ვარჯიშ, ვარჯიშ…


დაახლოებით ”ჯამპ, ჯამპ”-ის ტონალობით.

გუშინ ფრიად უცნაური დღე იყო, განა იმიტომ იყო უცნაური, რომ პივები ვისხით თავზე და ავოიე-ები ვიძახეთ მერე, უცნაური იყო იმიტომ, რომ ამ ყველაფრის მერე რომ გადავყირავდი საწოლში და გათიშვა დავაპირე, ვიღაცამ დამირეკა (აღარ მახსოვს ვინ იყო, მაშინვე დამავიწყდა) და მითხრა – ხვალ თერთმეტ საათზე ვარჯიშია და მოდიო. მართალი რომ ვთქვა არ ველოდი ამ ზარს, მაგრამ სთალო ფრიათნო.

ზნაჩიტ ვუბრუნდები სპორტულ ფორმას, რომელიც მამენტ არც მქონია. ერთი ცხადია – ამ ერთ თვეში შემაშფოთებლად წამოზრდილ ღიპს ჩამოვიგდებ ისევ. ახლა კი წავედი, თორემ დამაგვიანდება.

Yo
Yo
Advertisements

No Smoking area




სიგარეტს თავი დავანებე და მეტი ეფექტისთვის ვარჯიშს ვიწყებ, ”დევებში”. რამდენად გამოვა ჩემგან რაგბისტი არ ვიცი, მაგრამ მაინც კარგია. ეს ერჭოს ზემოთ, ხშირად რომ შემახსენოს ხოლმე თავი.