Advertisements
Feeds:
ჩანაწერები

Posts Tagged ‘ახალი’


ბოლო ორი წლის განმავლობაში ბლოგზე დავწერე სულ 20 პოსტი. 20 პოსტი – 24 თვის განმავლობაში. სირცხვილი და თავის მოჭრა. იყო დრო, როდესაც 24 პოსტს თვეში ვწერდი, ახლა კი საშუალო რაოდენობა რომ გადავთვალოთ, თვეში თითო პოსტია და სამი თვე უბრალოდ შესვენება. ეს უხეშად.

მიზეზი, ცხადია იმაში არ არის, რომ საწერი არაფერია, ან საპოსტი ან მეზარება. საწერის მეტი რა არის, აიღე ყველაფერი, რაც თავში მოგივა და გაუშვი ბლოგზე. ყოველ შემთხვევაში, ასეთი ფორმულა მუშაობდა ადრე აქ და საკმაოდ წარმატებულადაც მუშაობდა. ახლა კი დავიწყებ წერას რაღაცაზე, გადავხედავ, “ეე, ამას ვინ წაიკითხავს” და ან ვშლი, ან უკეთეს შემთხვევაში დრაფტში ვაგდებ. აღარც ლამაზ სურათებს ვდებ, უბრალოდ გულს რომ უხარია ხოლმე მათი თვალიერება, არც არაფერს. მოკლედ, საკუთარი ცენზურის მსხვერპლი გახდა ყვავის ბუდე.

Нихуя собачего! ასეთი რამე აქ აღარ მოხდება. ასეთი რამის გაკეთება საკუთარი ბლოგისთვის ჩემი მხრიდან არის უსაშინლესი უმადურობა. სხვა თუ არაფერი, ბევრ რამეს, რასაც მივაღწიე ან ცოტა დამაკლდა მიღწევამდე, აქაურობას უნდა ვუმადლოდე. ასე რომ, 2013-ო წელო, პაშოლ კ ჩორტუ, მივესალმოთ ახალ, 2014 წელს და დაწეულ სტანდარტებს, ასე ვთქვათ შესუსტებულ ფილტრს. ავე!

ფილტრი შესუსტდა თუ არა, მაშინვე გამოჩნდა პირველივე ფოტო, რომელიც ამ პოსტის ბოლოს დაამშვენებს.

pirveli foto

Advertisements

Read Full Post »


NOT inspired by 2008 fucking years…

-რას შვები ახალ წელს?
-ალბათ არაფერს. შენ?
-არც მე.

Random სურათი, თვალს რომ გაეხარდეს :))

ახალი წელი, როგორც ასეთი, ძალიან მწვავე დღესასწაულია. ის ყველაში მწვავე გრძნობას იწვევს – ის ან ძალიან უყვართ, ან ძალიან ეზიზღებათ და ”მკიდია”-ს საფარქვეშ ნიღბავენ. მე მივეკუთვნები მათ რიგებს, ვისაც უყვარს ახალი წელი (ახლა გავაცნობიერე ეს) და მინდა, რომ რაც შეიძლება დასამახსოვრებელი ყლეობა გავაკეთო, ანუ როგორც ეს სახალხოდაა მიღებული – ”კარგად შევხვდე ახალ წელს”.

თუმცა ყოველ წელს ერთი და იმავე პრობლემის წინაშე მიხდება დადგომა – სად და ვისთან ერთად? ინტროში მოყვანილი დიალოგი უკვე შაბლონად იქცა წინასაახალწლო მოლაპარაკებებისა. შედეგად წინასაახალწლო გაურკვევლობაში აღმოვჩნდი და არ ვიცი ხვალ და იმის იქეთ ”დასამახსოვრებელ” დღეებში რა მოხდება.

მანამ კი მოდი გადავხედოთ ამ წელს. რაღა თქმა უნდა ჩემი გადასახედიდან, თქვენ 2010 წლებს თავად გადაავლეთ თვალი, უჩემოდ.

მაშასადამე, იანვარი დადგა და მეც დეკემბერში დაწყებული საქმე გავაგრძელე და ჯერ კიდევ არ ამუშავებულ ჟურნალ ”ტაბულა”-ს მოვერგე. ამავე დროს დავიწყე პარალელურად კაზინო ”აჭარაში” ჩემი საოცნებო სამუშაო – კვირაში ორჯერ მისვლა და ლამაზი ხელფასი. ეს ორმაგი ფინანსური ბედნიერება იანვრიდან მაისამდე გაგრძელდა. მაისში აჭარიდან წამოვედი და ცალკე საცხოვრებლადაც გადავედი. ცალკე ამ სიტყვის სრული და ყველაზე მტკივნეული გაგებით, ანუ no woman, no cry. თუმცა ამასაც ჰქონდა თავისი პლიუსი, მრავალფეროვანი ურთიერთობების და ღრიანცელების გამო.

