უბრალოდ, ლამაზი პოსტი ტატუზე


თავი მაქვს ცარიელი. რაღაცის დაწერა მინდოდა, მაგრამ აღმოჩნდა, რომ თავი მაქვს ცარიელი. ბევრი იდეა მიტრიალებს, ბევრიც დრაფტი მაქვს აქვე შენახული, მაგრამ ამ მომენტში არაფერი მოდის.

თუმცა, ერთ რამეს მაინც გკითხავთ – კარგა ხანია, რაც ჩემზე არ გამიკეთებია ტატუ. ბევრი ვიფიქრე თუ ცოტა, ეს ერთი იდეა მომივიდა – პლანეტ ექსპრესის ხომალდი Futurama-დან. თან მომწონს და თან მეზარება. ჩემში რომ დიდი დოზითაა სიზარმაცე, ეგ უკვე საქვეყნოდ ცნობილი ფაქტია. ასე რომ, იქნებ ვინმემ მითხრას, რომ ეს ძალიან კარგი იქნება ტატუდ და მეც ვძლიო სიზარმაცეს. ჰა? ჰაა?

ღირს ამის დახატვა?
ღირს ამის დახატვა?

სხვა ტატუ აზრები და სხვებზე გაკეთებული ტატუები, ალბათ იცით სადაც უნდა ნახოთ. თუ არ იცით, მიყევით ამ ლინკს: http://www.facebook.com/tattoobig

სანამ საკითხზე იფიქრებთ, მანამდე გადახედეთ დევიანტზე ნაპოვნ რამდენიმე ლამაზ სურათს და გაიფერადეთ განწყობა.

The weeping woman
The weeping woman
ავტორი: http://stroggtank.deviantart.com/
ავტორი: http://stroggtank.deviantart.com/
ავტორი: http://daekazu.deviantart.com/
ავტორი: http://daekazu.deviantart.com/

დანარჩენები თქვენ დაძებნეთ.

უმუშევრობის საგა ანუ ქართველი დამსაქმებლები


უმუშევარი / umushevariაგერ უკვე 8 თვე გავიდა, რაც ჩემი ნების საწინააღმდეგოდ უმუშევარი ვარ და როგორც იტყვიან, “სახლში ვზივარ”. თავიდან საკმაოდ ბედნიერი ვიყავი, რომ ერთი სამსახურიდან მეორეში აღარ მიწევდა სირბილი, დილით ადრე ადგომა აღარ იყო სავალდებულო და საერთოდაც, მეტი თავისუფალი დრო მქონდა. სადღაც ერთ თვეში კი, ბოლო ხელფასი რომ გამითავდა, დავიწყე სამუშაოს ძებნა. “სამუშაოს პოვნას რა უნდა, ამდენი რამე ვიცი” – ვფიქრობდი მაშინ და ძალიანაც არ ვღელავდი უმუშევრობაზე.

აღმოჩნდა, რომ არც ისე ადვილი ყოფილა, როგორც მეგონა. ასე არასოდეს გამჭირვებია ადრე სამუშაოს პოვნა, რამდენიმეკვირიანი უმუშევრობის შემდეგ რომელიმე სფეროში მაინც ჩნდებოდა თავისუფალი ადგილი, სადაც ვჭირდებოდი. ახლა კი მოჯადოებულ ორმოში ჩავვარდი და ამოსასვლელი აღარ გამოჩნდა. პოტენციურ დამსაქმებელთან რომ ნაცნობობა და ახლობლობა ყველა კვალიფიკაციაზე მეტად ჭრის, ეგ ფაქტი ჩემთვის დიდი ხანია ცნობილია, მაგრამ სანამ ვინმე ნაცნობის კომპანიაში გამოჩნდებოდა რამე, გადავწყვიტე ჩემთვის ახალი ხილი მეცადა და “სივების გზავნა” დავიწყე და ახლა ვეცდები გაგიზიაროთ ჩემი შთაბეჭდილებები ამ საოცარ პროცესთან დაკავშირებით.

პირველი დაკვირვება, რაც გავაკეთე, არის ვაკანსიები, რომლებიც დასაქმების საიტებზე იდება. მცხობელი, მეხინკლე, მძღოლი, ბუღალტერი – ესაა ვაკანსიების 90%. ხანდახან გამოერევა ასე თუ ისე საინტერესო ვაკანსიაც, სადაც რეზიუმეს გაგზავნა შეიძლება, თუმცა ხშირად გაგზავნილი სივი სადღაც, შავ ხვრელში იკარგება და არანაირ გამოხმაურებას არ პოვებს. თუმცა, თუკი ყველა ამ ფილტრს გაივლი და საბოლოოდ მაინც დაგიკავშირდა ვინმე, მერე იწყება ყველაზე სახალისო ნაწილი – გასაუბრება. ჩემთვის დღემდე გაუგებარია, რა კრიტერიუმით არჩევენ დამსაქმებლები კადრებს. ორიოდე გამონაკლისის გარდა, ყველა გასაუბრებაზე, სადაც ვიყავი, მათ ყველა მოთხოვნას გადაჭარბებით ვაკმაყოფილებდი, ძალიან ბედნიერები იყვნენ, რომ ასეთი უნივერსალი იპოვეს და არაფრის დიდებით არ აპირებდნენ ჩემს ხელიდან გაშვებას, მაგრამ საბოლოოდ აღარავინ დამკავშირებია.

აქვე უნდა ვთქვა ერთი ფრიად ჩათლახური რამე, რაც ეტყობა ახლახანს აღმოაჩინეს. ესაა შეკითხვა “რამდენს ითხოვ ხელფასს?” ამ კითხვაზე ძალიან ვიბნევი. თუ მოთხოვნაზე და სურვილზეა, მე ვითხოვ რაც შეიძლება მეტს, მაგრამ ისიც საინტერესოა, რამდენის გადახდას აპირებს თავად დამსაქმებელი. თავიდან, როგორც უკვე ვთქვი, ძალიან ვიბნეოდი ამ კითხვაზე, მერე კი შებრუნება დავუწყე უკან (როგორც ვიღაცეები იტყოდნენ, ჩაბრუნება) – “და რამდენს მთავაზობთ”. ამ კითხვის შემდეგ ყველას აშკარად აწერია სახეზე პასუხი, რომელსაც გახმოვანებაც არ ჭირდება. ეს პასუხია “რაც შეიძლება ნაკლები”. ალბათ ამიტომაც არ აქვთ თავად ხელფასის შემოთავაზება ხოლმე, ვაიდა ვინმემ გასაუბრებაზე იმაზე ნაკლები მოითხოვოს, ვიდრე ისინი გადახდას აპირებდნენ და ამ მხრივ მოგებაში დარჩნენ?

არის კიდევ მეორე სახის ვაკანსიები, სადაც თავიდანვე გეუბნებიან ხელფასს, თუმცა ეს ხელფასი არასოდესაა 300-400 ლარზე მეტი ისეთ საქმეში, რომელშიც წესიერი დამსაქმებელი 1000-1500-საც გადაიხდიდა. ერთხელ, რომელიღაც გამომცემლობაში შემომთავაზეს კვირაში 6 დღე მუშაობაში (დამკაბადონებლად) 250 ლარი, ისიც იმ შემთხვევაში “თუკი გამოსაცდელ ვადას წარმატებით გადავლახავდი”.

მოკლედ, ვრცლად წერა უკვე მეც მეზარება და ალბათ ვინც ამას კითხულობს, იმასაც ეზარება უკვე კითხვა, ამიტომ მოკლედ შევაფასებ ჩემი სამუშაოს ძებნის პროცესს – ფაქტიურად ფარ-ხმლის დაყრის ზღვარზე ვარ და დიდი ხნის იდეს განხორციელებაზე ვფიქრობ, რომ დავიწყო საკუთარი საქმე. ერთი პატარა საქმე, რომელსაც ჯერჯერობით ბიზნესს ვერც ვუწოდებ, არის ტატუს საქმე. ამაზე ვრცლად შემდეგ პოსტში მოგახსენებთ, ერთს ვიტყვი მხოლოდ, ოდნავ მეტი სტაბილურობა რომ ჰქონდეს, საერთოდ დავანებებდი ფულტაიმ, საოფისე სამუშაოს ძებნას თავს და მთელ ცხოვრებას მივუძღვნიდი ამ საქმეს რომელიც, საოფისე და ერთფეროვანი სამუშაოსგან განსხვავებით, სახალისო მაინც არის. თუმცა ვნახოთ, შეიძლება ასეც ვქნა…

