Immortal Drunkards – Made in China


ეს სიმღერა შევქმენით ამ პოსტის დადებამდე თითქმის ორი წლით ადრე, მაგრამ აქ დადება ვერ მოვიფიქრე. არადა, რატომაც არა?

მაშ ასე, ლეგენდარული რეპ-მეტალ-თრეშ პროექტი Immortal Drunkards-ი წარმოგიდგენთ რეპ-ოპერას “მეიდ ინ ჩაინა ანუ სისველის სიავკარგე”.  ეს პროექტი დიდი ხანია არსებობს და შედგება ძირითადად ჩემგან და რომელიმე სიმღერის წერისას ვინც ახლოს აღმოჩნდება, იმისგან. პროექტის ლინკი ლასტ ეფემზე აქვეა. სხვა სიმღერებსაც ჩემივე ბლოგზე, ანუ აქ იპოვით.

ახლა კი თავად სიმღერა – Immortal Drunkards – Made in China:

და აქვე ლინკი: youtube.com/watch?v=F5iRGcK0lN0 

ამ სიმღერის მოსმენა ასევე შესაძლებელია საუნდკლაუდზე – საუნდკლაუდის ლინკი.

თბილისის ხედები, 2015 წლის იანვარი


თბილისში 2015 წლის ზამთარი უთოვლო, მაგრამ ცივი გამოვიდა. მიუხედავად იმისა, რომ თოვლის ფაფუკი საფარი არ ალამაზებს ქალაქს, ამ რამდენიმე დღის წინ მაინც გადავიღე რამდენიმე ისეთი ხედი, რომლებიც ცუდი სანახავი არ უნდა იყოს.

ასე გამოიყურება თბილისი ქართლის დედის მიდამოებიდან. ჩემი სასაპნე ფოტოაპარატი, რომლის ერთადერთი ღირსება ასე თუ ისე ნორმალური ოპტიკური ზუმია, უკეთესი სურათების გადაღების საშუალებას არ იძლევა. ასე რომ, დატკბით იმით, რაც გამოვიდა.

გავა წლები, ვნახავთ ამ ფოტოებს და ვიტყვით – აი, თურმე როგორი ყოფილა თბილისი 2015 წელსო.

თბილისის ხედი ქართლის დედიდან
თბილისის ხედი ქართლის დედიდან
თბილისის ხედი ქართლის დედიდან
თბილისის ხედი ქართლის დედიდან, ფონზე თოვლიანი მთები
საფენი და ტამპონები
საფენი და ტამპონები
თბილისის ხედი ქართლის დედიდან
იუსტიციის სოკოები და მიმდებარე ადგილები
სამების ეკლესია
სამების ეკლესია
ვაზისუბანი? სავარაუდოდ ვაზისუბანი
ვაზისუბანი? სავარაუდოდ ვაზისუბანი
თვით ქართლის დედა
თვით ქართლის დედა

ჯვარი და მცხეთა, 2015 წლის იანვარი


შემოვუნახოთ შვილებს ფოლკლორი, ანუ შევინახოთ საქართველოს ფოტოები ისეთი, როგორიც არის ის დღეს.

ეს ფოტოები გადავიღე ჯვრის მონასტრიდან, 19 იანვრის საღამოს. განათება დიდი ვერაფერი იყო და ციოდა კიდეც, მაგრამ საინტერესო სანახავი იქნება მცხეთა და მისი შემოგარენი უთოვლო ზამთარში.

მსგავი გასვლების ფოტოებს კიდევ შემოგთავაზებთ ხოლმე.

მცხეთის ცნობილი ხედი, უთოვლო ზამთარი
მცხეთის ცნობილი ხედი, უთოვლო ზამთარი
გზა ჯვრის მონასტრისკენ
გზა ჯვრის მონასტრისკენ
ჯვრის ეზო, უთოვლო ზამთარი
ჯვრის ეზო, უთოვლო ზამთარი
გზატკეცილის ნაწილი მცხეთასთან
გზატკეცილის ნაწილი მცხეთასთან

Battlefield 3 -ის მაიმუნობა


მოგეხსენებათ ალბათ ამ თამაშის არსებობის შესახებ. კარგი თამაშია, ცოტა ძველი, მაგრამ მე ახლახანს დავიწყე მისი თამაში,  რადგან პრინციპი მაქვს – თამაშებში ფულს არ ვიხდი. ბეტელფილდი კი ფასიანი იყო უკანასკნელ დრომდე, სანამ ორიჯინზე რამდენიმე დღიანი აქცია არ გამოჩნდა, სადაც უფასოდ შეგეძლო დაგემატებინა ეს თამაში ბიბლიოთეკაში. ახლა არ ვიცი ფასიანია თუ არა, მაგრამ მაინც გთავაზობთ, თქვენც ითამაშოთ.

მანამდე კი პატარა ვიდეო, სადაც მე და მათე რაღაცეებს ვმაიმუნობთ:

ქართველი ტრეისერები [parkour]


მინდა წარმოგიდგინოთ ჩემი ვიდეო ნაწარმი, ჟურნალ ტაბულასთვის. სიუჟეტი ქართველ პარკურისტებზე, ანუ იგივე ტრეისერებზე.

შეაფასეთ და დატკბით. ან პირიქით – დატკბით და შეაფასეთ.

Jagdpanzer IV – ფოტოგალერეა


მინდა შემოგთავაზოთ ფოტოგალერეა ჩემი პატარა მოდელის აწყობისა. ვიდეო შეგიძლიათ იხილოთ წინა პოსტში.

სუპერ-მეტალისტური ნიჩაბი!


ძრწოდეთ, მეტალ სამყაროვ! რევოლუცია ახლოვდება! ახალი სიტყვა მეტალ ინდუსტრიაში და ახალი ერის დასაწყისი! ის უკვე აქ არის!

მინდა წარმოგიდგინოთ ყველაზე კარგი და ორიგინალური გიტარა მთელ მსოფლიოში, რომელიც მართლაც მოახდენს რევოლუციას. ის დამზადებულია ნიჩბისგან! ნიჩაბი! Лопата! მიატალ!

მეც მინდა ამის ერთი ეგზემპლიარი:

aquarium.ge – რეალითი


მინდა წარმოგიდგინოთ ნამდვილი (არაფეიკი) რეალითი (ინტერნეტ) შოუ, ”აკვარიუმი”, რომლიც მონაწილეც (ერთერთი) გახლავართ მე. მეორე მონაწილე (ან პირველი) არის საბა (აქ კიდევ რამე ტექსტი ფრჩხილებში). ჩვენი (შოუს) საიტი არის (იქნება) Aquarium.ge (ვიცინი), რომელიც ჯერჯერობით გაგვითიშეს (ბოზები). მანამდე კი ტიზერ ვიდეო, რომელიც ამავე დროს არის ჩვენი გულისტკივილის (ერთად) გამოხატვა.

რაც შეეხება თავად აკვარიუმს (საბა მეუბნება, რომ აქ უნდა მძიმე, მაგრამ მე მაინც წერტილს ვწერ, რადგან ყლეზე მკიდია) (ესეც საბამ მიკარნახა). ეს იქნება ინტერნეტ რეალითი შოუ, გავკადნიერდები და ვიტყვი რომ ეს არის პირველად საქართველოში (სვიტის ”რეალითი ბლოგი, სექსი და როკენროლი” არ ითვლება). ფორმატი იქნება ისეთი, როგორიც რეალითი შოუებს შეეფერება (დიახ, ლომკა მაქვს!). და ა.შ. და ა.შ.

ახლა კი გენადი, ფონოგრამა:

Hi-def

Link: Vimeo.com/14651958

ან ალტერნატიული წყარო:

სპამი კომენტარებში


:)

ომის ორი წლისთავზე და ჩემი ჩანაწერები


ორი წლის წინ ომი იყო. არც პირველი და არც ბოლო საქართველოს ისტორიაში, მაგრამ პირველი და იმედია ბოლო, რომელშიც მე მივიღე მონაწილეობა. მას შემდეგ 2 წელი გავიდა, მაგრამ დიდად არაფერი შეცვლილა. თუმცა საინტერესო იქნება ალბათ იმის გახსენება, რაც მაშინ ხდებოდა. გთავაზობთ ჩემს ძველ ჩანაწერებს, რომლებიც ამ ომის დროს ჩავიჯღაბნე და მის შემდეგ დღეებში, სანამ ცხელი იყო, აღვადგინე და დავწერე. მაშ ასე:

და აქვე ამ ყველაფრის ფონზე დაწერილი გაბრაზებული პოსტი:

ასე იყო ეს ამბები. დღეს კიდევ გოშკას დაბადების დღეა, რომელსაც უკვე მეორე წელია მის გარეშე ვხვდებით. ეჰ…

პ.ს. ბონუსად – შარშანდელი 7 აგვისტო.

ვიდეოპოსტი ვიდეოს გარეშე


[ედითედ]

ძილის წამალი დავლიე, რადგან რამდენიმე ღამე არ მძინავს საერთოდ. წამალი რა თქმა უნდა მოქმედებს, და ჩემი წერის სკილები მკვეთრად კლებულობს. მატულობს მხოლოდ აზროვნება და მე ვცდილობ რომ წერით მაქსიმალურად ზუსტად და კარგად გავყვე ამ აზროვნებას. ვიდეო პოსტის ჩაწერა მინდოდა, მაგრამ მერე რომ გადავხედე ერთმანეთში გახლართულ შნურებს და კამერებს, მივხვდი, ამას მე ვერ გავარკვევდი ასე მარტივიად. ასე რომ წერა, წერა და მხოლოდ წერა, ამბობდა ჩინგისხანი.

ვიდეოპოსტების სტილში დავწერ ამას, ანუ დღიური, დიარი, ან თვიარი ან თვიურიანი. მოკლედ დღიურპოსტი.

ვგრძნობ როგორ ჯდება ჩემს ყველა უჯრედში წამალი, მოქმედებს ჩემს ფსიქიკაზე და ნელ-ნელა ახვევს ბურუსში, ისეთ ნისლში, რომლიდანაც თანდათან უფრო და უფრო ბუნდოვნად ჩანს ყველაფერი. თვალები ჩვეულებრივად კითხულობენ , თითები წერენ, თუმცა ხანდახან გაჭედვებიც აქვთ და ბოლოს ეს ყველაფერი ქაოსში გადადის. 20 წუთი მაქვს დარჩენილი, ვიდრე წამლის მოქმედება პიკს მიაღწევდეს. ამ პიკის მერე ან იძინებ, უფრო სწორად ითიშები, ან ზიხარ და დაყლეებული სახით… მაინც ზიხარ. მსგავსი სახე უკვე მივიღე, ფეხზე ადგომისას უჩინარი არამფარველი ხელს მკრავს და ცდილობს კედელს მიმახეთქოს. მი პად ძეისტვიემ ლიკარსტვა.

მუსიკა შეჩერდა, ”აეს დანას”  ონსეტ დატას ვუსმენ და მივყვები. მე მინდოდა დამეწერა ბლოგპოსტი, როგორც დღიური, მაგრამ სტრიქონები და მოვლენები ერთამენთში მერევა. იყო მროვეალ აქ? მგონი იყო, ან არც იყო… ან რა მნიშვნელობა აქვს, დაიკიდე რა. მგონი არც არავინ ყოფილა. მე მარტო ვზივარ, სიბნელეში და მეშინია, რომ ეს წამლის მოქმედება მალე დამთავრდება და მე ვერ მოვასწრებ აზრის ჩამოყალიბებას. ყველა მკვეთრ მოძრაობას თან დასდევს ჩემი რამდენიმე გადღაბნილი გამოსახულება უკან…

Random
რანდომ იმიჯ

მოკლედ, მორჩა ჩემი არაფხიზლობის აღწერა და სანამ ტვინი გამთიშვია დღიურზე გადავალ. დღეს მროველა იყო ჩემთან მგონი, დანარჩენებმა გადამაგდეს. საბამაც ვერ დაადგა საშველი გადმოსვლას. (რატომღაც მეჩვენება, რომ კლავიატურა სხვადასხვა ფერისაა და დაჭერისას ფერს იცვლის).

