Advertisements
Feeds:
ჩანაწერები

Posts Tagged ‘ქართული’


ამ ტრეკის რელიზი საუნდკლაუდზე შედგა ამ პოსტის გამოქვეყნებამდე დაახლოებით 1 წლით ადრე, ასე რომ დროა, ის ყვავის ბუდეშიც აღმოჩნდეს.

მინდა შემოგთავაზოთ ჩემი მორიგი ტრეკი, ტრანს/ფსაიტრანს სტილში. მართალი რომ ვთქვა, ჩემი ტრეკების სტილი დიდად არ მაქვს განსაზღვრული, დიდად არც ვცდილობ რაიმე სტილში გავაკეთო. უბრალოდ, ვწერ რაც თავში მომდის და რაც გამოვა, ეგ გამოვა. თუმცა, ჩემი მორიდებული აზრით, ეს ტრეკი ყველაზე მეტად მოტრანსო ჟღერადობაში ჯდება. დანარჩენი თქვენ შეაფასეთ.

ამ ტრეკის ლინკზე გადასვლით თქვენ მოხვდებით ჩემს საუნდკლაუდზე, სადაც ჩემივე უფრო ძველი და უფრო ახალი, სხვა მუსიკალური შემოქმედების ნაყოფები დაგხვდებათ. იქვე შეიძლება ჩემი პროფილის დაფოლოვებაც. თქვენი არაფერი მიდის, მე კი გულს მიხარებს.

Advertisements

Read Full Post »


:)

Read Full Post »


ძალიან მომეწონა ეს სიმღერა – ”მოხევის ქალო, თინაო”, ვინმე ქაზიმ ქოიონჯუს ნამღერი (ლაზია ალბათ). იმდენად მომეწონა, რომ დღეს მთელი დღეა ვუსმენ და ამაზე ქავერის გაკეთებასაც ვაპირებ (იხილე ქავერი ”გელინო” -ზე, by Immortal Drunkards).

ახლა კი გთავაზობთ ამ სიმღერას და მის ტექსტს, რომელსაც ალბათ ქავერში უცვლელად დავტოვებ. კარგი ტექსტია, ღია:

მოხევის ქალო თინაო

მოხევის ქალო თინაო
დედას რად უზი შინაო
შენი ტოლები გათხოვდნენ
შენ რაღამ დაგარჩინაო

ჰეი, გიდი, მოხევის ქალო
რა ლამაზი რამა ხარო
ნეტავი შენი ალერსით
ვინ გინდა რომ გაახარო

მოხევის ქალო თინაო
ნეტავ რას ზიხარ შინაო
მოხევე ბიჭი გეძახის
ჩემთან წამოდი შინაო

ჩემთან წამოდი შინაო
ჩემთან წამოდი შინაო

პ.ს. რაღა თქმა უნდა გადმოწერაც შეგიძლიათ, პლეიერის მარჯვენა მხარეს რომ პატარა ისარი ხატია, ე მაგაზე დაჭერით. 320 kbps აქვს ბიტრეიტი. მართალია, არ ვარ დარწმუნებული, რომ ეს მისი რეალური ხარისხია, მაგრამ ნაჩუქარია და კბილს ნუ უსინჯავთ :)

Read Full Post »


დაახლოებით ერთი კვირაა რაც მაწუხებს ეს საკითხი. განა იმიტომ, რომ ძალიან მაინტერესებს, ამ საკითხით ჩემი დაინტერესება არ აღემატება საშუალო სტატისტიკური ქართველის ინტერესს – რამდენი კრატერია მთვარეზე. უბრალოდ ეს კვირაა სტატიაზე ვმუშაობ, სადაც ერთ-ერთი მონაცემი უნდა იყოს ბლოგთა რაოდენობის შედარება საქართველოში და სხვა ქვეყნებში. არც ისე მნიშვნელოვანია ეს მონაცემი, მაგრამ საკმაოდ სასურველი. და ამდენი მონაცემის ტყუილად დაკარგვაც არ იქნება კარგი, რაც მოვიპოვე.

