Immortal Drunkards – Made in China


ეს სიმღერა შევქმენით ამ პოსტის დადებამდე თითქმის ორი წლით ადრე, მაგრამ აქ დადება ვერ მოვიფიქრე. არადა, რატომაც არა?

მაშ ასე, ლეგენდარული რეპ-მეტალ-თრეშ პროექტი Immortal Drunkards-ი წარმოგიდგენთ რეპ-ოპერას “მეიდ ინ ჩაინა ანუ სისველის სიავკარგე”.  ეს პროექტი დიდი ხანია არსებობს და შედგება ძირითადად ჩემგან და რომელიმე სიმღერის წერისას ვინც ახლოს აღმოჩნდება, იმისგან. პროექტის ლინკი ლასტ ეფემზე აქვეა. სხვა სიმღერებსაც ჩემივე ბლოგზე, ანუ აქ იპოვით.

ახლა კი თავად სიმღერა – Immortal Drunkards – Made in China:

და აქვე ლინკი: youtube.com/watch?v=F5iRGcK0lN0 

ამ სიმღერის მოსმენა ასევე შესაძლებელია საუნდკლაუდზე – საუნდკლაუდის ლინკი.

ქართველი ტრეისერები [parkour]


მინდა წარმოგიდგინოთ ჩემი ვიდეო ნაწარმი, ჟურნალ ტაბულასთვის. სიუჟეტი ქართველ პარკურისტებზე, ანუ იგივე ტრეისერებზე.

შეაფასეთ და დატკბით. ან პირიქით – დატკბით და შეაფასეთ.

Jagdpanzer IV – ფოტოგალერეა


მინდა შემოგთავაზოთ ფოტოგალერეა ჩემი პატარა მოდელის აწყობისა. ვიდეო შეგიძლიათ იხილოთ წინა პოსტში.

არტ ვიდეო – ვალენტინობის დღე


წარმოგიდგენთ ახალ, რომანტიულ ვიდეო არტს:

ქალი და გიტარა


შესანიშნავი ვიდეოკლიპი, ქალი და გიტარა ან გიტარა და ქალი – თქვენი გემოვნების მიხედვით. ძალიან მომეწონა იდეა და უფრო მეტად მომეწონა შესრულება. ქალი, რომელიც გიტარას ხმარობს (პირდაპირი მნიშვნელობით) და მერე აგდებს – ძალიან კარგი იდეაა. მეც სიამოვნებით გადავიღებდი მსგავს რამეს. და ერთხელაც იქნება, გადავიღებ კიდეც. მანამდე კი ამ ლამაზი ვიდეოკლიპით დატკბით. ბაღნებს ნუ აჩვენებთ, ოღონდ.

Link: Vimeo.com/15252531

ვიდეოარტი – წვიმიანი ქალაქი


გუშინ ისეთი ამინდი იყო, ოთარ რამიშვილმა რომ სიმღერა ”რა არყისფრად გათენდა” მიუძღვნა. ანუ წვიმდა, თან ისეთი საზიზღარი წვიმა იყო, ძვალში რომ ატანს და ხასიათს კლავს. ხელში კამერა, ცოტაოდენი დამუშავება, მუსიკა და შესანიშნავი დეპრესიული ვიდეოარტიც მზადაა. და მე მინდა ის თქვენც წარმოგიდგინოთ. დატკბით:

(იმისათვის, რომ სრული HD ხარისხით უყუროთ, გადადით ლინკზე)

http://www.youtube.com/watch?v=5hrVZf339sU

Off Release: http://crowpictures.wordpress.com/2010/10/11/vid-rain-in-tbilisi/

aquarium.ge – რეალითი


მინდა წარმოგიდგინოთ ნამდვილი (არაფეიკი) რეალითი (ინტერნეტ) შოუ, ”აკვარიუმი”, რომლიც მონაწილეც (ერთერთი) გახლავართ მე. მეორე მონაწილე (ან პირველი) არის საბა (აქ კიდევ რამე ტექსტი ფრჩხილებში). ჩვენი (შოუს) საიტი არის (იქნება) Aquarium.ge (ვიცინი), რომელიც ჯერჯერობით გაგვითიშეს (ბოზები). მანამდე კი ტიზერ ვიდეო, რომელიც ამავე დროს არის ჩვენი გულისტკივილის (ერთად) გამოხატვა.

