JobLess


ესეც ასე… დავრჩი უმუშევარი. შემიძლია ვიგულავო. მაგრამ უმუშევარი რომ ვარ და ფული არ მაქვს რიღათი ვიგულავო?

მოკლედ დილემაა რა, მუშაობ, ფული გაქვს, მაგრამ ნეგძე პატრაწიწ, იმიტომ რომ მუშაობ, არ მუშაობ და არ გაქვს ფული და ნეჩევო პატრაწიწ… პარადოქს ბლია…

ისე, ჯობლესობა კაია, საწყის ეტაპზე მაინც, ანუ ჩემს ეტაპზე, განვისვენებ სახლში, აგერ ხვალ ბოლო ხელფასს ავიღებ რადიოდან და მერე უნდა ვეძებო, შენ ხარ ჩემი ბატონი, ახალი სამსახური. თვარა ვიქნები ასე გატყავებული.

ეგეც მედლის ორივე მხარე.

Work Sux!!!


WorkSuxმოკლ’ედ ის მარტივი ჭეშმარიტება, რომ არ არსებობს კარგი სამსახური და ყველა უფროსი ერთნაირია, ყველამ იცის. მაგრამ ეს ყველაფერი განსაკუთრებული სიმძაფრით თავს იჩენს ვიკენდების შემდეგ და მეც ზუსტად ამ შაფათ-კვირის მერე ვიგრძენი რა უბედურება და ერთფეროვნებაა სამუშაო.

დილით მოდიხარ, თუ გაგიმართლა სამსახურში 10 საათზე, თუ ცუდი სამუშაო შეგხვდა – 8-ზე, ხედავ იმ ხალხს, რომლებიც გუშინ უკვე ნახე და ხვალაც უნდა ნახო და ზეგაც უნდა ნახო და სულ მაგათ უნდა ხედავდე, ისინი გესალმებიან ზუსტად ისე, როგორც წინა დღით მოგესალმნენ და როგორც შემდეგი დღეების განმავლობაში მოგესალმებიან, თუ გაგიმართლა და კარგ ხასიათზეა ვინმე, სტანდარტული ხუმრობის პაკეტს მიიღებ…

…და ასე ყოველდღე, შეუცვლელად და პერერივის გარეშე… ბლიად, აღარ შემიძლიაააა!!!