სავარძელზე, ამ ორ წუთში ნახევარი ცხოვრება გავლიე, სამი ეშმაკი და ხუთი ანგელოზი ვნახე და თან ვნატრობდი, რომ არასოდეს დამთავრებულიყო ეს წამები. ირინას დაქალი ისევ თავის ადგილას იჯდა და მორიგ ღერს ეწეოდა, თან ოდნავი ღიმილით მიყურებდა.

მას შემდეგ დიდი ხანი გავიდა, მაგრამ ჯერაც მახსოვს ეს ყველაფერი, დაქალები ამ ამბის შემდეგაც ისევ ისე დადიოდნენ ირინასთან, მაგრამ როდესაც ის მოდიოდა, გული სიხარულით მევსებოდა და გლაზოკში უფრო სიყვარულით ვიხედებოდი ხოლმე. და თუმცა ბევრჯერ ვინატრე და ვილოცე ამაზე, ირინას ნათურა მეტჯერ აღარ გადაწვია.

Advertisements

ავტორი: BigCrow

Musician, Videomaker, Writer

21 thoughts on “ჩემი მეზობლის საყვარელი”

  1. უჰ შენ გენაცვალე ყვავ მაგ ნიჭში :) აი მარტო ერთი სიტყვა არ უხდება ამ ამბავს… ჰოდა თუ გაინტერესებს, გავკადნიერდები და გეტყვი მსნ-ში.

  2. omg omg

    ეს ადრეც წავიკითხე მე…
    ჰოდა ეხლაც წავიკითხე…
    და კიდე წავიკითხავ…

    მოკლედ…ძალიან მაგარია…

  3. მე მყავს ეგეთი ირინა მეზობლად, :)

    თავიდან რო დაიწყე მეგონა მაგაზე წერდი, ზუსტად ეგრეა, მარტოა, ბეევრი დაქალები, კაცი არასდროს მინახავს, :) გაცნობაც ზუსტად ეგრე მოხდა, დამიძახა შუქს ვერ ვანთებ და რა ხდება ხო არ იციო? მარა იქ ნათურის ბრალი არიყო, შოჩიკმა ამოაგდო, ნუ ამას ის ხო ვერ მიხვდებოდა, და არც მე ვუთხარი, მეთქი დამწვარია, დღეს იჯექი ასე და ხვალე ნაცნობი მყავს ელექტრიკი და მოგიყვანმეთქი .. ჰოდა, აააუუ ამ შუაღამისას მარტო როგორო ….

    ნუ … სხვა რა გზა მქონდა, მარტო ხო არ დავტოვებდი :D

  4. აუუ ნუ გაქხოლმე რა ეგ შეტევები..!!! ახლგაზრდა სიცოცხლით სავსე ხარ :) რო დაბერდები მერე რაღა უნდა ქნა.. ჰეჰ..

    მე ველოდები სტატიას ;)

  5. ara, estetika da xelovneba! ai shen rom getqva “bayvebit avcie da kedelze miyudebuls haershi vayvire” da iseti ragaceebi, eg iqneboda pornuxa (ladies will excuse me). magram shenma kalamma brdzana: მიფანცქალდებოდა გული, ტანში დავლილ ჟრუანტელს ნერწყვი ჩავაყოლე , da magdagvari literaturuli elementebi. es aris elegiis da siyvarulis lirikis axali stili, metic, es aris axali janri, YVAVINIZMI!

დააკომენტარე

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

Connecting to %s