Immortal Drunkards – Made in China


ეს სიმღერა შევქმენით ამ პოსტის დადებამდე თითქმის ორი წლით ადრე, მაგრამ აქ დადება ვერ მოვიფიქრე. არადა, რატომაც არა?

მაშ ასე, ლეგენდარული რეპ-მეტალ-თრეშ პროექტი Immortal Drunkards-ი წარმოგიდგენთ რეპ-ოპერას “მეიდ ინ ჩაინა ანუ სისველის სიავკარგე”.  ეს პროექტი დიდი ხანია არსებობს და შედგება ძირითადად ჩემგან და რომელიმე სიმღერის წერისას ვინც ახლოს აღმოჩნდება, იმისგან. პროექტის ლინკი ლასტ ეფემზე აქვეა. სხვა სიმღერებსაც ჩემივე ბლოგზე, ანუ აქ იპოვით.

ახლა კი თავად სიმღერა – Immortal Drunkards – Made in China:

და აქვე ლინკი: youtube.com/watch?v=F5iRGcK0lN0 

ამ სიმღერის მოსმენა ასევე შესაძლებელია საუნდკლაუდზე – საუნდკლაუდის ლინკი.

მოდი, ყველამ ვწეროთ სექსზე!


სხვის ბლოგებს რომ იშვიათად ვკითხულობ, ეს არავისთვისაა ახალი ამბავი. სხვისას კი არა, ჩემსასაც აღარ ვკითხულობ. თუმცა ეს პოსტი, როგორც სათაურიდან მიხვდით, ამაზე არ არის. მეტიც, ამ რამდენიმე დღის წინ ქართული ბლოგების განვითარების დინამიკას დავაკვირდი და ერთი შემაძრწუნებელი კანონზომიერება დავადგინე – რაც უფრო მეტადაა ბლოგის პოსტებში, სათაურში, მიმაგრებულ სურათებსა თუ სხვა პრიბამბასებში სექსი, ან მასთან გათანაბრებული მოქმედება ნახსენები, მით უფრო პოპულარულია ბლოგი.

თავიდან გამოვყლევდი. მერე დავფიქრდი და მივხვდი, რომ ამაში არც გასაკვირია არაფერი და არც მოულოდნელი. პუბლიკას, რომელიც ამ ბლოგებს კითხულობს, არ აქვს სექსი. როგორც თავის დროზე შალვა რამიშვილი იტყოდა – “ერს არ აქვს ერექცია”. თუმცა, ამ შემთხვევაში ყველაფერი პირიქითაა – ერს აქვს ერექცია, მაგრამ არ აქვს სექსი. ამიტომაც კითხულობს ისტორიებს სხვის მიერ გამოგონილ ან ზოგჯერ უბრალოდ შელამაზებულ სექსზე.

თუმცა მიზანი ამართლებს საშუალებას. გინდა პოპულარობა და მკითხველები? დაწერე პოსტი “ჩემს პირველ იობარზე”, “ჩემს პირველ ნაშაზე”, “როგორ არ ამიდგა პირველად”, “დანძრევის 10 მეთოდი” და სხვა მსგავსნი. მართალია ასეთ რამეში ნოვატორი არ იქნები, რადგან შენამდე ყველასთვის ცნობილი ხაშურა ამას უკვე აკეთებდა, მაგრამ მისგან განსხვავებით, რომელიც პორნო საიტის ადმინობას ვერ გაცდა, შენ ბლოგერი გქვია და გეპატიება. მეტიც – მოგეთხოვება. ხომ უნდა გააგებინო ბნელ ქართველ საზოგადოებას რამე, აღმატებული. ასე რომ, თუკი უეცრად დაფიქრდები და შენ თავს კითხავ – რატომ ვწერ ამას – ილია ჭავჭავაძე გაიხსენე და ეროვნული განმანათლებლის სახით განაგრძე წერა. წინ, დიდი სექსისკენ!

