Jagdpanzer IV – ფოტოგალერეა


მინდა შემოგთავაზოთ ფოტოგალერეა ჩემი პატარა მოდელის აწყობისა. ვიდეო შეგიძლიათ იხილოთ წინა პოსტში.

aquarium.ge – რეალითი


მინდა წარმოგიდგინოთ ნამდვილი (არაფეიკი) რეალითი (ინტერნეტ) შოუ, ”აკვარიუმი”, რომლიც მონაწილეც (ერთერთი) გახლავართ მე. მეორე მონაწილე (ან პირველი) არის საბა (აქ კიდევ რამე ტექსტი ფრჩხილებში). ჩვენი (შოუს) საიტი არის (იქნება) Aquarium.ge (ვიცინი), რომელიც ჯერჯერობით გაგვითიშეს (ბოზები). მანამდე კი ტიზერ ვიდეო, რომელიც ამავე დროს არის ჩვენი გულისტკივილის (ერთად) გამოხატვა.

რაც შეეხება თავად აკვარიუმს (საბა მეუბნება, რომ აქ უნდა მძიმე, მაგრამ მე მაინც წერტილს ვწერ, რადგან ყლეზე მკიდია) (ესეც საბამ მიკარნახა). ეს იქნება ინტერნეტ რეალითი შოუ, გავკადნიერდები და ვიტყვი რომ ეს არის პირველად საქართველოში (სვიტის ”რეალითი ბლოგი, სექსი და როკენროლი” არ ითვლება). ფორმატი იქნება ისეთი, როგორიც რეალითი შოუებს შეეფერება (დიახ, ლომკა მაქვს!). და ა.შ. და ა.შ.

ახლა კი გენადი, ფონოგრამა:

Hi-def

Link: Vimeo.com/14651958

ან ალტერნატიული წყარო:

ვიდეოპოსტი ვიდეოს გარეშე


[ედითედ]

ძილის წამალი დავლიე, რადგან რამდენიმე ღამე არ მძინავს საერთოდ. წამალი რა თქმა უნდა მოქმედებს, და ჩემი წერის სკილები მკვეთრად კლებულობს. მატულობს მხოლოდ აზროვნება და მე ვცდილობ რომ წერით მაქსიმალურად ზუსტად და კარგად გავყვე ამ აზროვნებას. ვიდეო პოსტის ჩაწერა მინდოდა, მაგრამ მერე რომ გადავხედე ერთმანეთში გახლართულ შნურებს და კამერებს, მივხვდი, ამას მე ვერ გავარკვევდი ასე მარტივიად. ასე რომ წერა, წერა და მხოლოდ წერა, ამბობდა ჩინგისხანი.

ვიდეოპოსტების სტილში დავწერ ამას, ანუ დღიური, დიარი, ან თვიარი ან თვიურიანი. მოკლედ დღიურპოსტი.

ვგრძნობ როგორ ჯდება ჩემს ყველა უჯრედში წამალი, მოქმედებს ჩემს ფსიქიკაზე და ნელ-ნელა ახვევს ბურუსში, ისეთ ნისლში, რომლიდანაც თანდათან უფრო და უფრო ბუნდოვნად ჩანს ყველაფერი. თვალები ჩვეულებრივად კითხულობენ , თითები წერენ, თუმცა ხანდახან გაჭედვებიც აქვთ და ბოლოს ეს ყველაფერი ქაოსში გადადის. 20 წუთი მაქვს დარჩენილი, ვიდრე წამლის მოქმედება პიკს მიაღწევდეს. ამ პიკის მერე ან იძინებ, უფრო სწორად ითიშები, ან ზიხარ და დაყლეებული სახით… მაინც ზიხარ. მსგავსი სახე უკვე მივიღე, ფეხზე ადგომისას უჩინარი არამფარველი ხელს მკრავს და ცდილობს კედელს მიმახეთქოს. მი პად ძეისტვიემ ლიკარსტვა.

