Земляне-Трава у дома


…ანუ ნათელი მაგალითი იმისა, სადამდე შეიძლება მიგვიყვანოს ალკოჰოლმა, უფრო სწორად უალკოჰოლობამ. კექსისთან ვსვამდით და ბოლოს, როდესაც ყველაფერი გაგვითავდა, რაც ისმეოდა, იწეოდა, ისუნთქებოდა, ილოკებოდა და მიღების სხვადასხვა ფორმები გააჩნდა, გიტარები ვიპოვეთ საძინებელში და კლიპი გადავიღეთ.

სიმღერა თავის მხრივ კი კარგია, ლეგენდაა და ა.შ., მაგრამ მისი ასეთი ფორმით ჩვენება ჯერ არავის უცდია… იმედია… ასე რომ დატკბით და იცოდეთ – პიწ ნადა!

ჰო, როლებში: ესტეტიკსი – გიტარა, მე – ბასი.
ეპიზოდურ როლებში: მწვანეზედიანი გოგო, კომპიუტერთან რომ მიდის – ლუკა, ბიჭი ბალეტიდან ”გედების ტბა” – ჰასანი.

ცხადია პირდაპირი ლინკიც: http://www.youtube.com/watch?v=ZYNeb_VokLc

Pills


You got to drink pills,  u all got to drink pills, განსაკუთრებით ტაბლეტები, რომლებიც არიან კეთილები. ისინი გიბიძგებენ სიმშვიდისკენ, მაგრამ ჯერ იჭრებიან შენში, აღწევენ შენს ყველა კუთხე-კუნჭულს, ჟღინთავენ მათ ბედნიერებით, გიდუნებენ ყველა კუნთს და აღებენ კარს მუსიკისთვის…

ღიაა კარი და მუსიკა შემოედინება ჩემში, ნელა, მდორედ შემოედინება, როგორც ლავა,  ვგრძნობ როგორ ავსებს ყველა ცარიელ ადგილს, შემოდის ჩემში… ვგრძნობ როგორ მივყავარ მუსიკას, ვიოლინოს მაღალი ნოტები სულს მიწიწკნიან, დაბლები კი ჩუმად ჩამჩურჩულებენ ყურში… კლაივიატურა გაორმაგდა, ასოებმა ადგილები შეიცვალეს და მე მიწევს ზედ სირბილი რომ ვიპოვო სწორი ნოტები, ნოტები არა, ციფრები… არა, ასოები… მე მინდა რომ ვიპოვო ასოები, რათა გამოვთქვა ჩემი მდგომარეობა, ვპოულობ ასოებს, მაგრამ მათ დალაგებას ვერ ვახერხერხებ… ლავა დადის ჩემს ძარღვებში, წითელი, ცხელი და მე არ ვეწინააღმდეგები, რა აზრი აქვს შეკამათებას…

სხეული მსუბუქია, მაღლა მიდის მიისწრაფვის იქეთ, საითაც მსუბუქი სხეულები ისწრაფვიან ხოლმე… მეც მივყვები, ჩემი ლავით, სისხლის მაგივრად და მე არ მეშინია, რომ გავსკდე სიმხურვალეში…

ღრიალი


დღეს ჩემთან ვიღრიალეთ… უბრალოდ ფოტოები, გადაღების დროის მიხედვით დალაგებული:

თავიდან ვიყავით ჩვენ ორნი…

ისევ…

დააჭირე ”მორე”-ს და სხვა სურათებიც არის… თან ბეევრი, ბეევრი…

Continue reading “ღრიალი”

არყის გზა


იყო და არა იყო რა, ვიყავი მე. იყო ასევე დრო, როდესაც მე ვიყავი პატარა და არ ვეტანებოდი ისეთ სასმელებს, რომელშიც ალკოჰოლის მაღალი შემცველობა იყო. ეს ხდებოდა უხსოვარ წარსულში. შემდეგ დადგა ბნელი ხანა, სმის ხანა, როდესაც სულერთი იყო სად ვსვამდი და ვისთან ერთად ვსვამდი, ეს იყო სულიერი დაცემის პერიოდი. ამ დროს ბევრი რამე მოხდა ჩემს გარშემო, კარგი, ცუდი, არც ისე კარგი და არც ისე ცუდი. მოხდა რამდენიმე ძალიან ცუდი რაღაცაც, რამაც კინაღამ ჩამტოვა ამ არყის სამყაროში. ან რატომ არყის? პივო, ორაყი, ღვინო, რასაც გრადუსი ჰქონდა… მაგ დროს ხდებოდა ”პანკურ” კულტურასთნ ზიარებაც. რამდენიმეჯერ ძლივს გადამარჩინეს სიკვდილს, კუჭის ამორეცხვებით და მსგავსი ოპერაციებით, ერთხელ კინაღამ ბონემის ბედი მეწია, როდესაც უზომოდ გავილეშე ღვინით და გვამადქცეულმა დავიძინე… კარგი დრო იყო მაინც, თმა მოკლედ მქონდა შეჭრილი და იროკეზს ვატარებდი… მერე ვიგრძენი რომ ნელ-ნელა ეს ამბავი ქრონიკულში გადამდიოდა და შევშფოთდი, თუმცა რაოდენობაზე ეს არ ასახულა. მერე მუშაობა დავიწყე, ერთგან, მეორეგან, მესამეგან… მაგრამ უარესი იყო, საკუთარი ფული გამიჩნდა და უფრო კარგად და თავისუფლად ვსვამდი. დავფიქრდი… და მივხვდი, რომ რაღაცას გავურბოდი სინამდვილეში და არყისფერი გარემო მეხმარებოდა ამაში. ჰმ, ვერაფერს იტყვი, კარგი გამოსავალია… მე მისვია ყველაფერი, რაც კი ისმევოდა, რაც არ ისმევოდა ისიც… და…

მომბეზრდა მგონია. კაიფს ვეღარ ვუჭერ სმას. რამდენი ხანია ვსვამ? დავთვალო… სადღაც 6-7 წელია? გძეტა მასე გამოდის და მომბეზრდა რა, ამოვიდა ყელში ერთი და იგივე. მისვია ჭიქებით, ბოთლებით, ყანწებით, ბომჟებთან, ლოთებთან, რესტორნებში და ღიპიან მურთაზებთან. აამოვიდა ყელში! მორჩა, ვანებებ თავს.

ვნახოთ რა გამოვა… სოჩიკიც მაქვს, ეგერ ე, ქვემოთ… :)

ორაყ-ფართი


აი ეს არის ჩვენი ”კრიშ-ფართის” რეკლამა…

უაფიშესი აფიშაა ნუ… :)

undefined

ექსკურსია არმაზში


26 ივნისი 2005

ქრონიკა 1. “თბილისი”

…დამაგვიანდა…
დილით უნდა შევკრებილიყავით 8 საათზე. მე როგორც ყოველთვის, ის ღამეც ვერ დავიძინე და სადღაც დილის 6–ისთვის ჩაძინებული 7–ზე დაპანიკებული წამოვხტი ლოგინიდან და დიდუბისკენ გავექანე…მაინც დამაგვიანდა… მე და თეკლა ერთად მივედით და იქ უკვე კააააი ბლომად ხალხი დაგვხვდა…მისალმებები, მპაჩები, მპუჩები და ა.შ. მოკლედ როგორც იქნა მოვიფიქრეთ და ავტობუსში ჩავეყარეთ, ვინც ვერ მოიფიქრა და ის ბაზარში წავიდა. მსმელმე სასტავმა ეგრევე ვიზრუნეთ (რა თქმა უნდა) სასმელზე, მე, ლუქსა, მირაბელა და არაფორუმელი, ორშაფათიდან რომ დავრეგისტრირდებიო რომ თქვა . კონტრაბანდული ტვირთი შევიტანეთ ავტობუსში და მის გასვლამდე ხმა არ ამოგვიღია…

ქრონიკა 2. “გზაში–ავტობუსი”

დავაბინავეთ რა ეს ტვირთი (და სხვაც, ანუ ზაკუსკა) აფტობუსში და დავიძარით, ანუ დავიგულეთ რომ არავინ მას აღარ შეეხებოდა, გახარებულები შევუდექით ნასკებში დამალული პივის მოხმარებას, რომელსაც იქვე მივახმარეთ მისტერ ლავერმანის ლიტრანახევრიანი პივა და ასე თქვათ პად გრადუსომ და შესაბამისად კაააი ხასითზე მივენდეთ შაფიორს…

ქრონიკა 3. “გზაში–ფეხით”

აჰაა! როგორც იქნა ჩავაღწიეთ მცხეთის გადასახვევამდე და გადმოვბარგრით ავტობუსიდან, რომელშიც, მამენტ, მარტო ჩვენ ვისხედით… გადმოვბარგდით და ახლა გამოჩნდა ჩვენი ავლა–დიდება, რომელშიც შედიოდა კონტრაბანდა (მაგას აღარ ჩავთვლი), საჭმელი–გაურკვეველი შემადგენლობის და რაოდენობის, ბურთი და ბამბიგტონი– არ ვიცი საიდან და რატომ, იქვე ნაყიდი პური, რეჯინა (მინი ვლადი) და…ნუ მგონი ეს იყო სულ…რავი, ეგაა რა… Continue reading “ექსკურსია არმაზში”