მოკლედ, მორალური ბარიერი გადალახე, ახლა მოსაფიქრებელია იმიჯი. თუკი გოგო ხარ, საქმე ერთი-ათად გიმარტივდება. ვინაიდან და რადგან, არავისთვის წარმოადგენს საიდუმლოს, რომ მდედრის პირიდან ამოსული სიტყვა “სექსი” გაცილებით მიმზიდველია, ვიდრე მამრის. ასე რომ, დაძაბე გონება და გაიხსენე ყველა ის ისტორია, რომელიც რომელიმე ფილმში გინახავს, დაქალს მოუყოლია, წიგნში ამოგიკითხავს (აქვე – გავრცელებული მოსაზრებით, წიგნიერი მდედრები უწიგნურ მამრებს გაცილებით უფრო იზიდავენ, ვიდრე შებრუნებულ შემთხვევაში) ან ღამით, ლოგინში განმარტოებულს შენს აგზნებულ გონებაში გამოგისახავს. შეეცადე ეს ისტორიები რაც შეიძლება მიმზიდველი სათაურით გააფორმო და გილოცავ – წარმატება გარანტირებულია. Bro Tip – იმის გასაგებად, რა არის პუბლიკისთვის მიმზიდველი სათაური, დაძებნე ცნობილი მეტრების ბლოგებზე, რას ეძებს ხალხი.

თუკი ბიჭი ხარ, მაშინ იმიჯის შექმნა ცოტათი რთულდება. გულახდილი გეის იმიჯებზე მოთხოვნა ცოტაა და ის რამდენიმე ნიშაც, რაც არსებობდა, უკვე ასე თუ ისე შევსებულია. მაჩოს აღსარებები? ცდა შეიძლება. ამის გასამარტივებლად წარმოიდგინე, რომ უბანში ბირჟაზე ხარ და ბიჭებს უყვები “როგორ ტყნავდი იმ გოგოს, წეღან რომ ჩაიარა და მეზობელ სადარბაზოში შევიდა” და სექსუალური ისტორიაც მზადაა. ან მოიქეცი ჩემსავით და მორიგი ნძრევის ფანტაზია აღწერე. თუმცა მაინც აჯობებს, თუ გოგო ხარ, როგორც უკვე ვთქვი, ეს გაცილებით გაგიმარტივებს საქმეს.

განსაკუთრებული ფანტაზიის მქონე იზვრაშენცებისთვის კიდევ ერთი მეთოდი არსებობს – წარმოიდგინე რომ მდედრი ხარ და აღწერე როგორ გტყნავს შენი უახლოესი ძმაკაცი. ნუ წარმოდგენის შემთხვევაში ეს უკვე შენი უახლოესი ძმაკაცი კი აღარ გამოდის, არამედ ვიღაც ბიჭი, რომელიც ბარში გაიცანი, მაგრამ როდესაც ამას წერ… მოკლედ, აქ ძალიან ჩახლართულად გამოდის ყველაფერი და ჯობია ჩემი ინსტრუქციების გარეშე იექსპერიმენტოთ.

მაგრამ ერთი საერთო მოწოდება მაინც მექნება – თუკი გვინდა, რომ საქართველოში ბლოგოსფერო განვითარდეს, თუკი გვინდა, რომ რიგით ქათულ ბლოგს რიგით ქართულ პორნოსაიტზე მეტი ვიზიტორი ყავდეს – მოდი, ყველამ ვწეროთ სექსზე!

უნივერსალური პოზის წუთი


ამა წლის 1 ივლისს, რუსთაველის მეტროსთან უნივერსალური პოზის ფლეშმობი გაიმართა. ბევრი ლაპარაკისა და შესავლის გარეშე გთავაზობთ ამ ფლეშმობის ამსახველ ვიდეოს. გადაღება და მონტაჟი – ცხადია მე.

არტ გენი მირზაანში [videos]


მინდა შემოგთავაზოთ ძალიან კარგი გოგოების ჯგუფი “გორდელა”-ს რამდენიმე სიმღერა, რომელიც მათ არტ-გენზე იმღერეს, მირზაანში. აქვე პაპსა განმარტება მათთვის, ვისაც არ ეცნობა ეს ჯგუფი – ესენი ისინი არიან, “ჩვენ შოუში” რომ მღერიან ხოლმე რაღაც უცნაურ და არაორდინალურ სიმღერებს.

რაც შეეხება თავად ვიდეოებს. ესენი გადავიღე 18 ივნისს, როცა მირზაანში არტ-გენი 2011 გაიხსნა. ეს კონცერტი ნიკო ფიროსმანის მუზეუმში ჩაატარეს და ზღვა ხალხი დაესწრო. სხვა ვიდეოებიც გადავიღე, ტაბულასთვის და მათ გადაბმულ-გალამაზებულ ვერსიასაც მივაბამ აქვე. არ დაგავიწყდეთ, რომ არტ გენი გრძელდება და 15 ივლისიდან თბილისის ეთნოგრაფიულშიც დაიწყება.

