ჩემი ორი დღე ლუდფესტზე


როგორც უკვე მოგახსენეთ, ერთი კვირის წინ თბილისის ბირფესტის მოსამზადებელ სამუშაოებზე მოვახერხე აღმოჩენა. მოვახერხე რა, თავად ნატახტარმა შემომთავაზა, არ გინდა ნახო რეებს ვაკეთებთო? რასაც აკეთებდნენ, ამის წაკითხვა შეგიძლიათ ზემოთ დალინკულ პოსტში, თავისი ფოტოგალერეით. ერთი კია, რომ 14 ივლისის ნაცვლად ფესტივალი ერთი კვირით გვიან ჩატარდა, რითიც წვიმასა და დელგმაში ლუდის სმას გადავრჩით.

ფესტის გოგჩოები

ნუ, რადგანაც ფესტის ადგილის მოწყობა მაინც საჭირო იყო და მოსამზადებელ სამუშაოებს მაინც ვერ ავცდებოდით, ამიტომ პარასკევს ისევ გამოვცხადდი რესპუბლიკის მოედანზე, “საინტერესო ფაქტების” შესაგროვებლად. თუმცა საინტერესო იმაში, როგორ დაათრევდნენ მუშები აქეთ-იქეთ მაგიდებს, აწყობდნენ ბარებს და აკრავდნენ პლაკატებს, ვერაფერი ვნახე და შაბათის იმედად წამოვედი სახლში. რამდენიმე წინასაფესტე ფოტოს მაინც შემოგთავაზებთ:

…ასე იდგმებოდა კარვები
და ბარები

და აი, გათენდა შაბათის დილა, 21 ივლისი. ფესტივალი 4 საათზე დაიწყო, თუმცა ქართული პუნქტუალობის გამო, სადღაც 6 საათისკენ მივედი იქ. ლუდის ფესტივალზე შარშანაც ვიყავი და შარშანწინაც, მაგრამ მასშტაბები ამისი აშკარად მეტი იყო. სხვა თუ არაფერი ბარი იყო 4-ის ნაცვლად ერთი 20-მდე, რის გამოც ლუდი არც აქაფებული იყო და არც თბილი. რა შუაშია ეს ყველაფერი ერთმანეთთან? მარტივია – როდესაც ბარები არის ცოტა, ლუდი იხარჯება სწრაფად და ახალშეერთებული კანისტრა (რომელიც, მოგეხსენებათ უსასრულო არ არის და ყოველ 50 ლიტრის მერე ახალი უნდა დააყენო) თან თბილი ლუდითაა სავსე და თან ქაფი მოაქვს პირველი სამი ბაკალი. მოკლედ, ლუდი რომ ცივი და უქაფო იყო, ეს მშვენიერია. ღია ფერის ნატახტარის გარდა ასევე იყო ოდნავ მუქი მთიელიც, რომელსაც, როგორც დავაკვირდი, უფრო ეძალებოდა ხალხი. Continue reading “ჩემი ორი დღე ლუდფესტზე”

თბილისის ლუდის ფესტივალის კულისებში


ყველა ადამიანს უყვარს ამა თუ იმ მოვლენის კულისებში შეღწევა. რაღაცნაირად გრძნობ თავს, მაგარროჟულად. დაახლოებით ის პონტია, დიჯეი რომ უკრავს და უკან რომ ორი-სამი VIP უდგას და სულელივით იღიმება – ისინი დიჯეის იცნობენ. გუშინ მეც მომიწია ასეთ VIP-ად ყოფნა, თბილისის ლუდის ფესტივალზე. საიდან მოვხვდი მანდ – არ აქვს მნიშვნელობა. არცერთი კორექტული ადამიანი არ სვამს კითხვას, საიდან მოხვდი კულისებშიო. ასეთ დროს მიღებულია საკუთარი ღირსების გრძნობით აღსავსემ ისეთი სახე მიიღო, რომელიც ამბობს – “დიდი საქმე, ეგეც რამეა”.

ამ მოკლე და არეული შესავლის შემდეგ გადავალ მთავარზე. როგორც უკვე მოგახსენეთ, თბილისის ლუდის ფესტივალის კულისებში მომიწია გუშინ ყოფნა. დღესაც მომიწევს, მაგრამ ამაზე მოგვიანებით. მთავარია რა მოხდა გუშინ. გამომდინარე ფესტივალის მასშტაბებიდან, რომელიც ორი დღე უნდა იყოს და უამრავმა ხალხმა უამრავი ლუდი უნდა დალიოს, მზადება კაი ხნის წინ დაიწყო. კაი ხნის წინო რომ ვამბობ იმიტომ, რომ უკვე თითქმის ყველაფერი დამზადებული, ამობეჭდილი და ასაწყობად გამზადებულია.

პირველ რიგში გამაოცა ფესტივალის 3D მოდელმა. ამ ფესტივალზე შარშანაც ვიყავი და შარშანწინაც, მაგრამ სად ხალხში გარეული რომ მოძრაობ, პლასტმასის ჭიქით ხელში და სად ზემოდან რომ უყურებ ყველაფერს. ამ მოდელის ფოტოთი შეგიძლიათ თქვენც დატკბეთ:

ფოტოზე ჩანს ორი დიდი კარავი, რომელიც სავარაუდოდ საჩრდილობლის ფუნქციით შემოიფარგლება, მარჯვნივ და მარცხნივ ბარები და დასაჯდომი ადგილები. შარშან და შარშანწინ თუ ვინმე იყავით ამ ფესტივალზე, გემახსოვრებათ რამხელა რიგები იყო ბარებთან. წელს წესით ასე აღარ იქნება, რადგან მარცხენა მხარეს (ფოტოზე) ამატებენ უზარმაზარ, 30 მეტრის სიგრძის ბარს. ეს ძალიან მომწონს, რადგან რიგში დგომაზე და იმის ხილვაზე, როგორ სვამენ სხვები ლუდს, უარესი არაფერია. Continue reading “თბილისის ლუდის ფესტივალის კულისებში”