ნოემბრამდე გასტანა ამ ამბავმა, შუალედში საბაც შემოვიკედლე, დაახლოებით თვენახევრით და ამით გადავჭერი უკვე საკმაოდ მომწიფებული ფინანსური კრიზისი, რაც ცალკე ცხოვრებას უკავშირდებოდა. თუმცა ის მალევე წავიდა და მეც მომიწია დროებით (როგორც თავს ვიმშვიდებ) უარის თქმა ცალკე ცხოვრებაზე. ამ ბოლო ხანებისკენ ნელ-ნელა ისევ მწიფდება თავში აზრი ცალკე ბუდის აშენებაზე, თუმცა მზე არ ყოფნის და ცოტა წაუმჟავებს.

ამ წელში გარდა ამ ბიტავოი საკითხებისა, იყო შემოქმედებითი მხარეც. ჩემი მუსიკალური შემოქმედების ნაწილი შეგიძლიათ იხილოთ საუნდკლაუდზე, ამ ლინკით. ტექსტუალური შემოქმედება ამასთან შედარებით უფრო გაფანტულად მაქვს. ზოგი ამავე ბლოგზეა, ზოგი ნი2-ზე, დანარჩენი კი, რაშიც ფულსაც მიხდიან – ”ტაბულა”-ს ყოველ ორშაბათის ნომერში, საზოგადოების განყოფილებაში. ვიდეოშემოქმედება შეგიძლიათ იხილოთ ქრაუ პიქჩერზის ბლოგზე.

ეს არის 2010 წლის არასრული და უმოკლესი მიმოხილვა, თუმცა აქედანაც ჩანს, რომ ის საშუალოზე ოდნავ უკეთესი წელი გამოდგა. რა მოხდება 2011-ში, არავინ უწყის, მოვა და ვნახავთ. მანამდე მძიმე პერიოდი გველის ყველას, რამდენიმე დღიანი, ახალი წლის შეხვედრა რასაც ქვია.

თქვენ კი მანამდე შეგიძლიათ გადახედოთ 2010 წლის სრულ პოსტოგრაფიას, ქვემოთ მოცემული არქივის დახმარებით:

Read Full Post »


პატარები და საყვარლუკები…

მოკლედ, გახსოვთ ალბათ რა საშინელი და გულისამრევი სმაილიკები ქონდა ვორდპრესს, იმდენად გულისამრევი, რომ უმეტესობას გათიშული ჰქონდა მათი ფუნქცია, მათ შორის მეც. ამიტომაც გამომეპარა ის ფაქტი, რომ ახლა უკვე ახალი სმაილიკებით შეგვიძლია გავიხალისოთ პოსტები. დღეიდან ისინი ჩართულია და აქვე შემოგთავაზებთ მათ კოდებს, რათა თქვენც არ დაიშუროთ ისინი კომენტარებსა თუ საკუთარ პოსტებში. გაიღიმეთ, სანამ შეგიძლიათ:

:) << ”:)”
:D << ”:D”
:( << “:(”
:o << “:o”
8O << “8O”
:? << “:?”
8) << “8)”
:x << “:x”
:P << “:P”
:| << “:|”
;) << “;)”
:lol: << “:lol:”
:oops: << “:oops:”
:cry: << “:cry:”
:evil: << “:evil:”
:twisted: << “:twisted:”
:roll: << “:roll:”
:!:  << “:!:”
:?: << “:?:”
:idea: << “:idea:”
:arrow: << “:arrow:”
:mrgreen: << “:mrgreen:”

იმედია ხვდებით, რომ ბრჭყალები არ უნდა…  :mrgreen:

Read Full Post »


ოპა, ოპა, ამერიკა, ევროპა!

ვორდპრესმა ახალი ფუნქცია დაამატა აქაურ ბლოგებს, ფუნქცია, რომელიც ე.წ. ”სელფ-ხოსტედ” ბლოგებზე უკვე დიდი ხანია რაც არის და პრინციპში საკმაოდ კარგი რამაა – კომენტარებზე უკვე შეიძლება Reply-ების გაკეთება, ანუ გამოხმაურების.

აღარ იქნება საჭირო @ვიღაცა -ს დაწერა მაშინ, როცა გინდა გამოეხმაურო ვინმეს კომენტარს, პირდაპირ დააჭერ ”reply”-ს და ყველაფერი იქნება ისე, როგორც უნდა იყოს, ანუ კამპოტში. ძალიან კარგი და გამოსაყენებელი ფუნქციაა, ვგონებ. აბა თქვენ იცით, ცეცხლი დამანახეთ, ცეცხლი.