აქვე – ვიდეოები კიდევ ბევრი მაქვს, იმათაც ავქაჩავ და ნელ-ნელა მივამატებ, ასე რომ Stay in touch.

პირველი:

მეორე:

Update: ამის არაოფიციალური, ასე ვთქვათ, ბუტლეგი ვერსია:

და დამონტაჟებული, სადაც არამარტო გორდელაა, მთლიანად არის არტ-გენის ამბები ჩაკვეხებული:

ქართული ბლოგინგი და ბლოგინგი ქართულად


წარმოგიდგენთ Rage Comic-ს თემაზე ”ქართული ბლოგინგი”.

კომიქსის ქვემოთ მიწერილი მემებეიზის ლინკი იმის მანიშნებელია, რომ მაგ საიტზე გავაკეთე ეს კომიქსი. შესაბამისად აქვე ლინკს ჩავარჭობ, სურვილის შემთხვევაში იქაც რომ დაალაიკოთ და და-LOL-ოთ.

ლინკი სტუდიაში:   http://cheezburger.com/View/4745978368

კომიქსი დამყარებულია რეალურ მოვლენებზე.

Jagdpanzer IV – ფოტოგალერეა


მინდა შემოგთავაზოთ ფოტოგალერეა ჩემი პატარა მოდელის აწყობისა. ვიდეო შეგიძლიათ იხილოთ წინა პოსტში.

ჭამა და სექსი, ანუ ბინძური რეალობა


რეალური და შეულამაზებელი ჭამა და სექსი უკომენტაროდ:

ჭამა
...და სექსი
1, 2

ძუძუ არ ფრინავს – Remixed


მიმზიდველი სათაურის მერე, რომელმაც წესით თქვენი ყურადღება უნდა მიიპყროს (ყოველ შემთხვევაში მარკეტოლოგები ასე ამბობენ), თქვენ დიდი ალბათობით ელოდებით აბსოლუტურად არამიმზიდველ პოსტს, რომელიც 99%-იანი ალბათობით სათაურთან კავშირში არაა. თქვენ ასე ქართულმა ბლოგპოსტებმა მიგაჩვიეს.

თუმცა ამჯერად ეს ასე არ არის. სათაური ზუსტად პასუხობს პოსტის შინაარსს. მეტიც, ის ემთხვევა იმას, რისი წარმოდგენაც მე თქვენთვის მინდა.

ეს არის მუსიკა, რაღა თქმა უნდა ჩემი გაკეთებული. ”ძუძუ არ ფრინავს” – ეს არის სიმღერა, რომელიც 2006 წელს ჩავწერეთ მე, შომ და ლავმენამ. ის კი, რაც ახლა მინდა გაჩვენოთ, არის მისი რემიქსი.

სტილი – ელექტრო, ტექნო
ავტორი – BigCrow
სახელი – ძუძუ არ ფრინავს, Remix
ხანგრძ. – 8:00
rel. – 2007

მოსასმენი:

სიმღერის ფრი დაუნლოადისთვის შეგიძლიათ ლინკზე გადახვიდეთ. მანდვე შეგიძლიათ დატოვოთ თქვენი აღფრთოვანებული კომენტარები. აი ამ ლინკზე: http://soundcloud.com/bigcrow/boobs-dont-fly

Love.Sofiko – ეს სიტყვა ყველას ესმის?


ბევრი ლაპარაკის და შესავლის გარეშე მინდა წარმოგიდგინოთ ჩემი შემდეგი Творение – სახალხოდ გაპაპსებული და თავმობეზრებული ”ლავ, ეს სიტყვა ყველას ესმის”-ის ჩემეული ვერსია. არანაირაი ”ხელთათმანები” და ყველასესმისები, მხოლოდ სუფთა სახის კრეატივი თემაზე. ანუ რა მოხდებოდა საქართველოს ბანკს რომ სოფიკოზე ემღერა.