დღეიური ისევ: ორი დღის წინ ინტერნეტრი დავიდგი და ახლა ვთამაშობ, დილიდან საღამომდე, მთელ ჩემს აგრესიას ვირტუალური ტყვიების სახით ვუშვებ სხვადასსხვა ქვენიდან შეყრილ ჩემნაირ ადამიანებზე და მსიამოვნებს. როცა მკლავენ – შეძრწუნებული ვარ. და საერთოდ შემაშინებელი თამაშია ეს Call of Duty.  ზუსტად უნდა ელოდე იმას, რაც ნამდვილ ომში გელოდება. ყველა მხრიდან მომავალი ზუზუნა ტყვიები, რომლებმად ნებისმიერ დროს შეიძლება შეგიწირონ. გრუხუნი, დაბომბვა, დედის იღლია. მით უმეტეს ახლა დავამთავრე რემარკის ”ჟამი სიცოცხლისა, ჟამი სიკვდილისა” და მისი რაღაცეები აქ განვიცადე…

კლავიატურა გამირბის! ამითი ჯობია ვიდეოპოსტი, არაფერი გაგირბის და რაც მთავარია არც შეცდომებს უშვებ წერისას, რომლებსაც არ ასწორებ, იმიტომ რომ რომ ჩაასწორო, მერემ შემდეგი აზრი გაიფანტება. აზრები კი, რამდენი მოდის! ქაოტურად, უაზრო აზრები. ეს რა არის. მუსიკაც ხელს მიწყობს, რომ დავიბნე და დავიკარგო. Aes dana – Onset data. პიზდეცია, მეგობრენო.

ამით ვასრულებ ჩემს ვიდეო პოსტს, უფრო სწორად მის სტენოგრამას. ხვალ გადავუვლი და გადავასწორებ, ან არც გადავუვვლი. მოკლედ ახლა წავედი, ერთ ხელსაც ვითამაშებ და დავიძინებ.

მონათა იმპოტენტი თაობა


დღეს სამსახურში მარშუტკით მოვედი. არაფერი გასაოცარი ამაში არაა, რადგან ყოველდღე, შაბათ-კვირის გარდა ვჯდები ერთსა და იმავე მარშუტკაში და სამსახურისკენ მოვემართები. ის, რაც იქ ხდება, არც ეგაა უჩვეულო. პირველ 10 წუთი მძღოლი ჩამქვრალი ძრავით მოგორავს და ელოდება, როდის აიკრიფება მაქსიმალურად ბევრი ხალხი. როდესაც სალონი სანახევროდ სავსეა, ხოლო ჩემი მოთმინების ფიალა – მთლიანად, მძღოლი ძრავს ქოქავს და სისწრაფეს უმატებს.

აი ახლაც, შეუხვია ნუცუბიძის ქუჩაზე, აკრიფა სისწრაფე და მკვეთრად დაამუხრუჭა. დედა და შვილი ამოვიდა. კარი დახურული არ იყო, რომ პირველი ბრძანებაც გაისმა – ”მანდ არ დაჯდე!”. დედამ ნახევრადცარიელი მარშუტკის წინა სკამზე მოიკალათა და ბავშვი კალთაში ჩაისვა. მანქანა მზის გულზე მისეირნობდა და იმ ერთადერთი ფანჯრიანი ადგილის გარდა, სადაც მე ვიჯექი, სკამებს ბოლი ასდიოდა. ”საწყალი ბავშვი” გავიფიქრე და ძრავის მონოტონური ღუღუნი შეკივლებამ გაფატრა – ”ნუ იდებ პირში თითს!”. მოულოდნელობისგან შევხტი. შეხტა მძღოლიც, მაგრამ საბედნიეროდ ამ დროს გზის მოპირდაპირე მხრიდან არავინ მოდიოდა, ასე რომ გადავრჩით. ბავშვმა პროტესტის გამოხატვა სცადა, მცხელაო, მაგრამ მისი ხმა დარჩა ხმად მღაღადებლისა… მოკლედ, როგორცაა რა.

