სამყაროთა გასაყარზე ვარ


ძილის პრობლემები მაქვს, აგერ უკვე კაი ხანია, არ მეძინება რამდენიც არ უნდა ვეგდო საწოლში… ამიტომ გადავწყვიტე ტრაკნვკილიზატორული მკურნალობა. შველის, დალევ ერთ ტაბლეტს, ანხევარი საათი დაფრინავ, მსუბუქრები, აზრებიტანდატან უფრო და უფრო ნელა მოდიან, ერთმანეთში ითქვიფებიან და ტანის მსუბუქ რხევას უერთდებიან.

დღეს ექსპერინემტი ჩავატარე, ორი ცალი დავლიე. მე მესმის გაგარინის ძახილი, ახლახანს ჩამიფრინა გვერზე, იქვე ტერეშკოვაც… ახანკალებული ხელებით გადმოვიღე თუთუნი, ქაღალდზე დავყარე და შევახვიე…

ახლა ვზივარ, ჩემს რაკეტაში, კვამლით გარემოცული, გერმანული თუთუნის კვამლით, კრის ბოტის საქსაფონი ჩამმღერის ყურში და ვფიქრობ – დავბრუნდე ამ ბინძურ სამყაროში თუ გავაგრძელო ფრენა იქეთ… ვარსკვლავებისკენ?

საქსაფონი მიჩუმდა… რაკეტა უწონადობაში გავიდა… წავედი მეც…