ინსტრუმენტალი არ ვიცი ვისი, ალბათ გულედანის
ტექსტი – ხალხური
დანარჩენი, ვოკალი და მანჭვა-გრეხვა – ჩემი

გენადი, ჩართე ვიდეო:

aquarium.ge – რეალითი


მინდა წარმოგიდგინოთ ნამდვილი (არაფეიკი) რეალითი (ინტერნეტ) შოუ, ”აკვარიუმი”, რომლიც მონაწილეც (ერთერთი) გახლავართ მე. მეორე მონაწილე (ან პირველი) არის საბა (აქ კიდევ რამე ტექსტი ფრჩხილებში). ჩვენი (შოუს) საიტი არის (იქნება) Aquarium.ge (ვიცინი), რომელიც ჯერჯერობით გაგვითიშეს (ბოზები). მანამდე კი ტიზერ ვიდეო, რომელიც ამავე დროს არის ჩვენი გულისტკივილის (ერთად) გამოხატვა.

რაც შეეხება თავად აკვარიუმს (საბა მეუბნება, რომ აქ უნდა მძიმე, მაგრამ მე მაინც წერტილს ვწერ, რადგან ყლეზე მკიდია) (ესეც საბამ მიკარნახა). ეს იქნება ინტერნეტ რეალითი შოუ, გავკადნიერდები და ვიტყვი რომ ეს არის პირველად საქართველოში (სვიტის ”რეალითი ბლოგი, სექსი და როკენროლი” არ ითვლება). ფორმატი იქნება ისეთი, როგორიც რეალითი შოუებს შეეფერება (დიახ, ლომკა მაქვს!). და ა.შ. და ა.შ.

ახლა კი გენადი, ფონოგრამა:

Hi-def

Link: Vimeo.com/14651958

ან ალტერნატიული წყარო:

ომის ორი წლისთავზე და ჩემი ჩანაწერები


ორი წლის წინ ომი იყო. არც პირველი და არც ბოლო საქართველოს ისტორიაში, მაგრამ პირველი და იმედია ბოლო, რომელშიც მე მივიღე მონაწილეობა. მას შემდეგ 2 წელი გავიდა, მაგრამ დიდად არაფერი შეცვლილა. თუმცა საინტერესო იქნება ალბათ იმის გახსენება, რაც მაშინ ხდებოდა. გთავაზობთ ჩემს ძველ ჩანაწერებს, რომლებიც ამ ომის დროს ჩავიჯღაბნე და მის შემდეგ დღეებში, სანამ ცხელი იყო, აღვადგინე და დავწერე. მაშ ასე:

და აქვე ამ ყველაფრის ფონზე დაწერილი გაბრაზებული პოსტი:

ასე იყო ეს ამბები. დღეს კიდევ გოშკას დაბადების დღეა, რომელსაც უკვე მეორე წელია მის გარეშე ვხვდებით. ეჰ…

პ.ს. ბონუსად – შარშანდელი 7 აგვისტო.

ვიდეოპოსტი ვიდეოს გარეშე


[ედითედ]

ძილის წამალი დავლიე, რადგან რამდენიმე ღამე არ მძინავს საერთოდ. წამალი რა თქმა უნდა მოქმედებს, და ჩემი წერის სკილები მკვეთრად კლებულობს. მატულობს მხოლოდ აზროვნება და მე ვცდილობ რომ წერით მაქსიმალურად ზუსტად და კარგად გავყვე ამ აზროვნებას. ვიდეო პოსტის ჩაწერა მინდოდა, მაგრამ მერე რომ გადავხედე ერთმანეთში გახლართულ შნურებს და კამერებს, მივხვდი, ამას მე ვერ გავარკვევდი ასე მარტივიად. ასე რომ წერა, წერა და მხოლოდ წერა, ამბობდა ჩინგისხანი.

ვიდეოპოსტების სტილში დავწერ ამას, ანუ დღიური, დიარი, ან თვიარი ან თვიურიანი. მოკლედ დღიურპოსტი.

ვგრძნობ როგორ ჯდება ჩემს ყველა უჯრედში წამალი, მოქმედებს ჩემს ფსიქიკაზე და ნელ-ნელა ახვევს ბურუსში, ისეთ ნისლში, რომლიდანაც თანდათან უფრო და უფრო ბუნდოვნად ჩანს ყველაფერი. თვალები ჩვეულებრივად კითხულობენ , თითები წერენ, თუმცა ხანდახან გაჭედვებიც აქვთ და ბოლოს ეს ყველაფერი ქაოსში გადადის. 20 წუთი მაქვს დარჩენილი, ვიდრე წამლის მოქმედება პიკს მიაღწევდეს. ამ პიკის მერე ან იძინებ, უფრო სწორად ითიშები, ან ზიხარ და დაყლეებული სახით… მაინც ზიხარ. მსგავსი სახე უკვე მივიღე, ფეხზე ადგომისას უჩინარი არამფარველი ხელს მკრავს და ცდილობს კედელს მიმახეთქოს. მი პად ძეისტვიემ ლიკარსტვა.