ცოტა ხანში მეორე წყვილი გამოჩნდა, ბებია და პატარა გოგო. მართალია ბებიას თავის საყვარელი და ფუმფულა შვილიშვილი კალთაში არ ჩაუსვამს, მაგრამ მთელი გზა მკლავზეხელშემოჭერილი ეჯდა გვერდზე, ემანდ ზედმეტი მოძრაობა არ გააკეთოს, არ გაიოფლოს და არ გაცივდესო.

მეგობრებო, რა არის ეს? რას გავს აღზრდის ეს მეთოდი? ვინ გაიზრდება ასე? მართალია, სწორედაც რომ ადამიანები, რომლებსაც არც დამოუკიდებლობა გააჩნიათ და არც გარემოს ადეკვატური აღქმა. მშობლებზე და ბებიებზე მიბმული ადამიანები, რომლებიც მას შემდეგ, რაც მიაღწევენ ”დამოუკიდებელ ასაკს”, ანუ ასაკს, როდესაც კანონის თანახმად მათ შეიძლება დამოუკიდებელი ადამიანები ეწოდოთ, არც მზად არიან და საერთოდ ვერც ხვდებიან, რატომ უნდა გააკეთონ ის, რასაც ყველა ცხოველი თუ ფრინველი აკეთებს – აფრინდნენ ბუდიდან. მეტიც, ვინც ხვდება ამას, ანუ ვიზეც ამხელა გავლენა არ მოუხდენია მუდამ ბებიის, დედის, მამის, ბიძის და 86454 სხვა ნათესავის კალთაზე გამობმულად გაზრდას, მასაც არ გამოსდის აფრენა. ან გამბედაობა არ ყოფნის, ან ”დედა ეცოდება” – უჩემოდ როგორ გაძლებს, საწყალი. მათგან იზრდებიან გოგოები, რომლებიც სახლში 9-ზე გვიან არ უნდა მივიდნენ, ბიჭები, რომლებსაც მამის ფულით ნაყიდი ჯიპი ბუნებრივი მოვლენა ჰგონიათ და ხალხი, რომელიც სულიერად არის იმპოტენტი.

იმის იმედი კი, რომ შემდეგი თაობა სხვანაირ პირობებში გაიზრდება და იმის შემდეგ თაობას კიდევ უფრო დამოუკიდებელს გაზრდის, დიდად არც მაქვს. როგორ შეიძლება, რომ მონად გაზრდილმა თავისუფალი ადამიანი გაზარდოს? ერთადერთი გაუცნობიერებელი გამოვლენა იმისა, რომ შვილს მიაჩვიო დამოუკიდებლობა, არის ”მიდი, მამიკო, ლუდი ამომირბენინე და ხურდა შენთვის დაიტოვე”  – იმუშავე და ფული გექნებას საწყისი, ჩანასახოვანი სტადია. თუმცა ესეც გაუაზრებელი, არაფრისმქმნელი და სხვა, მონური მეთოდებით დათრგუნული. საწყალი ჩვენი და ჩვენს შემდეგი თაობა.

პ.ს. ეს ბოლო ხანებია ვამუშავებ ერთ პატარა თეორიას, რომელიც განხორციელების შემთხვევაში ყველაფერს შეცვლის. საჭიროა ერთი 200,000 ჩვილის მოპარვა ან სხვა მეთოდით შოვნა, მათი წაყვანა უკაცრიელ კუნძულზე და სწორად, დამოუკიდებელ ადამიანებად აღზრდა. შემდეგ ეს ჩვილები როდესაც გახდებიან 15 წლის, უნდა ჩამოასახლო უკან, საქართველოში და დაე მათ მაინც შეცვალონ რამე. სხვანაირად ჩვენი საშველი არაა.

კომენტარი # 5000


გუშინ ჩემთან დაიწერა კომენტარი, რომლიც არით რიგით მე-5000. კომენტარის ავტორია სიყვარულოვნა (ping) და პოსტი, რომელზეც ის დაიწერა – ”ტვიტ.ჯი – ფლუდერების ახალი გასართობი”. დიდი მადლობა, რომ აქტიურობთ და არ გეზარებათ კომენტარების წერა, Keep Going!

ეს კი ამ კომენტარის Proudly სკრინშოტი. სამგზის ვაშა, მეგობრებო!

