ხვალ რეზერვში მივდივარ – სერია 2


დავიწყოთ იმით, რომ ამათი უთავბოლო და უპასუხისმგებლო კარგიც მოვტყან, ამათი ანუ რეზერვის საქმეებს რომ აგვარებს მექანიზმი, მაგათი. ჯერ პირველ გაწვევაზე რამდენი მაწვალეს, ლამის დეზერტირობა ამკიდეს იმის გამო, რომ მე თვითონ არ მივედი და არ ვიკითხე – შემთხვევით ჩემი წაყვანა ხომ არ გინდათ რეზერვშიო. ახლაც ასე მოხდა, დღეს დავრეკე კომისარიატში და აღმოჩნდა, რომ 26-ში, ანუ ფაქტიურად უკვე ხვალ, დილის 9 საათზე უნდა გამოვცხადდე ლოკომოტივის სტადიონთან, არასრული საბრძოლო აღჭურვილობით და ჰაიდა, რეზერვში…

ბლიად რა :-) მოკლედ, ხვალ რეზერვში მივდივარ, 8 დღით, შო ვნახე დღეს და ასე მითხრა ყვერობა იყოო, ვნახოთ აბა რა იქნება…

აბა ჰე, ვემსახურები საქართველოს.

ეს წინა პახოდიდან…

სამხედრო ფიცი


 მე, საქართველოს მოქალაქე, შევდივარ რა საქართველოს შეიარაღებული ძალების შემადგენლობაში,

ვფიცავ, პირნათლად მოვიხადო მხედრული ვალი საქართველოს წინაშე;

ვფიცავ, კეთილსინდისიერად შევისწავლო სამხედრო საქმე, ღირსეულად გავაგრძელო წინაპართა მხედრული ტრადიციები;

ვფიცავ, მტკიცედ დავიცვა მხედრული დისციპლინა, როგორც სახელმწიფოს ძლიერების საფუძველთა საფუძველი;

ვფიცავ, შევინახო ჩემთვის  მონდობილი სამხედრო საიდუმლოება, შევასრულო წესდებათა ყველა მოთხოვნა და მეთაურის ბრძანება;

ვფიცავ, მტკიცედ დავდგე საქართველოს სადარაჯოზე და სიცოცხლის უკანასკნელ წუთამდე ვიბრძოლო მტერზე გამარჯვებისთვის;

თუ გავტეხ ამ ფიცს, პასუხისმგებელი ვიქნები ღვთისა და ქვეყნის წინაშე.