მუსიკა შეჩერდა, ”აეს დანას”  ონსეტ დატას ვუსმენ და მივყვები. მე მინდოდა დამეწერა ბლოგპოსტი, როგორც დღიური, მაგრამ სტრიქონები და მოვლენები ერთამენთში მერევა. იყო მროვეალ აქ? მგონი იყო, ან არც იყო… ან რა მნიშვნელობა აქვს, დაიკიდე რა. მგონი არც არავინ ყოფილა. მე მარტო ვზივარ, სიბნელეში და მეშინია, რომ ეს წამლის მოქმედება მალე დამთავრდება და მე ვერ მოვასწრებ აზრის ჩამოყალიბებას. ყველა მკვეთრ მოძრაობას თან დასდევს ჩემი რამდენიმე გადღაბნილი გამოსახულება უკან…

Random
რანდომ იმიჯ

მოკლედ, მორჩა ჩემი არაფხიზლობის აღწერა და სანამ ტვინი გამთიშვია დღიურზე გადავალ. დღეს მროველა იყო ჩემთან მგონი, დანარჩენებმა გადამაგდეს. საბამაც ვერ დაადგა საშველი გადმოსვლას. (რატომღაც მეჩვენება, რომ კლავიატურა სხვადასხვა ფერისაა და დაჭერისას ფერს იცვლის).

დღეიური ისევ: ორი დღის წინ ინტერნეტრი დავიდგი და ახლა ვთამაშობ, დილიდან საღამომდე, მთელ ჩემს აგრესიას ვირტუალური ტყვიების სახით ვუშვებ სხვადასსხვა ქვენიდან შეყრილ ჩემნაირ ადამიანებზე და მსიამოვნებს. როცა მკლავენ – შეძრწუნებული ვარ. და საერთოდ შემაშინებელი თამაშია ეს Call of Duty.  ზუსტად უნდა ელოდე იმას, რაც ნამდვილ ომში გელოდება. ყველა მხრიდან მომავალი ზუზუნა ტყვიები, რომლებმად ნებისმიერ დროს შეიძლება შეგიწირონ. გრუხუნი, დაბომბვა, დედის იღლია. მით უმეტეს ახლა დავამთავრე რემარკის ”ჟამი სიცოცხლისა, ჟამი სიკვდილისა” და მისი რაღაცეები აქ განვიცადე…

კლავიატურა გამირბის! ამითი ჯობია ვიდეოპოსტი, არაფერი გაგირბის და რაც მთავარია არც შეცდომებს უშვებ წერისას, რომლებსაც არ ასწორებ, იმიტომ რომ რომ ჩაასწორო, მერემ შემდეგი აზრი გაიფანტება. აზრები კი, რამდენი მოდის! ქაოტურად, უაზრო აზრები. ეს რა არის. მუსიკაც ხელს მიწყობს, რომ დავიბნე და დავიკარგო. Aes dana – Onset data. პიზდეცია, მეგობრენო.

ამით ვასრულებ ჩემს ვიდეო პოსტს, უფრო სწორად მის სტენოგრამას. ხვალ გადავუვლი და გადავასწორებ, ან არც გადავუვვლი. მოკლედ ახლა წავედი, ერთ ხელსაც ვითამაშებ და დავიძინებ.

მონათა იმპოტენტი თაობა


დღეს სამსახურში მარშუტკით მოვედი. არაფერი გასაოცარი ამაში არაა, რადგან ყოველდღე, შაბათ-კვირის გარდა ვჯდები ერთსა და იმავე მარშუტკაში და სამსახურისკენ მოვემართები. ის, რაც იქ ხდება, არც ეგაა უჩვეულო. პირველ 10 წუთი მძღოლი ჩამქვრალი ძრავით მოგორავს და ელოდება, როდის აიკრიფება მაქსიმალურად ბევრი ხალხი. როდესაც სალონი სანახევროდ სავსეა, ხოლო ჩემი მოთმინების ფიალა – მთლიანად, მძღოლი ძრავს ქოქავს და სისწრაფეს უმატებს.