პ.ს. 10 დონემდე შეიძლება გამოხმაურებების გაკეთება იდეაში, მაგრამ მე 4-ზე დავაყენე, მგონი რომ საკმარისი უნდა იყოს :)

Comments

Read Full Post »


Yo მენ, Yo…

დიდი ხანია მქონდა ოცნებად… თუმცა არა, ოცნება და ღამით არ ძილები არ მქონია, მაგრამ ძალიან მინდოდა ტატუიროვკის აპარატი მქონოდა. და აი, აღსრულდა მიზანი, ის აქ არის, მართალია თვითნაკეთი, მაგრამ მუშა. მაჩუქეს, ასე ვთქვათ. თან ეს ის აპარატია, რომლითაც მიმახატეს თავის დროზე ის ერთადერთი ნახატი, რაც მაქვს. ჯერჯერობით ერთადერთი. ნელ-ნელა მოვიმარაგე ინგრედიენტები, ნემსები განვაახლე, მელანი ვიყიდე დღეს და ახლა ბოროტი სახით დავყურებ ზედ. ზედ იმიტომ დავყურებ, რომ უკვე რაღაცა მივიჯღაბნე ხელზე და ჯერ ისე მეწვის, გაგრძელებას არ ვაპირებ. ცოტა ხანში ვნახოთ. ასეა თუ ისე, საქმე დაწყებულია, დანარჩენი дело техники.

პიქჩერი აქვე ბარემ…

Tattoo machine.

Update: აგერ წუხანდელი ნამუშევარი. აწითლებულებზე ეტყობა ახალი რომელიცაა :)

mytattoo2

Read Full Post »


თუ პირველად არ ხარ ჩემს ბუდეზე შეამჩნევდი, რომ დიზაინი შევცვალე. საერთოდ ძალიან არ მიყვარს ცვლილებები, საკითხს ვუდგები პროგრამისტის ლოგიკით – რაც მუშაობს, ხელი არ ახლო. მაგრამ საქმეც მაგაში იყო, რომ ეს დიზაინი არ მუშაობდა ისე, როგორც საჭირო იყო. გვერდითა პანელი რომ მხოლოდ მთავარ გვერდზე ჩანდა, საქმეა ახლა მაგი? თავისი ყველა კონტენტითურთ, რაც მოუხერხებლობას რომ თავი დავანებოთ, ტექნიკურადაც ცუდი იყო, აღარცერთი მთვლელი არ მუშაობდა ნორმალურად (გარდა WP-ს შიდა მთვლელისა). ასეა თუ ისე, მოვაბი როგორც იქნა თავი იმას, რომ შემეცვალა ბლოგის ვიდი.

მაგრამ ახლა რა გამოვიდა? დიზაინი შევცვალე და ჰედერი აღარ მოუხდა, მომიხდა მისი შეცვლაც რამაც, თავის მხრივ გამოიწვია სათაურის და მთლიანად ბლოგის ხასიათის შეცვლა. ასეთ ცივ და საშიშ სურათს ”ყველაზე მყუდრო ბუდე” რაღაც ნამეტანი არ უხდებოდა. რაც შეეხება ბირთვულ ზამთარს… მგონი შორს აღარაა ის დრო, როდესაც დედამიწას დედა ეტირება და აქედანვე რომ შევემზადოთ ამისთვის, მგონი ჯობია, თორემ ჰორიზონტზე რომ სოკოს დავინახავთ, მერე გინდა ასე ვიხტუნავოთ, გინდა ისე, მაინც აღარ გვეშველება არაფერი.

საბოლოო სიტყვაში მინდა მივულოცო ჩემს თავს, ბუდეს და მკითხველს ახალი დიზაინი. მართალია ამბობენ მთავარი კონტენტიაო, მაგრამ კარგი შეფუთვაც უნდა ამ ყველაფერს…

ბირთვული ზამთარი

We all gonna die…

Read Full Post »


2007, 31 დეკემბერი

16:15 – ტფუი ბლიად, რა სიცივეა საბნის გარეთ – მითხრა ფეხის თითმა, რომელიც გარემომცველი ატმოსფეროს ანალიზისთვის დიდი სიფრთხილით გავყავი საბნის გარეთ. ოთახში მართლაც ციოდა იმიტომ, რომ აივანზე ”ორი წუთით” გასულ მამაჩემს უკვე კაი ნახევარი საათია ოჯახური სითბო გასანიავებლად ქონდა გატანილი საერო სამსჯავროზე.
-დაკეტეთ ბლიად კარი – საბნის ქვეშიდან ამოვიყვირე მე და საბნის მარჯვენა მხარე ამოვიკეცე… მიბერავდა…

