”ჩხუბი მორევაზეა” – ნინო ბურჯანაძე


ეს არ არის საინფორმაციო სტატია. ინფორმაცია უამისოდაც ბევრია ინტერნეტში.

ისე აგიხდეთ ყველაფერი კარგი, როგორც ქალბატონი ნინოს ეს ფრაზა ახდა. ”ჩხუბი მორევაზეა” – განაცხადა მან ერთ-ერთი გამოსვლისას და ამაყად გადაავლო თვალი თავის უძლეველ არმიას. რამდენად მორევაზე აღმოჩნდა ჩხუბი, ამას ქვემორე სურათებიდან შეიტყობთ.

მაშ ასე, ნაწილი პირველი – ”მოდით და ვინ ვის მოერევა, ვნახავთ” – ნინო ბურჯანაძე.

Continue reading “”ჩხუბი მორევაზეა” – ნინო ბურჯანაძე”

Advertisements

ბერიას ახალი წელი


მინდა შემოგთავაზოთ ჩვენი ახალი ნაშრომი, რომელიც ეძღვნება ახალ წელს. სიმღერას ქვია ზუსტად ისე, როგრც ამ პოსტს – ”ბერიას ახალი წელი”. ფონოგრამა ჩვენია (იმორტალ დრანკარდსის), ყველა საავტორო უფლება დაცულია და დარღვევების თავზეც გავიარე.

Warning!!! სიმღერაში გამოყენებულია უცენზურო ლირიკა და მოსმენა არაა რეკომენდებული 18 წლამდე.

ახლა კი საქმე…ანუ ტექსტი:

ბერიას ახალი წელი

[ აქ გეგას ტექსტი ]

საჩუქრები მოგიტანეთ მეც თქვენ სუყველას
დაჭყლეტილი პინოქიო, მკვდარი ჯორცხენა
სანტაკლაუსის თვალები, ელფის ყურები
და ნახმარი სნეგუროჩკა, დატკბით ყურებით

მის:
მე ვარ ლავრენტი, მე ვარ ბერია,
მე ვარ რისხვა და არ მყავს ბებია,
მე ვარ სიზმარი, ჩუმი და ბნელი
დაგესიზმრები, მომეცი ხელი

[ აქაც ]

სნეგუროჩკა მთვრალია და შენთან მოვიდა,
მკვდარი ბავშვების სიმღერა მესმის შორიდან
ახალი წელი მოვიდა, იწვის ნაძვის ხე
ფეჩზე დამრჩა, გადმოვიდა, მგონი ჩიტის რძე

და ა.შ.

გავითვალისწინეთ ის ფაქტი, რომ სიმღერის გადმოწერა საერთოდ ყველას ეზარება, ამიტომ გთავაზობთ პირდაპირ ლინკს, YouTube-დან. უბრალოდ, დააჭირეთ და მოუსმინეთ:

რაღა თქმა უნდა ლინკი: http://www.youtube.com/watch?v=1Gd5Nadh2-Q

მეორე სიცოცხლე – არტიდეასთვის


[ ორიგინალი პოსტი არტ-იდეაზე ]

თვალი რომ გავახილე, აგურისფერ ბალახზე ვიყავი წამოწოლილი. ჩემს ზემოთ უცნაურად ლურჯი ფერის ცა იყო, ასევე უცნაურად თეთრი ღრუბლებით. თითქოს არაფერია ლურჯ ცასა და თეთრ ღრუბლებში უცნაური, მაგრამ ასეთი იდეალური არ უნდა იყოს… თითქოს. სრული სიმშვიდის და კმაყოფილების გრძნობა დადიოდა ჩემს ასევე იდეალურ ვენებში და ალბათ ასე ვიწვებოდი უსასრულოდ დიდხანს, ერთ მოვლენას რომ არ მიექცია ჩემი ყურადღება – ღრუბლები მოძრაობდა და ფორმას იცვლიდა. აი ერთ-ერღზე ნელ-ნელა გამოისახა ციფრები, მერე მეორეზე, მესამეზე… გაოცებული წამოვდექი და მიმოვიხედე.

გარშემო, სადამდეც თვალი მიმიწვდებოდა, გადაშლილი იყო ერთფეროვანი, აგურისფერი ბალახით დაფარული მინდორი, მხოლოდ ჩემს ზურგს უკან მოჩანდა შორს, ჰორიზონტის ხაზთან, ასევე აგურისფერი კლდე, რომელიც ამ ერთფეროვნებას გუმბათივით ადგა ზემოდან. მოულოდნელობისგან რამდენიმე ნაბიჯით დავიხიე უკან. ბალახმა აგურების ერთმანეთზე ხახუნის ხმა გამოსცა და გაჩუმდა. შიშმა შემოპყრო, სივრცე იმხელა იყო გარშემო, რომ თითქოს მიწოვდა და მეც გავიქეცი, იმ ერთადერთი ხილული ნიშნისკენ, რომელშიც შემეძლო ჩავკეტილიყავი და არ გამოვსულიყვი არასოდეს.