აი ახლაც, შეუხვია ნუცუბიძის ქუჩაზე, აკრიფა სისწრაფე და მკვეთრად დაამუხრუჭა. დედა და შვილი ამოვიდა. კარი დახურული არ იყო, რომ პირველი ბრძანებაც გაისმა – ”მანდ არ დაჯდე!”. დედამ ნახევრადცარიელი მარშუტკის წინა სკამზე მოიკალათა და ბავშვი კალთაში ჩაისვა. მანქანა მზის გულზე მისეირნობდა და იმ ერთადერთი ფანჯრიანი ადგილის გარდა, სადაც მე ვიჯექი, სკამებს ბოლი ასდიოდა. ”საწყალი ბავშვი” გავიფიქრე და ძრავის მონოტონური ღუღუნი შეკივლებამ გაფატრა – ”ნუ იდებ პირში თითს!”. მოულოდნელობისგან შევხტი. შეხტა მძღოლიც, მაგრამ საბედნიეროდ ამ დროს გზის მოპირდაპირე მხრიდან არავინ მოდიოდა, ასე რომ გადავრჩით. ბავშვმა პროტესტის გამოხატვა სცადა, მცხელაო, მაგრამ მისი ხმა დარჩა ხმად მღაღადებლისა… მოკლედ, როგორცაა რა.

ცოტა ხანში მეორე წყვილი გამოჩნდა, ბებია და პატარა გოგო. მართალია ბებიას თავის საყვარელი და ფუმფულა შვილიშვილი კალთაში არ ჩაუსვამს, მაგრამ მთელი გზა მკლავზეხელშემოჭერილი ეჯდა გვერდზე, ემანდ ზედმეტი მოძრაობა არ გააკეთოს, არ გაიოფლოს და არ გაცივდესო.

მეგობრებო, რა არის ეს? რას გავს აღზრდის ეს მეთოდი? ვინ გაიზრდება ასე? მართალია, სწორედაც რომ ადამიანები, რომლებსაც არც დამოუკიდებლობა გააჩნიათ და არც გარემოს ადეკვატური აღქმა. მშობლებზე და ბებიებზე მიბმული ადამიანები, რომლებიც მას შემდეგ, რაც მიაღწევენ ”დამოუკიდებელ ასაკს”, ანუ ასაკს, როდესაც კანონის თანახმად მათ შეიძლება დამოუკიდებელი ადამიანები ეწოდოთ, არც მზად არიან და საერთოდ ვერც ხვდებიან, რატომ უნდა გააკეთონ ის, რასაც ყველა ცხოველი თუ ფრინველი აკეთებს – აფრინდნენ ბუდიდან. მეტიც, ვინც ხვდება ამას, ანუ ვიზეც ამხელა გავლენა არ მოუხდენია მუდამ ბებიის, დედის, მამის, ბიძის და 86454 სხვა ნათესავის კალთაზე გამობმულად გაზრდას, მასაც არ გამოსდის აფრენა. ან გამბედაობა არ ყოფნის, ან ”დედა ეცოდება” – უჩემოდ როგორ გაძლებს, საწყალი. მათგან იზრდებიან გოგოები, რომლებიც სახლში 9-ზე გვიან არ უნდა მივიდნენ, ბიჭები, რომლებსაც მამის ფულით ნაყიდი ჯიპი ბუნებრივი მოვლენა ჰგონიათ და ხალხი, რომელიც სულიერად არის იმპოტენტი.

იმის იმედი კი, რომ შემდეგი თაობა სხვანაირ პირობებში გაიზრდება და იმის შემდეგ თაობას კიდევ უფრო დამოუკიდებელს გაზრდის, დიდად არც მაქვს. როგორ შეიძლება, რომ მონად გაზრდილმა თავისუფალი ადამიანი გაზარდოს? ერთადერთი გაუცნობიერებელი გამოვლენა იმისა, რომ შვილს მიაჩვიო დამოუკიდებლობა, არის ”მიდი, მამიკო, ლუდი ამომირბენინე და ხურდა შენთვის დაიტოვე”  – იმუშავე და ფული გექნებას საწყისი, ჩანასახოვანი სტადია. თუმცა ესეც გაუაზრებელი, არაფრისმქმნელი და სხვა, მონური მეთოდებით დათრგუნული. საწყალი ჩვენი და ჩვენს შემდეგი თაობა.