თითქოს ყველაფერი მარტივადაა – ვიკიპედია ჩვენი მეგობარია. შედიხარ მანდ, წერ სერჩში სიტყვა ”ბლოგები”-ს, ან მის ინგლისურ/ფრანგულ/კორეულ ანალოგს და შესაბამის ენაზე ეცნობი ყველა მონაცემს. შენც არ მომიკვდე. ბოლო მონაცემი არის 2007 წლის და ისიც საკმაოდ მიახლოებითი, ერთადერთი საიტის – ტექნორატის მონაცემებია, რომლის მიხედვითაც 2007 წელს 112 მილიონი ბლოგი იყო მსოფლიოში. კარგი ბატონო, მაშინ თუ იყო 112 მილიონი, საიდანღაც იგებ, რომ თვეში 100-150 ათასი ბლოგი ემატება ამ ყველაფერს და ყველაფერი კალკულატორის ამბავია. მაგრამ ასე მარტივადაც არ არის. ”the Blog Herald” -ზე ვიპოვე 2008 წლის დასაწყისის სტატია, სადაც ნათქვამია, რომ ამ რაოდენობას ემატება კიდევ 73 მილიონი ჩინური ბლოგი და ხუი ივო ზნაეტ რამდენი სხვა, არაინგლისურენოვანი. ასევე ისინიც, რომლებიც უბრალოდ არცერთ კატალოგში არაა დათვლილი. მოკლედ, დიდი პათოსით და მონდომებით არის მომიხილული მიმდინარე (2008 წლის ანუ) მდგომარეობა და დასკვნა გამოტანილი – არავინ იცის, რამდენი ბლოგია მსოფლიოში და დათვლასაც არ აპირებენ. ამ სტატიის წაკითხვისას ისეთი სურვილი გიჩნდება ადამიანს, რომ საერთოდ აიღო და წაშალო ბლოგი.

ეს ყველაფერი ხდება იქ, გაღმა ნაპირზე, სადაც ყველაფერი კატალოგებადაა დალაგებული და მოწესრიგებული. მაგრამ საიდან მოვიტანო სომხეთის, აზერბაიჯანის და ბალტიისპირეთის მონაცემები, რომელსაც საქართველოსთან შესადარებლად უფრო დიდი მნჳშვნელობა აქვს, ვიდრე თუნდაც ამერიკაში არსებულ 20 მილიონ ბლოგს? ეს ქვეყნები ჩვენნაირები არიან (დაახლოებით) ეკონომიკითაც, ზომითაც და ისტორიული წარსულითაც. კარგი ჩავთვალოთ, რომ  ბლოგკატალოგები, როგორიცაა მაგალითად ჩვენთან blogroll.ge, ასე თუ ისე საორიენტაციო წერტილია და ისინი, ვინც კატალოგში არაა დარეგისტრირებული, არც გადის ბლოგებში. ეს უკვე საკმაოდ უხეში დამრგვალებაა, რადგან თუნდაც საქართველოში, სადაც ამ მომენტისათვის ბლოგროლზე 468 ბლოგია დარეგისტრირებული, არსებობს კიდევ სრულიად გაურკვეველი  რაოდენობის ისეთი ბლოგი, რომელიც უბრალოდ არაა ამ კატალოგში მოხვედრილი.

მოკლედ რომ ვთქვათ, სად ვართ, ჩვენ თითონ არ ვიცით…

Read Full Post »


ჯერ დავიწყოთ იქედან, რომ როგორც იქნა დავარელიზეთ ni2.ge , რომელიც წარმოადგენს ქართული კრეატივ-პრანკს-სატირული ჯგუფის ”ნიორის” ოფიციალურ საიტს. თავიდან მე და საბამ დავიწყეთ (დოდკა რატომღაც პასიურ მოუდში გავიდა და აღარ ითვლება), მერე და მერე კი ნელ-ნელა შემოგვიერთდა ხალხი და იმედია კიდევ გაგრძელდება შემოერთება.