აქვე მცირე სტატისტიკა – პირველი კომენტარი, რომელიც დაფიქსირებულია, ყვავის ბუდეზე დაიწერა 2006 წლის 14 აპრილს, პოსტზე ”მკვდარი”. მას შემდეგ გავიდა 1,550 დღე, რაც ნიშნავს რომ საშუალოდ დღეში იწერება 3.23 კომენტარი. ამჟამად ყვავის ბუდეში არის 405 პოსტი, რაც ნიშნავს, რომ საშუალოდ თითო პოსტზე მოდის 12.35 კომენტარი. ამ ყველაფერს, ვორდპრესზე რეგისტრაციის დღიდან მიღებული აქვს 245,448 ჰიტი, რაც საშუალოდ 158 ჰიტს უდრის დღეში. თუკი გავითვალისწინებთ, რომ ამ საშუალო მონაცემებზე გავლენას ახდენს ასევე ე.წ. ”მკვდარი პერიოდები”, ეს არ უნდა იყოს ცუდი მონაცემი.

აქვე მოვახდენ საბოლოო ქამინგ აუთს და დავდებ ჩემი ბლოგის სრულ სტატისტიკას. პირველად.

და აქვე დღეში მიღებული საშუალო ჰიტების რაოდენობა.

დაე ეს ყველაფერი იყოს თვენთვის სტიმული, როგორც კომენტარების, ასევე თავად ბლოგის წერის.

პ.ს. როგორც ხედავთ, ქართულ დომეინზე გადასვლის შემდეგ ჰიტებმა მკვეთრად მოიმატა.

BigCrow – Bot Attack


წარმოგიდგენთ ჩემს ახალ ტრეკს – Bot Attack. თვეზე მეტია რაც დავამთავრე, მაგრამ რატომღაც დამავიწყდა სახალხოდ წარდგენა. ტრეკი არის უცნაურ სტილში, ტრანს-ფულონ-ნაითი (ესეც დაახლოებით). ბევრი რომ არ ვილაპარაკო, უბრალოდ ტრეკი:

Link: http://soundcloud.com/bigcrow/bigcrow-bot-attack

gbd10 ანუ კვარიათიდან ჩამოსვლის შემდეგ


მას შემდეგ, რაც შედგა gbd10 ანუ ქართული ბლოგინგის დღეეები 2010, დიდი დრო არ გასულა. ის კი არა და ჯერ კიდევ გუშინ იქ ვიყავით ჯერაც. თავად მოვლენის ოფიციალურ ნაწილზე უკვე ბევრი დაიწერა და კიდევ ბევრი დაწერს. რამდენიმე არაოფიციალურ პოსტს (საბუნიას ყველაზე თევზური პოსტი და ეგოისტის არაოფიციალური ნაწილის მიმოხილვა) მეც მივამატებ ჩემს ვიდეო ვერსიას. ოფიციალური ჰეშტეგი და ამბავი რა თქმა უნდა დაცულია [იცინის]. ვიდეო:

პ.ს. მცირე ოფიციალური ნაწილი: ერთ-ერთ კონფერენციაზე ბლოგერებმა დავწერეთ ბლოგინგის ტუტორიალები, რომლებიც რა თქმა უნდა შეგიძლიათ იხილოთ ივენტის ოფიციალურ საიტზე – GBD.ge . რომ არ დაიკარგოთ, ჩემს დაწერილს აქვე გიბოძებთ, ლინკის სახით. ესაა ტუტორიალი პოსტის შორტკოდები ვორდპრესში.

კოლაბორაცია v.1.0 – ვიწყებთ!


მაშ ასე, მეგობრებო, დავიწყეთ.

[რა დავიწყეთ? რა წესები აქვს? დააჭირე აქ.]

ვინაიდან და რადგან ეს ყველაფერი ჩვენთვის პირველია, ამიტომ თემასაც მოდი ნუ ავირჩევთ, ვხატოთ ყველამ ის და ისეთი ფორმით, როგორც გაგვეხარდება. მთავარია, რომ საბოლოო ნახატი გამოვიდეს გრძელი და უწყვეტი. არც ხატვის ტექნიკაში შევიზღუდოთ და არც არაფერში. ასე რომ გთავაზობთ საწყის ”ნახატს” . ვინაიდან და რადგან ჯერჯერობით მსურველები არ ვართ ბევრი, ამიტომ იმედია როგორმე შევთანხმდებით ვინ ვის მერე გააგრძელოს.