მუსიკა შეჩერდა, ”აეს დანას”  ონსეტ დატას ვუსმენ და მივყვები. მე მინდოდა დამეწერა ბლოგპოსტი, როგორც დღიური, მაგრამ სტრიქონები და მოვლენები ერთამენთში მერევა. იყო მროვეალ აქ? მგონი იყო, ან არც იყო… ან რა მნიშვნელობა აქვს, დაიკიდე რა. მგონი არც არავინ ყოფილა. მე მარტო ვზივარ, სიბნელეში და მეშინია, რომ ეს წამლის მოქმედება მალე დამთავრდება და მე ვერ მოვასწრებ აზრის ჩამოყალიბებას. ყველა მკვეთრ მოძრაობას თან დასდევს ჩემი რამდენიმე გადღაბნილი გამოსახულება უკან…

Random
რანდომ იმიჯ

მოკლედ, მორჩა ჩემი არაფხიზლობის აღწერა და სანამ ტვინი გამთიშვია დღიურზე გადავალ. დღეს მროველა იყო ჩემთან მგონი, დანარჩენებმა გადამაგდეს. საბამაც ვერ დაადგა საშველი გადმოსვლას. (რატომღაც მეჩვენება, რომ კლავიატურა სხვადასხვა ფერისაა და დაჭერისას ფერს იცვლის).

დღეიური ისევ: ორი დღის წინ ინტერნეტრი დავიდგი და ახლა ვთამაშობ, დილიდან საღამომდე, მთელ ჩემს აგრესიას ვირტუალური ტყვიების სახით ვუშვებ სხვადასსხვა ქვენიდან შეყრილ ჩემნაირ ადამიანებზე და მსიამოვნებს. როცა მკლავენ – შეძრწუნებული ვარ. და საერთოდ შემაშინებელი თამაშია ეს Call of Duty.  ზუსტად უნდა ელოდე იმას, რაც ნამდვილ ომში გელოდება. ყველა მხრიდან მომავალი ზუზუნა ტყვიები, რომლებმად ნებისმიერ დროს შეიძლება შეგიწირონ. გრუხუნი, დაბომბვა, დედის იღლია. მით უმეტეს ახლა დავამთავრე რემარკის ”ჟამი სიცოცხლისა, ჟამი სიკვდილისა” და მისი რაღაცეები აქ განვიცადე…

კლავიატურა გამირბის! ამითი ჯობია ვიდეოპოსტი, არაფერი გაგირბის და რაც მთავარია არც შეცდომებს უშვებ წერისას, რომლებსაც არ ასწორებ, იმიტომ რომ რომ ჩაასწორო, მერემ შემდეგი აზრი გაიფანტება. აზრები კი, რამდენი მოდის! ქაოტურად, უაზრო აზრები. ეს რა არის. მუსიკაც ხელს მიწყობს, რომ დავიბნე და დავიკარგო. Aes dana – Onset data. პიზდეცია, მეგობრენო.

ამით ვასრულებ ჩემს ვიდეო პოსტს, უფრო სწორად მის სტენოგრამას. ხვალ გადავუვლი და გადავასწორებ, ან არც გადავუვვლი. მოკლედ ახლა წავედი, ერთ ხელსაც ვითამაშებ და დავიძინებ.

კომენტარი # 5000


გუშინ ჩემთან დაიწერა კომენტარი, რომლიც არით რიგით მე-5000. კომენტარის ავტორია სიყვარულოვნა (ping) და პოსტი, რომელზეც ის დაიწერა – ”ტვიტ.ჯი – ფლუდერების ახალი გასართობი”. დიდი მადლობა, რომ აქტიურობთ და არ გეზარებათ კომენტარების წერა, Keep Going!

ეს კი ამ კომენტარის Proudly სკრინშოტი. სამგზის ვაშა, მეგობრებო!

აქვე მცირე სტატისტიკა – პირველი კომენტარი, რომელიც დაფიქსირებულია, ყვავის ბუდეზე დაიწერა 2006 წლის 14 აპრილს, პოსტზე ”მკვდარი”. მას შემდეგ გავიდა 1,550 დღე, რაც ნიშნავს რომ საშუალოდ დღეში იწერება 3.23 კომენტარი. ამჟამად ყვავის ბუდეში არის 405 პოსტი, რაც ნიშნავს, რომ საშუალოდ თითო პოსტზე მოდის 12.35 კომენტარი. ამ ყველაფერს, ვორდპრესზე რეგისტრაციის დღიდან მიღებული აქვს 245,448 ჰიტი, რაც საშუალოდ 158 ჰიტს უდრის დღეში. თუკი გავითვალისწინებთ, რომ ამ საშუალო მონაცემებზე გავლენას ახდენს ასევე ე.წ. ”მკვდარი პერიოდები”, ეს არ უნდა იყოს ცუდი მონაცემი.