17:37 – ამმ… ჩაი ცივია ხო.. 20 წუთში იქ უნდა ვიყო უკვე, რა არის რა ბლიად – უკმაყოფილო სახით მოვხვრიპე პოლარულ ტემპერატურას მიახლოვებული ჩაი, კურტკაში შევძვერი და სახლიდან გამოვძვერი. 20 წუთში სამსახურში უნდა ვიყო და მერე, სავარაუდოდ, დილამდე ათას მთვრალ ყლეს უნდა დავუსხა ”კიდევ თითო”, რომ ღმერთთან სიახლოვე ერთხელაც შეიგრძნონ. ბლიად… რა გავა ამ ყინვაში გარეთ…

20:47 – უკვე აქ ვარ. ”ბარი ტრეფიკი მოგესალმებათ” – მიღიმის წარწერა. რა კარგია მამენტ, ჯერ კაციშვილი არაა, ეს არაყი შეგვიძლია ჩვენვე დავლიოთ მშვიდად და წყნარად. სანამ აქ პირველი მერცხლები მოვლენ და დენთისსუნად აყროლებულ საახალწლოდ დაუთოვებულ ტანსაცმელს შესანახად საწყობში გამატანენ, ასეთს სამს ჩავცლით ჩვენ. ასე რომ მოდი, ამ პატარა ჭიქით (პატარაში მართლა პატარა ჭიქა იგულისხმება, არანაირი 100, 200 და მეტი გრამი) და დიდი გულით, ჩვენს ჩახუტებას… მოკლედ, სტანდარტები, ოღონდ დიდი რაოდენობით, განუზომლად, საღამოს 6-დან 12 საათამდე, მგონი ახალი წლის სანახავად თავისუფლებაზე გახედვასაც მოვასწრებთ… აჰა, რუსთავი ორის კამერა… ”5 იანვარს მოდით და მომეცით მე, მე თქვენ გპირდებით მთელი წლის განმავლობაში ყოველდღე…” მერე აღარ მახსოვს რა ყლეობები ვილაპარაკე, მაგრამ ერთი ფაქტია, რომ ”Их было не мало…”

02:36 – ”ყვავა, ერთიც გაამეორე რა…”
”…კიდევ ორი ვოდკა რედ ბულით…”
”…სამი ჯეკი…”

აქ უკრავს დიჯეი და რატომღაც ყველას გონია, რომ მე ძალიან ბედნიერი სახით ვტრიალებ და ვუსხამ მათ ათასგვარ სისულელეს, ათას ყლეობას ვაჯანჯღარებ შეიკერში და ამდენი ერთმანეთში არეული ყლეობის სუნისგან ერთი სული მაქვს სადმე, უახლოეს კუთხეში ერთი კაი გულიანად ვარწყიო, მოვიშორო ყველაფერი, რაც გულზე მაწევს და იდეაში ის მიხატული ღიმილიც, რომელიც აგერ უკვე ორიოდე საათია ვითომ ახალი წლით გახარებულს მახატია სახეზე იდიოტივით (ან შეიძლება უკვე აღარც მახატია, იმდენად დაღლილი ვარ), ნარწყევს გადავაყოლო… ბრრ, რამ შეკრიბა ამდენი სირი ერთად…

08:12 – პრემიის და ბონუსების გარეშე დარჩენილი ვზივარ ტაქსში სხეულით, გულით იმ სირს ვაგინებ, ვინც ახალ წელს მუშაობაზე დამიყოლია, სხეულით რწყევის შემორჩენილ გრძნობას ვებრძვი და სულით კი უკვე მესამე სიზმარს ვნახულობ ჩემს გაღუღუნებულ ლოგინში, გაფუმფულებულ ბალიშში მაქვს თავი ჩაფლული და მძინავს. რა კარგია თურმე ძილი.

სახლში მეკვლე ვარ… მაგრამ მძლავრად მახატია ეს ფაქტი, ისედაც მძიმე და ამჯერად მთელი ღამის დაგროვილი ტყვიით გატენილ ბატინკებს ”In random order” ვისვრი სადამდეც ფეხი მიმიწვდება, კურტკასაც სადღაც ნახევარ გზაში ვტოვებ და ნახევრად შარვალჩახდილი, იმის მაგივრად რომ დავიძინო, ამ ყლეობა აპარატთან ვზივარ და ახალი წლის ტკბილი მოგონებების სტატიას ვწერ. მოსაკლავი არ ვარ ამის მერე?

Happy fucking Year!!!

Read Full Post »

%d bloggers like this: