ქრაზუ დაყი


…ანუ როგორც იტყვიან ქრეიზი დეი, სუმაშედშიი ძენ ან სულაც გიჟი დღე. ასეა თუ ისე, მინდა არ მინდა ეს ბოლო დღეები ფრიად და საფრიალოდ ქრაზუები გამიმივიდა. დავიწყოთ იქედან, რომ ეს უკვე ქრაზუ პონტია, აქ რომ ვზივარ და ასეთ ლეღვობებს ვწერ, რა ვქენი დღეს და შესაბამისად, რა მიქნეს დღეს. არაჟურნალურია და ვაბშემც, არაბლოგერულია ძმაუ, მაგრამ რა ვქნა მეც, ჩემი პატარა ბლოგი გამიხსნია და ვწერ რაღაცეებს, სად შემიძლია სულ სტატიები ვწერო ძუძუებზე და მათ შორის უზდელობების კეთებაზე…

ვოდა მთავარი ისაა ამ ყველაფერში, რომ მუშაობა დავიწყე, თუ ამას მუშაობა ქვია. ჯერჯერობით ჩემს სამუშაო მოვალეობებში შედის კარადების და თაროების თავის ადგილზე დადგმა, მათ შორის შნურების გადაჭიმვა და ამ შნურების მიბმა კედლებზე. არა, მანტიორი არ ვარ, არც აიტიშნიკი, ერთი უბრალო დიჯეი ვარ რაღც პატარა ზავედენიაში, ე.წ. გასართობ ცენტრში. როგორც საბჭოთა დროს იყო (იმ ტკბილ და ბედნიერ დროს), ვოკალურ ინსტრუმენტალური ანსამბლი და შემოქმედებით-გასართობი ცენტრი, ეგეთი პონტია რა. მოკლედ, სანამ ეს ყველაფერი მუშაობას დაიწყებს, მე ჯერ ზემოთხსენებული შნურების გაყვანით ვარ დაკავებული ტელევიზორიდან კომპამდე, კომპიდან დინამიკებამდე და პირიქით. თუმცა ამით არ ამოიწურება მთელი სიკრაზე.

სიკრაზეს ეს დღეებია ვდებთ ხან მე და გოშა, ხან მე და მროველი და ხანაც დამოუკიდებლად. ამ ბოლო ხნის განმავლობაში ყველგან, სადაც ცხელა თავს ვყოფ, იქნებ წამწამები შემეტრუსოს-თქო და კაციშვილი არაა ამ ქვეყანაზე ისეთი, რომ მითხრას – მანდ თავს ნუ ყოფ, შეიძლება წამწამებზე უფრო მეტად დაიწვაო. საქმეა ახლა ეს? ხალხი ხართ ამის მერე თქვენ? მითხარით რა, სად რამდენად ცხელა, თორემ რაღაც ნამეტანი დაბინტული დავდივარ ამ ბოლო დროს და მომბეზრდა…

Advertisements