აქვე მოვახდენ საბოლოო ქამინგ აუთს და დავდებ ჩემი ბლოგის სრულ სტატისტიკას. პირველად.

და აქვე დღეში მიღებული საშუალო ჰიტების რაოდენობა.

დაე ეს ყველაფერი იყოს თვენთვის სტიმული, როგორც კომენტარების, ასევე თავად ბლოგის წერის.

პ.ს. როგორც ხედავთ, ქართულ დომეინზე გადასვლის შემდეგ ჰიტებმა მკვეთრად მოიმატა.

ირანი.GE


police

ამ ყველაფერზე კომენტარი მხოლოდ ერთი შეიძლება გაკეთდეს – მოვტყან სიტყვის თავისუფლების გურჯული გაგება და ირანისკენ მიმავალი ყველა გზა.

საერთოდ მე მსგავსი გარჩევების მიმართ ძირითადად ინდიფერენტული დამოკიდებულება მაქვს, არც ”ბავშვები გამოუშვით” ყვირილით გავქცეულვარ არსად და არც პირიქითა ქმედებისთვის დამიჭერია მხარი. მაგრამ ეს, რაც ამ სკრინზეა გამოსახული და რაც გახარებული სახით პირველ ნიუსად გვახარეს ტელენიუსებში, არის მარაზმი, საშინელება და სიტყვის თავისუფლების პირდაპირი შეზღუდვა.

და რისთვის კეთდება ეს? პასუხი მარტივია – ბრბოს თვალში ქულების დასაწერად, ”აი ჩვენ როგორ ვიცავთ პატრიარქს”… საზოგადოებაც დუმს და იმას ვერ ხვდება, რომ ხვალ ნებისმიერი ჩვენგანის მოქესტვა შეუძლიათ, ნებისმიერი ბრალდებით. მაშ მოდით, დაველოდოთ ერთად :)

ღორობის არქივი


ბევრი ვიფიქრე თუ ცოტა, გადავწყვიტე გამეკეთებინა საიტი, სადაც თავს მოვუყრიდი ჩვენს გარშემო არსებულ ღორობებს, ანუ მანკიერებებს, რომელზეც ჩვეულებრივ ყველა თვალს ხუჭავს და მეტიც, ზოგჯერ ნორმადაც კი მიაჩნიათ.

მინდა წარმოგიდგინოთ ეს საიტი:

http://goroba.wordpress.com

აქ თქვენ იხილავთ ყოველდღიური ღორობის ქრონიკებს, იმედი მაქვს, რომ ჩვენი ქართული საზოგადოება მასალას არ შემომაკლებს ამისათვის. და მთავარი – მიუხედავად იმისა, რომ ამ ყველაფერს დიდი იმედით ვუყურებ, მაინც ვფიქრობ, რომ მარტოს გამიჭირდება ამდენი რაღაცის გაძღოლა. ამიტომაც მჭირდება ავტორები, ანუ ადამიანები რომლებიც ჩემსავით უყურებენ ჩვენს გარშემო გამეფებულ და ჩამყაყებულ ღორობას და უნდათ, რომ ამაზე ხალხსაც მიუთითონ.

ავტორობა კი საკმაოდ ადვილია. დაინახე რამე ღორობა სადმე? გადაუღე სურათი და გაუშვი ღორობის არქივში. უმარტივესია. და რაც მეტი იქნება ასეთი ადამიანი, მით უფრო დიდი და სრული არქივი გამოგვივა. ასე რომ ზა ძელა, ღორებზე მონადირეებო!

header

Tattoo


როგორც იქნა! გვეშველა! (ნუ თქვენ რა, მე მეშველა) მოვაბი როგორც იქნა თავი და ფეხზე დაწყებული ტატუ დავიმთავრე, ცხადია ჩემი ტატუს აპარატით. დატკბით:

Tatto-leg

Facebook


გადავყევი ამ ფეისბუკს. გადავყევი რა, არც ტაძარი ამიგია მისთვის და არც ფანკლუბი შემიქმნია, მაგრამ ფაქტია, რომ გადავყევი. მან ჩაანაცვლა ჩემთვის ბლოგიც, მესენჯერებიც და ნაწილობრივ ფორუმიც. ამაზე ვიღაც წერდა უკვე, რომ მალე ასე მოხდებაო და ბლოგები ჩაიძირებაო და ა.შ., მაგრამ ახლა ჩემს თავზე ვიგრძენი ყველაფერი.

საქმე იმაშია, რომ ფეისბუკზე რამდენიმესიტყვიან სტატუსებში შენი ყოველსაათობრივი გრძნობის გამოხატვა უფრო ადვილია, ვიდრე ამ ყველაფრის დაგროვება და მერე დღის ბოლოს ერთ დიდ პოსტში დაწერა, რაც ახასიათებს ბლოგზე წერას. ხოლო ის ვარიანტი, რომ იგივე ყოფელსაათობრივი ე.წ. სტატუსები ბლოგზე პოსტო, იმდენად აფსურდულია, რომ განხილვასაც არ ექვემდებარება.

იგივე ეხება სხვადასხვა ლინკების თუ ვიდეოების დაშეარებას. მამენტ აქ მთლად მართალიც არ ვარ, თავისუფლად შეიძლება ფავორიტი ვიდეოების გადმობლოგვა, ისევე როგორც სხვა რამეებისა, მაგრამ რაღაცნაირად უსიამოვნო გრძნობა მიჩნდება ხოლმე, როდესაც რაღაც არასაკუთარ ვიდეოს ვდებ ბლოგზე, თითქოს რაღაც ვარეზნიკად ვგრძნობ ხოლმე თავს, რაღაც ხლამს რომ პოსტავს ხოლმე დღეში 900 ცალს.

ესეც შენი მორიგი დილემა – კარგად ვწეროთ და იშვიათად, თუ ხლამი და ხშირად? Решать вам.

ყაზბეგი


გუშინ, რუსულმა ინფოწყაროებმა გაავრცელეს ინფა (შეიძლება უტკაც არის შემოგდებული), რომ რუსი და ოსი მთასვლელები აპირებენ ყაზბეგის მთაზე ასვლას და იქ რუსული და ოსური დროშის დარჭობას.

ნუ პირველი რეაქცია ალბათ ბუნებრივად ერთნაირი მოსდის ყველას – შიგ ხომ არ აქვთ? მაგრამ სხვანაირი რეაქცია გაჩნდა ფორუმზე, იუზერი წიწილა გვპირდება, რომ

საჯაროდ, მთელი ფორუმის თვალწინ ვდებ ფიცს რომ უახლოეს 10 დღეში ქართველი მთამსვლელბი ავალთ მყინვარწვერზე და იმ დროშებს თბილისში ჩამოვიტანთ შემდეგ გნებავთ ტრაკში გამოვისვამთ გნებავთ დავწვათ, სანაცვლოდ კი ძალიან დიდ ქართულ დროშას აღვმართავთ მყინვარზე

ვოტ. ძალიან კარგი, იმედია ეს ყველაფერი კარგად დასრულდება და ასევე შეპირებულ ვიდეოებს და სურათებს იხილავთ აქ, რუსულ/ოსური დროშების მოხსნის და შესაბამისად ტრაკში გამოსმის. წარმატებები…

kazbegi

ოპა!


ოპა, ოპა, ამერიკა, ევროპა!

ვორდპრესმა ახალი ფუნქცია დაამატა აქაურ ბლოგებს, ფუნქცია, რომელიც ე.წ. ”სელფ-ხოსტედ” ბლოგებზე უკვე დიდი ხანია რაც არის და პრინციპში საკმაოდ კარგი რამაა – კომენტარებზე უკვე შეიძლება Reply-ების გაკეთება, ანუ გამოხმაურების.

აღარ იქნება საჭირო @ვიღაცა -ს დაწერა მაშინ, როცა გინდა გამოეხმაურო ვინმეს კომენტარს, პირდაპირ დააჭერ ”reply”-ს და ყველაფერი იქნება ისე, როგორც უნდა იყოს, ანუ კამპოტში. ძალიან კარგი და გამოსაყენებელი ფუნქციაა, ვგონებ. აბა თქვენ იცით, ცეცხლი დამანახეთ, ცეცხლი.