ბოლოს კი საკუთარ თავსაც და უმეტეს თქვენგანსაც საოცნებო საქმის პოვნას ვუსურვებ, რომელსაც ხალისითაც აკეთებ და ანაზღაურებაც ისეთი გაქვს, რომ თავს მონად არ გრძნობ. ამ სადღეგრძელოთი გემშვიდობებით მომავალ პოსტამდე, რომელსაც იმედია მალევე დავწერ, რადგან ამასწინათ გადავწყვიტე, რომ ბლოგის ასე მიგდება საცოდაობაა.

My recent tattoo works [გალერეა]


Let’s test my phone’s ability to make good wordpress posts. I can’t write in georgian from here, but this is not a big deal. Sssoo, let me show you some of my recent tattoo works and test the upload function at the same time.

image

image

image

image

That’s it, hope you enjoy my works…

New Tattoos


ტატუს ახალი აპარატი რომ ვიყიდე, ეს უკვე ნათქვამი მაქვს, ახლა მინდა ორიოდე ახალი ნაშრომი შემოგთავაზოთ, რომლებიც ამ რამდენიმე დღის წინ დავხატე და ერთიც ოდნავ ძველი:

ახალი Tattoo Gun და ახალი კარიერა


პირველი ტატუს მანქანა ორიოდე თუ სამიოდე წლის წინ მაჩუქა ერთმა ნაცნობმა. მაგნიტოფონის ძრავზე იყო აწყობილი და მაგით ხატვა საკმაოდ ძნელი იყო – თან სიზუსტე აკლდა და თან მტკივნეული იყო. მასთან დაკავშირებით რამდენიმე პოსტიც შეგიძლიათ აქვე იხილოთ. მას შემდეგ ბევრმა წყალმა ჩაიარა და ბოლოს, როგორც იქნა, გადავწყვიტე წესიერი აპარატი მეყიდა, ჩერეზ ამაზონი.

და ვიყიდე კიდეც. ვინაიდან და რადგან, ყველა საზომის მიხედვით მე დამწყებ ტატუიროვშიკებში გავდივარ, აპარატიც შესაბამისი, დამწყები ვიყიდე, იაფიანი. თუმცა, მოგეხსენებათ მარტო აპარატი საკმარისი არ არის – სხვადასხვანაირი ნემსები, თავები, მელანი და სხვა პრიბამბასებიც უნდა. ასე თუ ისე, დაახლოებით ერთი კვირის წინ, როგორც იქნა, თითქმის შევკარი მთელი კომპლექტი და პირველი ორნახევარი ტატუც გავაკეთე. ნახევარ ტატუში ვგულისხმობ ანას ტატუს, რომელიც ჯერ დაუმთავრებელია. და ადრე თუ მხოლოდ ძალიან ახლობლებზე ვცდიდი ჩემს ნემსს, უკვე შემიძლია ყველა მსურველს გავუფერადო კანი, ცხადია შესაბამისი ანაზღაურების ფასად.

მაშ ასე, წარმოგიდგენთ ჩემს კოხტა დრაკონს და პირველ ორ ნორმალურ ნამუშევარს. პირველს დაჭირდა 30 წუთი, მეორეს – ერთი საათი:

აპარატი და მისი ნაწილები
პირველი ვარსკვლავის ხატვის პროცესში
ეს კი შედეგი
ლუქსას ლომი ხატვის პროცესში
ეს კი დამთავრებული ლომი

Filled Tattoo


მოგეხსენებათ, რომ გასული წლის 22 დეკემბერს გავიკეთე ”საახალწლო ტატუ”, უფრო სწორად ნახევარტატუ, მხოლოდ კონტური. იმის მერე სამ თვეზე მეტი გავიდა, მე კი ვერაფრით მოვაბი თავი, რომ გამეფერადებინა და დამთვრებული სახე მიმეცა.

დღეს ადრე მოვედი სამსახურიდან, თან მხნეობისთვის მროველაც წამოვიყოლე. მთელი პრობლემა იმაში იყო, რომ მარტოს მეზარებოდა ხატვა, რომ წარმოვიდგენდი, რომ ორი საათის განმავლობაში უნდა მექაქუნებინა აპარატი, სიზარმაცე მიპყრობდა. ასეა თუ ისე, მროველას და შემდეგ უკვე ლილიანის მორალური მხარდაჭერით და ორსაათიანი ბზზზ-თი ჩემს მშვენიერ და საყვარელ ხელს უფრო მშვენიერი და საყვარელი ნახატი შევძინე.

ახლა კი იხილეთ თავად ისიც, ახალგაკეთებული და ჯერ კიდევ ვაზელინწასმული:

აი ისიც, იცნობდეთ და გიყვარდეთ

მორიგი ტატუ


აჰა, ესეც ასე. ამოვარჩიე ადგილი – დაახლოებით ღვიძლთან, ანუ გარედან რომ შევხედოთ – ჭიპის გასწვრივ და გუშინ დავიხატე ეს შესანიშნავი ტატუ. ეს ჩემი რიგით მეხუთე ტატუა, თუმცა სხვები ამასთან შედარებით არაფერია (ჯერჯერობით). მაშ ასე, დატკბით მისი მზერით.

ჯერჯერობით ვაზელინის აბაზანებით დავდივარ, სანამ შემიხორცდება. ამიტომ ცოტა მოგვიანებით გადავიღებ სურათს შორიდან, სადაც ადგილიც გამოჩნდება და დავდებ. ეს სურათი გაკეთებისთანავეა გადაღებული, ალაგ-ალაგ აწითლებული კანით.

მანამდე შეგიძლიათ გადახედოთ ჩემს ძველ პოსტებს ტატუზე.

გაბრაზებული ბაჭია


სიზარმაცევ, ძალსა შენსა
ვინ არს, რომე არ ჰმონებდეს

შემაწუხა მოკლედ ამ სიზარმაცემ. კაი ხანია დახატვა მინდა რამის (ჩემზე) და ვერ მოვაბი თავი. ამას დაემთხვა ის შესანიშნავი შანსიც, რომელიც უფებ გაეძრო ფორუმზე. მოკლედ და კონკრეტულად, სავარაუდოდ ხვალ ვიხატავ პატარა (ან არც ისე პატარა) და ლამაზ ნახატს. არა ჩემი ხელით…

სურათი თავის თავად ლამაზია და საყვარლად ბოროტი, მაგრამ ჯერ ვერ მოვიფიქრე სად ჯობია ამის ამოჯღაბნა. აბა, ენი იდეაზ? აი ნახატი:

აი ისიც, უბოროტესი კურდღელი

ფერადი ტატუ, ნახატი, ბაჭია.

საახალწლო ტატუ


მოგეხსენებათ ახალი წელი მოდის. ყოველ შემთხვევაში იმედი გვაქვს, რომ მაქამდე ვიცოცხლებთ. ასეა თუ ისე, ამ ღირსშესანიშნავ თარიღს აუცილებლად უნდა აღნიშვნა. ჰოდა მეც ავღნიშნე ახალი, საახალწლო ტატუთი, ამჯერად ჩემს საკუთარ სხეულზე.

ბევრი ფიქრი არც დამჭირვებია, მომეწონა სურათი, ამოვბეჭდე, გაგავიტანე ხელზე და შემოვაკონტურე. ახლა ვუყურებ და სიყვარულით ვივსები, ჯერ ამ ნახატისადმი და მერე საკუთარი თავისადმი. მე ხომ სრული საფუძველი მაქვს ეს ტატუ ორმაგად მიყვარდეს – როგორც ჩემი ახალი ტატუ და როგორც ჩემი დახატული ტატუ.

მოკლედ, სიტყვა რომ აღარ გავაგრძელო, წარმოგიდგენთ ამ შედევრს. ისევე როგორც ფეხზე, ალბათ ამასაც გავაფერადებ, ოღონდ ცოტა მოგვიანებით. ჰო, ცოტა ისეთი ფოტოა, რომ ძნელი გასარჩევია ადგილი, ამიტომ მე გეტყვით – ეს არის მარცხენა ხელი, იდაყვიდან მაჯამდე, ზედა მხრიდან.

related: https://bigcrow.ge/?s=tattoo

Дело мастера бойтся


ეს სათაური წესით  და დაუწერელი კანონით აქ უნდა დამეწერა, ბრჭყალებში, უფრო ნავაროჩენი და დეზლა იქნებოდა, მაგრამ იქაც კარგად წერია, სადაც არის.

მაშ ასე, წარმოგიდგენთ ერთმოქმედებიან პიესას ”Дело мастера бойтся”.

მოქმედი პირები:

  • Дело – პირველი ტატუირება არასაკუთარ სხეულზე, თუკი არ ჩავთვლით კაქტუსაზე ამასწინათ დასმულ ერთ წერტილს, რომელიც იყო პასუხი კითხვაზე – ”ძალიან მტკივნეულია?”
  • Мастер – რაღა თქმა უნდა შეუდარებელი და განუმეორებელი მე
  • Боязнь – ერთსაათიანი სეანსი, მსხვერპლის მრავალგზის და უშედეგო მცდელობებითურთ, როგორმე გაქცეულიყო და თავი დაეღწია მტარვალი ნემსისთვის.

ფოტოფაქტი (გადაღებულია ”Вихр-77″ – ის ტიპის უთოთი, ასე რომ ხარისხი ვერ ლავეს):

ყველა მსგავსი პოსტი – დააჭირე აქ

ყვავა Ink


არა Incorporated, არამედ პროსტო ინკ, “Miami Inc”-ის პონტში… გეცოდინებათ ალბათ ეგ გადაცემა, მაიამელ ტატუიროვშიკებზეა, რომლებიც რაღაც ღვთიურ ნახატებს აკეთებენ. გემახსოვრებათ ალბათ, რომ ამ რამდენიმე ხმის წინ ტატუს სამაძელკა აპარატი დავითრიე. იმის მერე ბევრი ვიწვალე თავი, მაგრამ საბოლოოდ მაინც მივედი იმ დასკვნამდე, რომ გაგრძელება ღირს. ჰოდა გუშინაც ავდექი და ერთი პატარა ტატუშკა მივიხატე ხელზე. შეგიძლიათ იხილოთ:

tattoo

ქვედა არის ახალი ნამოქმედარი, ზედა კი ძველის ალაგ-ალაგ გაფუჭებული ფრაგმენტები. იმედია ეს ახალი კარგად შემიხორცდება და ფერს არ დაკარგავს, თორემ ვიკივლებ…

Tattoo


Yo მენ, Yo…

დიდი ხანია მქონდა ოცნებად… თუმცა არა, ოცნება და ღამით არ ძილები არ მქონია, მაგრამ ძალიან მინდოდა ტატუიროვკის აპარატი მქონოდა. და აი, აღსრულდა მიზანი, ის აქ არის, მართალია თვითნაკეთი, მაგრამ მუშა. მაჩუქეს, ასე ვთქვათ. თან ეს ის აპარატია, რომლითაც მიმახატეს თავის დროზე ის ერთადერთი ნახატი, რაც მაქვს. ჯერჯერობით ერთადერთი. ნელ-ნელა მოვიმარაგე ინგრედიენტები, ნემსები განვაახლე, მელანი ვიყიდე დღეს და ახლა ბოროტი სახით დავყურებ ზედ. ზედ იმიტომ დავყურებ, რომ უკვე რაღაცა მივიჯღაბნე ხელზე და ჯერ ისე მეწვის, გაგრძელებას არ ვაპირებ. ცოტა ხანში ვნახოთ. ასეა თუ ისე, საქმე დაწყებულია, დანარჩენი дело техники.

პიქჩერი აქვე ბარემ…

Tattoo machine.

Update: აგერ წუხანდელი ნამუშევარი. აწითლებულებზე ეტყობა ახალი რომელიცაა :)

mytattoo2