ასე რომ, თუკი თვლი, რომ კრეატივი შენი საქმეა, იუმორზეც არ აუცრიხარ არავის ბავშვობაში და საერთოდაც, მაგარი როჟა ხარ, შემოგვიერთდი. ან არც შემოგვიერთდე…

პოსტი ამას არ ეძღვნება სინამდვილეში. მინდა წარმოგიდგინოთ ჩვენი ახალი რუბრიკა (ძველებია ნიუსები, ვიდეო არტები, ჟურნალიზმის ზეიმები) – შარჟები და მისი პირველი ნიმუში:

ლინკი: ნი2.ჯი/გასაუბრება

Read Full Post »


ვორდპრესის თარგმნა რომ მიდიოდა და დასამთავრებელი იყო, ეგ ვიცოდი, მაგრამ დღეს დაშბორდში თუ ”ქართული” თარგმანის ნაგლეჯები დამხვდებოდა და ისიც სულ შედევრები, ამას ნაღდად არ მოველოდი.

რას გავს ეს, რა მარაზმია… იხილეთ სკრინი და დატკბით:

geo wp

Read Full Post »


როდესაც 1937 წელს დიკ და მაკ მაკდონალდები ელისონ მაკრეისთან ერთად ჰოთდოგების რესტორანს ხსნიდნენ კალიფორნიის ერთ-ერთ მიყრუებულ ქალაქში, სულაც არ ჰქონდათ ჩაფიქრებული მსოფლიო ბატონობა და მათი ზავიძენიაც არაფრით განსხვავდებოდა სხვა მსგავსი ზაბეგალოვკებისგან, რომლებითაც სავსეა ამერიკის ტრასები. დაახლოებით 11 წელი დაჭირდათ მათ იმისთვის, რომ დარწმუნებულიყვნენ ადამიანების სიზარმაცეში და ეს ყველაფერი თავიანთ სასარგებლოდ გამოეყენებინათ, ამოეყარათ მენიუდან ყველანაირი ”ზედმეტი” ერთეულები და მხოლოდ ჰამბურგერებზე, მილკშეიკებსა და კარტოფილ ფრიზე ორიენტირებულიყვნენ. გავიდა კიდევ რამდენიმე ათეული წელი და დადგა საშინელი ხანა კაცობრიობის ისტორიაში – მსოფლიოს თანდათან მოედო მაკდონალდიზაცია, სულ რაღაც 1968 წელს გაიხსნა მაკდონალდსის მეათასე და 1978 წელს მე-5000 რესტორანი, მთელი მსოფლიოს მასშტაბით.

თითქოს ამაში შემაშფოთებელი არაა, მსოფლიო პროგრესირებს და ბიზნესის კანონების მიხედვით საუკეთესო აღწევს ყველაფერს, მაგრამ საქმეც იმაშია, რომ იმას, რაც იყიდება მაკდონალდსის რესტორნებში, რომლებიც თვით უბადრუკ თბილისშიც კი სამი ცალია უკვე,  საჭმელი არ ქვია. თვით მაკდონალდსის თანამშრომლები აღიარებენ, რომ ეს ”საჭმელი”, რომელიც მზა სახით მოდის მათთან და მხოლოდ ორიოდე წუთის გაცხელება ჭირდება საბოლოო სახემდე მისაყვანად, ზუსტად ოცი წუთის მერე საჭმელად არ ვარგა. მართალია ისეც არ ვარგა, მაგრამ თუკი უახლოესი ნახევარი საათის მერე შეჭამთ იქაურ შედევრებს, როგორც მინიმუმ დიარეა გარანტირებული გაქვთ. უგემურობაზე რომ არაფერი ვთქვათ, სულ მარტივად – აიღეთ ჩვეულებრივი ჰამბურგერი და მისი შიგნითა ნაწილი გასინჯეთ საწებლის და ყველაფრის გარეშე. ნუ შეგეშინდებათ ოღონდაც, გემოს შეგრძნება არ დაგიკარგავთ, მას ის უბრალოდ არ აქვს.

ამის პარალელურად მინდა მოგახსენოთ მეორე ფაქტი, რომელიც ალბათ თქვენც კარგად მოგეხსენებათ – საქართველოში არის ბევრი ისეთი ეროვნული თუ არაეროვნული საჭმელი, რომელიც გემრიელიცაა და უსაფრთხოც, ფასზე რომ არაფერი ვთქვათ.

მაშ მოდით, ეს ყველა ფაქტი ერთად დავაჯამოთ და ერთად ვუპასუხოთ კითხვას – რატომ იკრიბებიან ქართველი ბლოგერები მაინცდამაინც მაკდონალდსში? შეთქმულებას ხომ არ აქვს ადგილი?

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers like this: