ნუ წვავთ ფულს


დღეს მე და გეგა ვიყავით ცოდნის ტაძრის მიდემოებში და აღმოვაჩინეთ, რომ გვქონდა ზედმეტი ლარიანი. მართალია ფული ზედმეტი არ არსებობს, მაგრამ ეს ისეთი იყო, ჯიბეში რომ არ ჩაიდებოდა და ხელი რომ არ მოეკიდებოდა. ბევრიც არ გვიფიქრია და გადავიღეთ იდეინი როლიკი ”ნუ წვავთ ფულს”. მართლაც, რამდენი ადამიანი არსებობს, რომელიც დილით სახლიდან გამოსვლისას მიდის მაღაზიაში, ახურდავებს ორლარიანს ერთ კოლოფ სიგარეტზე და მერე მთელი დღის განმავლობაში წვავს. ფილტვების გაფუჭებას ჯობია ისევ ესე დაწვა, როგორც მე და გეგამ ვქენით. მორალი: კურიწ ვრედნო.

და ისე კი მეც შევდივარ იმ ადამიანების რიცხვში, რომლებიც ფულის წვით არიან დაკავებულები, თუმცა მაქსიმალურად ვცდილობ თავი ავარიდო მის ასეთ უთავბოლო გამოყენებას და განადგურებას, მითუმეტეს თუ მაქვს შანსი სხვას შევუწყო ხელი საკუთარი ფულის მოსპობაში.  მორალი: კურიწ სვაი სიგარეტი – ვრედნო.

მაშ სად წავიღოთ ის ფული, რომელიც უნდა დაგვეწვა მთელი დღის განმავლობაში? რაღა თქმა უნდა უნდა დავწვათ, დასაწვავი მუდამ უნდა დაიწვას, თუკი დავაპირებთ ამ ფინანსების სხვა საქმეში გამოყენებას, ის საქმე აუცილებლად ჩაგვეშლება, ასე რომ მორალი (??): დასაწვავი დაიწვას. ახლა კი ვიდეო:

Link: http://www.youtube.com/watch?v=yjo5LyQDahA

კარგი იდეაა ისე ეს სოციალური რეკლამის გადასაღებად მოწევის მავნებლობის შესახებ…

Advertisements

ენერგია

დრაივი და რედბული


დღეს ენერგიული დღე მქონდა. კუს ტბაზე ვიყავი. ცხადია ეს არაა ენერგიის გამომწვევი, მაგრამ მიზეზი კი არის. მოკლედ დოდიჩკამ ამაგდო და კუს ტბაზე გავიჩითე, ”ფეხბურთის საყურებლად”. დაახლოებით ნახევარი საათი გაბრაზებული დავხეტიალობდი აქეთ-იქეთ და ყველა ცნობილ ენაზე ვიგინებოდი, თუმცა მერე ნაცნობი გავჩითე და პივა ჩავცეცხლე. შემდეგ კი დაიწყო უკვე ნაცნობი სახეების დინება. იმის შემდეგ, რაც ოზნერას და სიფოს პინგპონგის ყურებით აღვიგზენით და გავისეირნეთ და შემოგვაღამდა, იქვე დავსხედით, მანამდე არგენტინა-გერმანიის პენალტებზე ნერვიულობაც მოვასწარით და ბოლოს შავუკვეთეთ როგორც იქნა რაღაცეები. ნუ ნემიროვის პატარა ფლიაჟკას აღვნიშნავ, რათქმაუნდა, ამ შეკვეთილებში, რომელმაც კარგ ხასიათზე დაგვაყენა. იმდენად კარგზე, რომ მე საჭიროდ ჩავთვალე ჭიქა ამეცოცებინა, სიმაპტიური ჭიქაა ისე, წიწაკა ახატია :) ხოდა, იმას ვამბობდი, რომ მერე გიჟივით ვცეკვავდი ნიტო საქსესში ნიტო სადღაც, თანაც არყიან რედბულს (ან პირიქით) ვწრუპამდი. მანდვე გამომადგა ჩემი ჩვევა – არასოდეს დავტოვო სუფრაზე სასმელი. ხოდა ასე ცეკვაცეკვით მოვედი სახლში, მაგრამ ეტყობა არ მეყო, იმიტომ რომ ასე ბუსავით ვზივარ აგერ უკვე მთელი ღამეა და რომ არა წარბის გაუთავებელი ქავილი, რაც მანიშნებს რომ ძილის დროა, კაი ხანს ვიჯდებოდი კიდევ ასე…