ოდისეა კახეთში – ნაწილი პირველი


ეს პოსტი დაიწერა დიდი ხნის წინ, შორეულ 2006 წელს, ოღონდაც ის არ დაწერილა ბლოგზე, დაიწერა ბლოგისთვის ჩვენს (მონაწილე პირების) მიერ ბლოკნოტში, თუმცა ბოლომდე აკრეფა არა და არ ეღირსა. ეს ბლოკნოტი ახლა ვიპოვე და გადავწყვიტე დავასრულო მისი გადმოკრეფა აქეთ და გამოვამზეურო. მაშ ასე, ვიწყებთ. ნაწერში გამოყენებულია უწმაწური ლექსიკა.

პ.ს. ვინაიდან და რადგან ამ ბლოკნოტში სამივე მონაწილე პირი ვჯღაბნიდით (მე, მროველა და მოგვიანებით შო), ამიტომ თითოეულ ნაწერს წინ ავტორსაც ვუწერ.

დღე პირველი, პარასკები, 14 ივლისი 2006 წელი

მროველი: ვხერხავთ, ხერხავენ, ვლოთობთ და ალბათ ლოთობენ. პადიეზდ წაქცეულებზე და რამშტაინზეა საუბარი. ყვავა მეოჯახე ყლესავით კიბეებზეა მიყრდნობილი, ჩუსტებში წაყრილ ფეხებს ათამაშებს და შიშველ ”ღიპს” იფხანს, თეონა(ლა)-ს ელოდება ჩათლახი. უუუუხ…

წუხელის ჩამოვედით და სიმბოლურ პონტში გავიღუნეთ. ერთი სამლიტრიანი შტოფი ექშენ ვარიანტში ჩავცალეთ ანუ სადღეგრძელო – დალევა – ბორგირებზე თავის ქნევა, ამ სოფელს წელიწადში ერთხელ მაინც ხომ უნდა ეღირსოს ხარისხიანი მუსიკა. ჩემი მეტალისტი მაგნიტაფონი ამდენს თუ გაქაჩავდა, არ მეგონა.

ყვავამ ახალ მეთოდს მიაგნო – ფეხებგაშლილი ზის და ტელეფონი ყლეყვერისკენ აქვს მიშვერილი, ”ამბობენ გამოსხივება ზრდისო”. რა გამოყვერცხებულია, მამენტ…

თეონა იგვიანებს, მეოჯახე კაცი ღელავს. სად არის თეო?

კუსტბაზე არ აირს კუ
შავი ზღვა არის ლურჯი
ჩვენთან არ არის თეო
ორი ყლე მოწყენილია

(ლექსი ბაი მროველი, კომენტარი ”მოგიტყან რიტმის გრძნობა” – ბაი ყვავა)

მაგრამ უკვე აღარ ვართ მოწყენილები, შომ დარეკა, მოვდივარო. აეე, გადაგვიჯვია აბა! ყვავა ღვინის გადმოსაღებად არის შესული – კამპოტის პონტში ვწრუპოთო, ამის ჩათლახი… იმდენი მაინც დავლიოთ, რომ ტრასაზე ჩასვლა და იმ ხალხის ცნობა მოვახერხოთ.

ყვავა: დეგვენძრა ოფიციალურად. მესიჯი მოვიდა. ვაენნი ქალი გადაიდო. ბატ. და შესაბამისად პატ. მროველსაც რაღაც მესიჯი მოუვიდა ახლა, მგონი წუხელის ვიღაცას აგინა და ახლა :spy:  სმაილიკი მოვიდა მცირედი ტექსტუალური განმარტებით: ”მეტრეველი, შენ ხარ?”. ვერაფერს იტყვი, გადასარევია.

სამაგიეროდ დაიდება შო. ეგ ”ყლევი” ეგა. ხელწერაზე ვიცანით, ”სასისკის მოსახარში ტოჩკა იდება?”. ჩამოეთრიოს ერთი, მაგას მაინც ვუზამთ რამეს…

მოკლედ გავაჯვი მე, ღვინო ამოვიღე, ამან წეროს აქ…

მროველი: მარი-ვაკემ დამიმესიჯა. საუკუნეა არ მინახავს და ნეტა რა ეწყინა? ყველას რავა მე უნდა ვეფერო…

რამშტაინი არტ-სატანისტმა მერლინ მენსონმა შეცვალა. სატანიკოსები ვართ რა ბლიად :)

ხოდა წეღან იმას ვამბობდი, რომ ქალი ან ძალიან გაგახარებს, ან ძალიან გაგაბრაზებს. აგერ, თეომ როგორ გაგვახარა და მერე შეომვე მოგვიწამლა ხასიათი. ქალებს მართლა ვერ გაუგებ, არადა ქალის გარეშე ძნელია ბლიად, ძალიან ძნელი.

ყვავა: ტფუი, ბლიად, ძალიან ღრმად ჩავყავი შლანგი და ღვინოს ნალექი ამოყვა, მარა ისმევა მაინც. მაგარი ”შათლახი” ღვინოა ისე, კამპოტივით ისმევა და ბოლოში გირტყამს მარტო. მროველი გავიდა ახლა მომსახურების ზონიდან, დავრჩით მე და ძაღლი, მე კიბეზე ვზივარ ”მეოჯახე ყლესავით” და ძაღლი მერლინ მენსონს უსმენს.

შო რომ ჩამოეთრევა, დღეს არა და ხვალ სამწვადეს ვიყიდით და წყლის პირას ვიზამთ ”რამეს”. აქვე ეზოში თხილები შევამჩნიე, კაკრაზ საშამფურე მასალაა, იქვე ერთ შეკვრა წალამსაც მოვიპარავთ ეზოდან და… (მრავლისმთქმელი სამი წერტილი).

მროველი დამეკარგა მგონი. დაჟე მესიჯის დაწერა მოვასწარი ამდენ ხანში. არადა მე და მესიჯი… ბრრ… ხო კიდე, ბოლი მინდა, გადავრეკეთ დილით და ახლა ველოდებით. მინდა…

[ გაგრძელება იხილეთ მეორე ნაწილში ]

Advertisements

ავტორი: BigCrow

Musician, Videomaker, Writer

2 thoughts on “ოდისეა კახეთში – ნაწილი პირველი”

დააკომენტარე

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

Connecting to %s