პ.ს. 10 დონემდე შეიძლება გამოხმაურებების გაკეთება იდეაში, მაგრამ მე 4-ზე დავაყენე, მგონი რომ საკმარისი უნდა იყოს :)

Comments

ბერიას ახალი წელი


მინდა შემოგთავაზოთ ჩვენი ახალი ნაშრომი, რომელიც ეძღვნება ახალ წელს. სიმღერას ქვია ზუსტად ისე, როგრც ამ პოსტს – ”ბერიას ახალი წელი”. ფონოგრამა ჩვენია (იმორტალ დრანკარდსის), ყველა საავტორო უფლება დაცულია და დარღვევების თავზეც გავიარე.

Warning!!! სიმღერაში გამოყენებულია უცენზურო ლირიკა და მოსმენა არაა რეკომენდებული 18 წლამდე.

ახლა კი საქმე…ანუ ტექსტი:

ბერიას ახალი წელი

[ აქ გეგას ტექსტი ]

საჩუქრები მოგიტანეთ მეც თქვენ სუყველას
დაჭყლეტილი პინოქიო, მკვდარი ჯორცხენა
სანტაკლაუსის თვალები, ელფის ყურები
და ნახმარი სნეგუროჩკა, დატკბით ყურებით

მის:
მე ვარ ლავრენტი, მე ვარ ბერია,
მე ვარ რისხვა და არ მყავს ბებია,
მე ვარ სიზმარი, ჩუმი და ბნელი
დაგესიზმრები, მომეცი ხელი

[ აქაც ]

სნეგუროჩკა მთვრალია და შენთან მოვიდა,
მკვდარი ბავშვების სიმღერა მესმის შორიდან
ახალი წელი მოვიდა, იწვის ნაძვის ხე
ფეჩზე დამრჩა, გადმოვიდა, მგონი ჩიტის რძე

და ა.შ.

გავითვალისწინეთ ის ფაქტი, რომ სიმღერის გადმოწერა საერთოდ ყველას ეზარება, ამიტომ გთავაზობთ პირდაპირ ლინკს, YouTube-დან. უბრალოდ, დააჭირეთ და მოუსმინეთ:

რაღა თქმა უნდა ლინკი: http://www.youtube.com/watch?v=1Gd5Nadh2-Q

2008 წელი


საკმაოდ პაპსა პოსტია, მაგრამ მაინც მინდა შევაჯამო 2008 წელი, ბოლო-ბოლო ბოლო დღეა ამ წლის. საკმაოდ მრავალფეროვანი გამოვიდა და მოვლენებიანი. ამ წელს დავკარგე 3 თუ ოთხი სამსახური, ამდენივე ახალი ვიშოვე, მქონდა უმუშევრობის მომენტიც და სამ საქმეს შორის გახლეჩილობაც. ამ წელს ვიყავი მეორედ რეზერვში და ომის ნახვაც მომიწია, ამ წელსვე გავიცანი ახალი ხალხი, ახალი გოგო, ჯგუფი აგონია (ჯერჯერობით წარმატებული იდეაა), მე თვითონაც გავიჩითე ახალ ჯგუფში, პირველი ტატუ გავიკეთე, მერე მეორეც მივაყოლე და საერთოდ, აპარატი ვიშოვე, ჩემი ნაწერები ჟურნალში დაიბეჭდა და ჩემს ღვიძლს კიდევ მეტი ზარალი მივაყენე. კიდევ ბევრი წვრილი თუ მსხვილი მოვლენა მოხდა, მაგრამ ეტყობა არც ისე მნიშვნელოვანი იმიტომ, რომ არ მახსოვს.

აქვე პატარა სტატისტიკა:

stats2008

გამოკითხვა


ვაშა, ამხანაგებო, ვაშა.
ჩვენ უკვე შეგვიძლია გამოვიკითხოთ და ვიქნათ გამოკითხულები. მაშ ასე, ვკლიკავთ და ვიგებთ პასუხს ამ ფრიად საჭირბოროტო და მნიშვნელოვან საკითხზე:

ბროდჟე-ამაოების ფესტივალი


რა არის ბროდჟე? ეს კითხვა ბუნებრივად ჩნდება, როგორც კი პოსტის სათაურს შეხედავ. მართლაც, არც ერთ ნაცნობ სიტყვას და მითუმეტეს აზრიანს არ გავს. მაგრამ შემდგომ მიწერილი დამატება ”ამაოების ფესტივალი” ყველაფერს გვეუბნება… დიახ, დიახ, ეს არის ბლოგი, რამოდენიმე ხიჭვიანი და თავგასიებული პიროვნების, რომლებიც ჩავარდნენ რა მარაზმში, მას უკვე სახალხოდაც ქადაგებენ.