რაც ძალა და ღონე მქონდა გავრბოდი, მაგრამ კლდე არ ახლოვდებოდა, ისევ იმხელა იყო, რამხელაც თავიდან. ღრუბლებიც, თითქოს მიხატული ყოფილიყო ცაზე, ისე რჩებოდნენ უკან, იმ ერთის გარდა, რომელიც ჯიუტად აგრძელებდა ჩემს დევნას და თან ფორმასაც იცვლიდა. წამით გავჩერდი და კარგად დავაკვირდი. უცებ მომეჩვენა, თითქოს ცხადად დავინახე რიცხვი “254”, რომელიც მაშინვე გაქრა და ღრუბლის ქულებში დაიკარგა. “რა სისულელეა” – გავიფიქრე დაბნეულმა და ისევ გავიქეცი. Continue reading “მეორე სიცოცხლე – არტიდეასთვის”

ნუ წვავთ ფულს


დღეს მე და გეგა ვიყავით ცოდნის ტაძრის მიდემოებში და აღმოვაჩინეთ, რომ გვქონდა ზედმეტი ლარიანი. მართალია ფული ზედმეტი არ არსებობს, მაგრამ ეს ისეთი იყო, ჯიბეში რომ არ ჩაიდებოდა და ხელი რომ არ მოეკიდებოდა. ბევრიც არ გვიფიქრია და გადავიღეთ იდეინი როლიკი ”ნუ წვავთ ფულს”. მართლაც, რამდენი ადამიანი არსებობს, რომელიც დილით სახლიდან გამოსვლისას მიდის მაღაზიაში, ახურდავებს ორლარიანს ერთ კოლოფ სიგარეტზე და მერე მთელი დღის განმავლობაში წვავს. ფილტვების გაფუჭებას ჯობია ისევ ესე დაწვა, როგორც მე და გეგამ ვქენით. მორალი: კურიწ ვრედნო.

და ისე კი მეც შევდივარ იმ ადამიანების რიცხვში, რომლებიც ფულის წვით არიან დაკავებულები, თუმცა მაქსიმალურად ვცდილობ თავი ავარიდო მის ასეთ უთავბოლო გამოყენებას და განადგურებას, მითუმეტეს თუ მაქვს შანსი სხვას შევუწყო ხელი საკუთარი ფულის მოსპობაში.  მორალი: კურიწ სვაი სიგარეტი – ვრედნო.

მაშ სად წავიღოთ ის ფული, რომელიც უნდა დაგვეწვა მთელი დღის განმავლობაში? რაღა თქმა უნდა უნდა დავწვათ, დასაწვავი მუდამ უნდა დაიწვას, თუკი დავაპირებთ ამ ფინანსების სხვა საქმეში გამოყენებას, ის საქმე აუცილებლად ჩაგვეშლება, ასე რომ მორალი (??): დასაწვავი დაიწვას. ახლა კი ვიდეო:

Link: http://www.youtube.com/watch?v=yjo5LyQDahA

კარგი იდეაა ისე ეს სოციალური რეკლამის გადასაღებად მოწევის მავნებლობის შესახებ…

ცეცხლი და ნავთი


როგორც იცით (ან არც იცით) ნავთი თანდათან იაფდება, შესაბამისად რუსების ნავთზე დაფუძნებულ ეკონომიკასაც ედება და ედება… მეწყინა, აი ძალიან მეწყინა, მეტიც, შეშფოთებული ვარ ამ ფაქტით, საწყლები… ტო ესწ საწყლეები (მახვილი სიტყვის მეორე ნაწილზე). ასეა თუ ისე, სადღაც ფორუმზე ვიპოვე ძალიან გამოსადეგი პროგნოზი, რომელიც იმედია, რომ მალე გამართლდება.

Реакция России

Нефть $145 – надо пересмотреть мировой порядок
Нефть $130 – Москва должна быть финансовым центром мира
Нефть $120 – Мы не боимся холодной войны и санкции
Нефть $110 – Чучхе вечен
Нефть $100 – почему весь мир против нас?
Нефть $ 90 – кажется мы немножко переборщили в Грузии

Прогноз

Нефть $80 – мы готовы впустить иностранных наблюдателей в конфликтние регионы
Нефть $70 – Аристофан – я пошутил
Нефть $60 – У нас есть ядерная кнопка!
Нефть $50 – мы готовы на переговоры
Нефть $40 – мы не против вступление Грузии в НАТО
Нефть $30 – мы требуем немедленного вступления Грузии в НАТО
Нефть $20 – грузины, Вова убежал – Москва свободна!

:) რა მოხდება 10 $-ზე ეს აღარ წერია, მაგრამ მგონი აღარც აქვს მაგას დიდი მნიშვნელობა :)

არმაზი Inc.


გუშინ არმაზში ვიყავით, მე და გეგა.

რა ძალა გვადგა? არც არანაირი ძალა არ გვდგომია, პირიქით, ძალიანაც მიგვიწევდა გული. მიზეზიც გვქონდა – შაბათს რომ ფორუმელთა დიადი პახოდი იყო მანდვე, ისე გამოვთვერი, რომ კურტკა დამრჩა მანდ (ჩემი საცოდავი კურტკა), თავისი მნიშვნელოვანი ქაღალდებით გულის ჯიბეში. ჰოდა შევთანხმდით დიდის ამბით რომ უნდა წავსულიყავით ”კურტკის ჩამოსატანად”… გადაგვაგდეს და საბოლოოდ ხუთშაბათს, დათქმულ დროსა და ადგილზე მე და გეგა შევრჩით ერთმანეთს პირისპირ. ძალიანაც არ გვიდარდია, ეხვეწე ახლა ამათ-თქო ერთი ეგღა გავიფიქრეთ და დავაწექით დიდუბეში.

სტანდარტული ნაბორის აღების შემდეგ (სამწვადე, ღვინო, მწნილი, პური) ძლივს მივუსწარით 12 საათიან ავტობუსს, რომელიც სავსე აღმოჩნდა და მორშუტკით მოგვიწია წოწიალი. წოწიალი კი მას შემდეგ დაიწყო, როცა Continue reading “არმაზი Inc.”