დიდთავა სემი (ნოველა)


-მამა, სკოლაში დიდთავას მეძახიან და რა ვქნა?
-არაფერი არ ქნა, ცოტა ხანი დაიცადე და ყველაფერი კარგად იქნება…

ეს ჩემი შვილია, სემი, ჩემი დიდთავა სემი, ნუ დიდთავა რა, უბრალოდ სხვა მისი ასაკის ბავშვებთან შედარებით ცოტა მოზრდილი თავი აქვს და ამის გამო ბავშვები, როგორც ხშირად  ხდება მათ ასაკში, დიდთავას ეძახიან, რაც სემს წყინს, მე კი ძალიან არ მიყვარს, როდესაც ჩემს ერთადერთ მემკვიდრეს რაღაც წყინს, მე ხომ ჯერ კიდევ მაშინ შევპირდი ცხონებულ დედამისს, რომ ყველანაირად ვიზრუნებდი ჩვენს შვილზე და ისე ვიზამდი, რომ არავის ეწყენინებინა მისთვის, როცა სემი ჯერ კიდევ ნაჭრებში გახვეული გაჰკიოდა პატარა საწოლიდან. ახლა კი იძულებული ვარ ეს დანაპირები ავასრულო, რაღაც ძალა მაიძულებს ამას.

აი თუნდაც ჩემი სამსახური. სემი სკოლაში სწავლობს, მესამე კლასშია და მისი სკოლა, საერთო სარგებლობიდან გამომდინარე, ჩემი სამსახურის გვერდზეა, ამიტომ სემი სკოლის მერე ყოველთვის ჩემთან მოდის ხოლმე და საღამომდე ჩემს ან უფროსის კომპიუტერზე კარტს თამაშობს, ან ინტერნეტში დაძრომიალობს იმ საიტებზე, რომლებიც არაა დაბლოკილი. ჩემი თანამშრომლები, როდესაც საქმე არ აქვთ, სემზე კაიფით ირთობენ ხოლმე თავს, თან ყოველთვის ცდილობენ ეს ყველაფერი ისე ქნან, რომ მე არ ვიყო იმ დროს სადმე ახლოში. აი ამასწინათაც, უფროსთან ვიყავი თათბირზე ჩასული და ოთახში რომ ჩამოვედი, სემი ფანჯარასთან იდგა გაბუსხული სახით და გარეთ იყურებოდა. Continue reading “დიდთავა სემი (ნოველა)”