მთავარი – ხატვას ვაგრძელებთ ქვემოთ. თავის პატარა გადასვლით და შემდეგი მონაწილისთვის წარმოსახვით დატოვებული გადასასვლელით. შემდეგი ნაწარმოებები, ვგონებ ჯობია Pix.ge -ზე ავტვირთოთ და კომენტარებში მივუშვათ. საბოლოო შედეგს კი – ოოო, მაგას მერე ყველგან ვაფრიალებთ :) მაშ ასე, დავიწყეთ:

აქვე სვიტის იდეით საერთო ტეგი ამ იდეისთვის, რითიც დავტეგოთ ჩვენი მსგავსი და ა.შ. პოსტები, ადვილად რომ ვიპოვოთ. ეს ტეგი მოდით იყოს walldraw01.

Warning: აპდეიტები და შემდეგი ვერსიები დაიპოსტება აქვე, მაგრამ პოსტს შევკეცავ, ძალიან რომ არ გაივსოს. ასე რომ დააჭირეთ აქ —>>>  Continue reading “კოლაბორაცია v.1.0 – ვიწყებთ!”

არტისტთა კოლაბორაცია – კედელზე ხატვა


კონცეპტ არტისტებო, მხატვრებო და მათთან გათანაბრებულო პირებო, ასევე ჩემნაირო ხატვაში უნიჭო მაგრამ მონდომებულო ხალხო. ვიწყებთ ახალ არტ პროექტს, რომელსაც არ ვიცი რა დავარქვა, ამიტომ უბრალოდ ”კედელზე ხატვა” ავიღოთ სათაურად. მისი პრინციპი მარტივია და ნიმუში შეგიძლიათ იხილოთ წინა, ძალიან გრძელ პოსტში.

მიზანი არის ის, რომ უნდა გაკეთდეს ერთობლივი ინტერნეტ არტი, ისე როგორც კედელზე ხატავენ, ერთი მხატვარი დახატავს, მერე მეორე გვერდზე დაუხატავს გაგრძელებას და ა.შ. ასეთი რაღაცეები ინტერნეტშიც ხდება, ზოგი ვერტიკალურად და ზოგი ჰორიზონტალურად. ჩვენ გავაკეთოთ ვერტიკალურად, რადგან უფრო ადვილი დასათვალიერებელია, პრინციპული განსხვავება კი არაა.

წესები არის ტექნიკურად ასეთი (იხ. სურ.):

წესები, რომლებიც მარტივია

ცხადია, ვინც ამაში მონაწილეობას დააპირებს, უნდა იცოდეს იმდენი მაინც, რომ ტექნიკური მინიმუმი მაინც შეასრულოს. ახლა კი წესები:

  • პირველი, ანუ დამწყები არტისტი აკეთებს თავის არტს, ზომებით 300×450 pix. აქედან ქვედა 50 პიქსელი არის ის, რაზეც უნდა მიაბას მეორე არტისტმა თავისი არტი, ასე ვთქვათ გადასვლის ზონა, რათა არ მოხდეს უშნო სტიკოვკები.
  • მეორე არტისტი იღებს ამ ფაილს და აედიტებს იმ პროგრამაში, რომელიც მისი სულისთვის ყველაზე ახლოსაა. დაედიტება იწყება იმით, რომ საერთო სურათს ზრდის სიმაღლეში კიდევ 450 პიქსელით, ანუ მეორე არტისტის მერე სურათი იქნება სიმაღლეში 900 პიქსელი. აკეთებს თავის არტს იმ 400 პიქსელზე, რაც მთლიანად მისია, ზედა არტის 50 პიქსელზე აკეთებს გადმოსვლას თავისაზე და ქვემოთ 50-ს უტოვებს შემდეგს.
  • დანარჩენი მეორდება

თუკი ეს ახსნა თქვენთვის ბუნდოვანია და მასში სიცხადე არც ზემოთ მოყვანილ სქემას შემოაქვს, ან უბრალოდ თვლით, რომ ეს ყველაფერი ძალიან რთულია – მაშინ დაანებეთ ამაზე ფიქრს თავი. ხოლო ვისთვისაც ეს ყველაფერი გასაგები, მისაღები და რაც მთავარია – სახალისოა, მაშინ გელით.