ბლოგის მისამართი რა თქმა უნდა ლოგიკურია http://brodge.wordpress.com . საკმაოდ სახალისო რაღაცეები იდება ზედ, სერიოზული სტილით დაწერილი. მაგალითისთვის მოვიყვან პატარა ციტატას:

მიუხედავად ჩვენ ჩრდილო მეზობელთან არც ისე დადებითი ურთიერთობისა (მაგათი დედაც მოვსტყან) , ჩვენს ყოველდღიურობაში ფართოდ გამოიყენება სიტყვა “იდინახუი” , ზოგიერთმა მორფოლოგმა შეიძლება გამაკრიტიკოს კიდეც სამი სიტყვის ერთ სიტყვაში მოქცევისთვის , მარა არამც და არამც იდინახუი ქართულად იყო და იქნება იდინახუი :yes:
ყოველდღიურობა ვახსენე და ვალდებული ვარ მაგალითებიც მოვიყვანო … მარტივია :

პოლიტიკური იდინახუი: გაერო , ნატო , მაყვალა… მსოფლიოს ქვეყნები გულზე ხელებს იბაგუნებდნენ საქართველოს გვერდში დავუდგებითო, საქმე საქმეზე მიდგა და…. იდინახუი  ;)

რუსული იდინახუი : მედვედევს სადაც პწიჩკა დაუსვეს ყველგან ხელი მოაწერა და ვალდებულება აიღო რო ჯარები გავიდოდნენ საქართველოდან , რეალურად …. იდინახუი ;)

ასე რომ მოინახულეთ ეს ბლოგი, ჩაამატეთ გამოწერებში ( გამოიწერე ბროდჟი ) და იხალისეთ. მანდვე შეგიძლიათ გაიგოთ რას ნიშნავს სინამდვილეში ეს იდუმალი სიტყვა ”ბროდჟე”, რა არის ამაოება და ასევე ბევრი სხვა ფენომენი. და ბოლოს, შეხსენების ჩახუტებაში, კიდევ ერთხელ მისამართი – http://brodge.wordpress.com

ავატარები – მასებს


გაივსო სამყარო უკვე, ტევა აღარაა, ყველგან არიან, ყველაფერს მიწვდნენ, ყველას გადაბირებას ცდილობენ! ზარმაც ხალხზე მაქვს ლაპარაკი და მიუხედავად იმისა, რომ მეც მივეკუთვნები მათ რიგებს, ამჯერად მესამე პირში ვისაუბრებ.

საქმე იმაშია, რომ ძრავი, რომელიც ამუშავებს ამ შესანიშნავ ბლოგს, ზუსტად იმ გათვლით, რომ სამყარო სავსეა ზარმაცი ხალხით, რომლებსაც სიკვდილივით ეზარებათ ვორდპრესზე დარეგისტრირება და თავისი პროფილის შექმნა, იქნება ეს მცირედი ინფო თუ უბრალოდ ავატარი, ამიტომაც ეს პროცედურა დაყვანილია სამიოდე დაკლიკებამდე, თუმცა სიზარმაცე რის სიზარმაცეა, კაცს თუ სამი დაკლიკება არ დაეზარება, ამ ყველაფრიდან გამომდინარე სავსეა პოსტები რუხი კაცის პორტრეტიანი  კომენტარებით.

დღეიდან, გაიმარჯვა რა კომუნიზმმა და მასობრივნა აზროვნებამ, ავატარებს ურიგებენ ყველას, უფასოდ და მასობრივად, დღეიდან აღარ მოგვიწევს რუხი კაცის პორტრეტების ყურება კომენტარებში, მათ შეცვლის ლამაზი და უნიკალური სურათები, რომლებიც არ მეორდება და არ თავდება.

გაიხარეთ, ზარმაცებო.

( უფრო დაწვრილებით წაიკითხეთ აქ )