პ.ს. ეს ბოლო ხანებია ვამუშავებ ერთ პატარა თეორიას, რომელიც განხორციელების შემთხვევაში ყველაფერს შეცვლის. საჭიროა ერთი 200,000 ჩვილის მოპარვა ან სხვა მეთოდით შოვნა, მათი წაყვანა უკაცრიელ კუნძულზე და სწორად, დამოუკიდებელ ადამიანებად აღზრდა. შემდეგ ეს ჩვილები როდესაც გახდებიან 15 წლის, უნდა ჩამოასახლო უკან, საქართველოში და დაე მათ მაინც შეცვალონ რამე. სხვანაირად ჩვენი საშველი არაა.

BigCrow – Bot Attack


წარმოგიდგენთ ჩემს ახალ ტრეკს – Bot Attack. თვეზე მეტია რაც დავამთავრე, მაგრამ რატომღაც დამავიწყდა სახალხოდ წარდგენა. ტრეკი არის უცნაურ სტილში, ტრანს-ფულონ-ნაითი (ესეც დაახლოებით). ბევრი რომ არ ვილაპარაკო, უბრალოდ ტრეკი:

Link: http://soundcloud.com/bigcrow/bigcrow-bot-attack

მისტერ დამძახებელი – ახალი შედევრი


ამ ორიოდე დღის წინ რომ ახალი კამერა ვიყიდე, ეს მთელმა ჩემმა ფეისბუკის ფრენდლისტმა გაიგო, ისევე როგორც ”ტაბულა”-ს მთელმა რედაქციამ. და აი, ამ აჟიოტაჟის ლოგიკური და შესანიშნავი დასასრული – ახალი შედევრი, რომელიც ხანგრძლივი პაუზის მერე გადავიღე. დანარჩენს ვაციტირებ (ორიგინალი აქ: Mr. Caller – Crow Pictures Release )

წარმოგიდგენთ ახალი კამერით გადაღებულ ახალ ნამუშევარს (14 აპრილი, 2010).

შორტ ფილმი – ”მისტერ დამძახებელი”. ეს არის პატარა ურბანული არტი, რომელიც რამდენიმე რეკორდს ერთდროულად ხსნის ქრაუ პიქჩერზისთვის – ყველაზე მოკლე ფილმი, ყველაზე მალე გადაღებული ფილმი, ყველაზე colored ფილმი, პირველი ვაიდსკრინ ფილმი.

იდეა თავისთავად არახალია და აღებულია ურბანული კულტურიდან. აქ იუმორისტულ სტილშია მოთხრობილი ერთი მცირე პრობლემის შესახებ, კერძოდ ესაა ”გადაწელილი ბაზარი”. დანარჩენს სიტყვებით ვერ აღწერ, ეს უნდა ნახო.

მცირე ტიტრები – სცენარის ავტორები, რეჟისორები, კამერა და გადაღება – ყვავა და მროველი. მაშ, მოვიდა ვიდეოს დროც:

link to video (full size): http://vimeo.com/10929482

რა ”არა”?


ამ ორიოდე დღის წინ ქუჩაში მივდიოდი, საოცარია არა? მეც ძალიან მიკვირდა ეს. გაოცებაში ისე გავერთე, რომ აღარც მეგონა, რამე თუ უფრო მეტად გამიკვირდებოდა, უფრო სწორი იქნება თუ ვიტყვი – დამაბნევდა. წარმოიდგინეთ ასეთი სიტუაცია, მივდივარ ქუჩაში, მიკვირს ეს და უცებ ვაწყდები ბოძს, რომელსაც ერთადერთი წარწერა ამშვენებს. წარწერა ბოძზე, როგორც ასეთი, არც სიახლეა და მითუმეტეს არც გასაოცარი, მაგრამ ეს ისეთი წარწერა იყო, რომელმაც ყველა ჩემს კითხვაზე ერთი და იგივე, ყველა ინიციატივის ჩამკვლელი პასუხი გასცა – ”არა”.

თუმცა ჩნდება კითხვა – რა ”არა”? რას ნიშნავს ეს წარწერა, რომელიც განსაკუთრებული ორიგინალობის საჩვენებლად თავდაყირა სამკუთხდშია ჩასმული და გარშემო ტრაქტორის მუხლუხები აქვს შემოხვეული. რისი თქმა უნდათ ამის ზეორიგინალურ ავტორებს? ნუთუ მზიურის გამოტირების კიდევ ერთი უნიჭო მცდელობაა? თუ?..

