მიდიან ბოზები!


წუხელი მძიმე ღამე მქონდა, დილით საკმაოდ მწვავე პახმელიაზე გამეღვიძა, რაღა თქმა უნდა ტანსაცმლიანად მეძინა, როგორც ასეთ შემთხვევებში ძირითადად ხდება ხოლმე. წამოვდექი, გავიზმორე და ზანტი კატის მოძრაობით ტელევიზორის წინ გადავწექი. გამომდინარე იქედან, რომ მძიმე არამარტო ღამე მქონდა, გუშინაც მთელი დღე არაფერი გამიგია ნიუსები. ჩავრთე ტელიკი, ცოტა ხანი გონკებს ვუყურე, ვატრიალე არხები, ვატრიალე და თან ყოველ დაჭერაზე უფრო და უფრო აღტაცებული ვიყავი იმ ადამიანით, რომელმაც პულტიანი ტელევიზორი გამოიგონა და საშუალება მომცა წამოგორებულს მეღლაბუცა არხიდან არხზე.

და აი დაიწყო კურიერი… პირველივე ნიუსი ზედ მეჯახა – რუსები გადიანო. ვახ… ზნაჩიტ რაღაცა არსებობს… მაგრამ ეგენი ყველაფერს რომ დაჯმულს და დანაღმულს დატოვებენ, ამას ალბათ ყველა ხვდება. ასეა თუ ისეა, მიდის ომი ნელ-ნელა ბოლოსკენ, აი გეს.

Advertisements

ხვალ რეზერვში მივდივარ – სერია 2


დავიწყოთ იმით, რომ ამათი უთავბოლო და უპასუხისმგებლო კარგიც მოვტყან, ამათი ანუ რეზერვის საქმეებს რომ აგვარებს მექანიზმი, მაგათი. ჯერ პირველ გაწვევაზე რამდენი მაწვალეს, ლამის დეზერტირობა ამკიდეს იმის გამო, რომ მე თვითონ არ მივედი და არ ვიკითხე – შემთხვევით ჩემი წაყვანა ხომ არ გინდათ რეზერვშიო. ახლაც ასე მოხდა, დღეს დავრეკე კომისარიატში და აღმოჩნდა, რომ 26-ში, ანუ ფაქტიურად უკვე ხვალ, დილის 9 საათზე უნდა გამოვცხადდე ლოკომოტივის სტადიონთან, არასრული საბრძოლო აღჭურვილობით და ჰაიდა, რეზერვში…

ბლიად რა :-) მოკლედ, ხვალ რეზერვში მივდივარ, 8 დღით, შო ვნახე დღეს და ასე მითხრა ყვერობა იყოო, ვნახოთ აბა რა იქნება…

აბა ჰე, ვემსახურები საქართველოს.

ეს წინა პახოდიდან…