უფულო და საქმიანი


ტაკს… ისევ მეწვია მწველი და დესტრუქციული დეპრესია, თუმცა ახლა არა იმიტომ რომ საქმე არ მაქვს, საქმე, როგორც ხალხურად იტყვიან, დოხუია მაქვს, მაგრამ მთელი უბედურება იმაშია, რომ ამ საქმეს ფული არ მოყვება.

ასე რომ ვზივარ ასე უფულოდ, ცხვირჩამოშვებული და ყურებჩამოყრილი. აბა ეს ცხოვრებაა, კაცს რომ პურის ფული არ გექნება, რათა პივა იყიდო და დალიო…

ტფუი…

კსტაწი, ჩეკ ზის აუტ: http://agoniablog.wordpress.com ( X ახალ ფანჯარაში )