ამ პოსტის კომენტარებში დაფიქსირდით მსურველები და საღამოსკენ დავიწყებთ.

სუპერ ხრამი


ამ ბოლო დროს ქართულ ინტერნეტში დამკვიდრდა ფრაზა – ”წადი, ხრამში გადახტი”, რასაც თან სდევს ხოლმე ხრამში ხტომის ცნობილი გიფი. ეს ფრაზა ძირითადად გავრცელებულია ქართულ ფორუმებზე და შინაარსით იგივე დატვირთვას ატარებს, რასაც რუსული Аффтар, убей себя. ეს მხატვრული მოწოდება არის პირდაპირი მინიშნება იმაზე, რომ ამა თუ იმ კომენტარის ავტორი სრულ სისულელეს ამბობს.

თავად ეს მოვლენა, რომ ჩვენს ინტერნეტშიც მკვიდრდება რაღაც-რაღაც ვაირალ გამოთქმები, კარგია, თუმცა ამაზე დიდხანს შეჩერებას არ ვაპირებ. მე მინდა წარმოგიდგინოთ კიდევ ერთი სურათი, რომელიც შეიძლება გამოიყენო როგორც ”წადი ხრამში გადახტი”-ს დასურათება.

მეგა ხრამი

და აქვე ლინკი იმისა, რა ხდება ამ სურათზე სინამდვილეში.

“გელინო”-ს ჩაწერა სტუდიაში


ეს კი ვიდეო, როგორ იწერებოდა სიმღერა ”გელინო”.

მალე ალბათ კლიპსაც გადავიღებთ…

Immortal Drunkards – გელინო


წარმოგიდგენთ ახალ ტრეკს ჯგუფისა Immortal Drunkards – გელინო.

ტრეკი ჩაიწერა 2010 წლის 23 აპრილს, სტუდია Crow Records-ში. ტრეკის სტილია ფოლკ-ჰიპჰოპი. მონაწილეები – BigCrow, Mroveli, Woodrow და ესპანურად მოლაპარაკე გოგო.

მოკლედ და კონკრეტულად, ტრეკი:

link: http://soundcloud.com/bigcrow/immortal-drunkards-gelino

მხოლოდ აქ! ლირიკა:

Immortal Drunkards – Gelino (lyrics)

ჩვენ ვიჯექით ჩემთან და არ გვქონდა ფული,
გვინდოდა არაყი და გვინდოდა ლუდი
იმაზე ვფიქრობდით, თუ რა გვექნა ჩვენ
არყისფერი ამინდია გარეთ დღეს

გარეთ ხომ წვიმს და არ არის მზე
ჩვენ გვიკვირს, რატომ გაგვითენდა ეს დღე
ქალებს ჩვენ ვკიდივართ, კაცები კი ჩვენ
აქ რამე სხვა ტექსტი, წავიდა, ჰე!

მის: გელინო, ჰე გელინო, ლუდის ბოთლით არაყი გვაქვს, გელინო
გელინო, ჰე ჰელინო, მაგრად გავილეშებითო, გელინო

მოვიდა ქალი, გრძელი და ლამაზი
მას ქვია რაღაცა, მაგრამ არა რამაზი
სასმელი გაგვიჯდა სისხლში ჩვენ ყველას
ისეთი ბოლია, ვერაფერს ვხედავთ

დაღამდა უკვე და ცა აღარ ჩანს
ჩვენ კი გულში დარდი და სევდა გვაქვს
რას ვეცეთ, რა ვქნათ, სად არის ნუგეში
ნუთუ ის ვეძებოთ მეგობრის უბეში

მის: გელინო, ჰე გელინო, ლუდის ბოთლით არაყი გვაქვს, გელინო
გელინო, ჰე ჰელინო, მაგრად გავილეშებითო, გელინო.