არა

Filled Tattoo


მოგეხსენებათ, რომ გასული წლის 22 დეკემბერს გავიკეთე ”საახალწლო ტატუ”, უფრო სწორად ნახევარტატუ, მხოლოდ კონტური. იმის მერე სამ თვეზე მეტი გავიდა, მე კი ვერაფრით მოვაბი თავი, რომ გამეფერადებინა და დამთვრებული სახე მიმეცა.

დღეს ადრე მოვედი სამსახურიდან, თან მხნეობისთვის მროველაც წამოვიყოლე. მთელი პრობლემა იმაში იყო, რომ მარტოს მეზარებოდა ხატვა, რომ წარმოვიდგენდი, რომ ორი საათის განმავლობაში უნდა მექაქუნებინა აპარატი, სიზარმაცე მიპყრობდა. ასეა თუ ისე, მროველას და შემდეგ უკვე ლილიანის მორალური მხარდაჭერით და ორსაათიანი ბზზზ-თი ჩემს მშვენიერ და საყვარელ ხელს უფრო მშვენიერი და საყვარელი ნახატი შევძინე.

ახლა კი იხილეთ თავად ისიც, ახალგაკეთებული და ჯერ კიდევ ვაზელინწასმული:

აი ისიც, იცნობდეთ და გიყვარდეთ

მორიგი ტატუ


აჰა, ესეც ასე. ამოვარჩიე ადგილი – დაახლოებით ღვიძლთან, ანუ გარედან რომ შევხედოთ – ჭიპის გასწვრივ და გუშინ დავიხატე ეს შესანიშნავი ტატუ. ეს ჩემი რიგით მეხუთე ტატუა, თუმცა სხვები ამასთან შედარებით არაფერია (ჯერჯერობით). მაშ ასე, დატკბით მისი მზერით.

ჯერჯერობით ვაზელინის აბაზანებით დავდივარ, სანამ შემიხორცდება. ამიტომ ცოტა მოგვიანებით გადავიღებ სურათს შორიდან, სადაც ადგილიც გამოჩნდება და დავდებ. ეს სურათი გაკეთებისთანავეა გადაღებული, ალაგ-ალაგ აწითლებული კანით.

მანამდე შეგიძლიათ გადახედოთ ჩემს ძველ პოსტებს ტატუზე.

გაზაფხული


აჰა! მოვიდა გაზაფხული! გუშინ ვაკე-საბურთალოზე ჩავდიოდი და ნუშის აყვავებული ხეები ვნახე. იიფფ, ატყდება ახლა თბილისის საზოგადოება და სექსის სუნი დადგება ჰაერში.

ექთანი в студию…


082/365 hellooooo… nurse!, originally uploaded by Joits.

იყო და არა იყო რა, იყო ერთი მისია, გვეპოვა ყველაზე სექსუალური ექთანი მსოფლიოში. მართალია არავის მოუცია მსგავსი მისია, მე თავად დავუსვი ჩემ თავს მსგავსი მიზანი, მაგრამ ასე თუ ისე, მე ის ვიპოვე.

”დეიდა, ავად ვარ, მიმკურნალებ?” – ეს არის ამ ყველაფრის სათაური. არადა ყველაფერი დაიწყო იმით, რომ მე და ოზიკა ვცდილოდით გვეპოვა რაც შეიძლება სექსუალური ექიმი ან ექთანი, რათა მისი საშუალებით მოგვეწვია ხალხი Ace Online-ში. ექთანიც არის და ექთანიც… ესეც ვიპოვე და კიდევ ერთი ისეთი Full Party გავაძრე ექთნების, თავისით შემომეყენა დესკტოპზე და ახლა ნებისმიერი პროგრამის ნებისმიერ ჩაკეცვაზე გული მაქვს ცუდად…

მორალი: არ აყვეთ ქალებს, ეგ სოროსის მოგონილია. აბა სად იყო ქალები ჩვენ დროს…

და მამენტ, რომ დავაკვირდი ახლა, ჩემი ნაცნობი გოგოების უმეტესობას აქვს ამაზე უკეთესი ფორმები, მაგრამ არ აქვთ მსგავსი ფორმა. აქედან მორალი – მთავარია არა ფორმა და ზომა, არამედ ის გარეკანი, რაშიც მას შეფუთავ. ასე რომ ქალებო, შეიფუთეთ ყველაზე სექსუალურ ფორმაში და იქნებით ყველასთვის ყველაზე სასურველი.