რაც შეეხება თავად აკვარიუმს (საბა მეუბნება, რომ აქ უნდა მძიმე, მაგრამ მე მაინც წერტილს ვწერ, რადგან ყლეზე მკიდია) (ესეც საბამ მიკარნახა). ეს იქნება ინტერნეტ რეალითი შოუ, გავკადნიერდები და ვიტყვი რომ ეს არის პირველად საქართველოში (სვიტის ”რეალითი ბლოგი, სექსი და როკენროლი” არ ითვლება). ფორმატი იქნება ისეთი, როგორიც რეალითი შოუებს შეეფერება (დიახ, ლომკა მაქვს!). და ა.შ. და ა.შ.

ახლა კი გენადი, ფონოგრამა:

Hi-def

Link: Vimeo.com/14651958

ან ალტერნატიული წყარო:

BigCrow – Bot Attack


წარმოგიდგენთ ჩემს ახალ ტრეკს – Bot Attack. თვეზე მეტია რაც დავამთავრე, მაგრამ რატომღაც დამავიწყდა სახალხოდ წარდგენა. ტრეკი არის უცნაურ სტილში, ტრანს-ფულონ-ნაითი (ესეც დაახლოებით). ბევრი რომ არ ვილაპარაკო, უბრალოდ ტრეკი:

Link: http://soundcloud.com/bigcrow/bigcrow-bot-attack

ახალი ვიდეოარტი ნი2.გე – დან


როგორც უკვე მოგახსენეთ, გახლდით კვარიათში, სადაც ყველა სხვა სიკეთესთან ერთად ვიდეო არტიც გადავიღე. აი ისიც:

ნი2 არტსი წარმოგიდგენთ ქრაუ პიქჩერზის ნაწარმს. ახალი ვიდეო არტი, რომელშიც მოთხრობილია ერთი მხატვრის ისტორია. გოჩა ბროსნანის სახელობის კავშირის გამოფენა. ვიდეო გადაღებულია სამოყვარულო კამერით, ჩვენი სუპერ ძლიერი ტექნიკის გამოყენების გარეშე. მონტაჟიც შესრულებულია თათარიახნად. ნი2-ის სუპერ კრეატიული შემადგენლობა იმედოვნებს, რომ ეს თქვენი სამაგიდო ვიდეო გახდება. ახლა კი თავად ვიდეო არტი:

წყარო:  http://ni2.ge/2010/vid-scarf-and-liberals/

კოლაბორაცია v.1.0 – ვიწყებთ!


მაშ ასე, მეგობრებო, დავიწყეთ.

[რა დავიწყეთ? რა წესები აქვს? დააჭირე აქ.]

ვინაიდან და რადგან ეს ყველაფერი ჩვენთვის პირველია, ამიტომ თემასაც მოდი ნუ ავირჩევთ, ვხატოთ ყველამ ის და ისეთი ფორმით, როგორც გაგვეხარდება. მთავარია, რომ საბოლოო ნახატი გამოვიდეს გრძელი და უწყვეტი. არც ხატვის ტექნიკაში შევიზღუდოთ და არც არაფერში. ასე რომ გთავაზობთ საწყის ”ნახატს” . ვინაიდან და რადგან ჯერჯერობით მსურველები არ ვართ ბევრი, ამიტომ იმედია როგორმე შევთანხმდებით ვინ ვის მერე გააგრძელოს.

მთავარი – ხატვას ვაგრძელებთ ქვემოთ. თავის პატარა გადასვლით და შემდეგი მონაწილისთვის წარმოსახვით დატოვებული გადასასვლელით. შემდეგი ნაწარმოებები, ვგონებ ჯობია Pix.ge -ზე ავტვირთოთ და კომენტარებში მივუშვათ. საბოლოო შედეგს კი – ოოო, მაგას მერე ყველგან ვაფრიალებთ :) მაშ ასე, დავიწყეთ:

აქვე სვიტის იდეით საერთო ტეგი ამ იდეისთვის, რითიც დავტეგოთ ჩვენი მსგავსი და ა.შ. პოსტები, ადვილად რომ ვიპოვოთ. ეს ტეგი მოდით იყოს walldraw01.

Warning: აპდეიტები და შემდეგი ვერსიები დაიპოსტება აქვე, მაგრამ პოსტს შევკეცავ, ძალიან რომ არ გაივსოს. ასე რომ დააჭირეთ აქ —>>>  Continue reading “კოლაბორაცია v.1.0 – ვიწყებთ!”

არტისტთა კოლაბორაცია – კედელზე ხატვა


კონცეპტ არტისტებო, მხატვრებო და მათთან გათანაბრებულო პირებო, ასევე ჩემნაირო ხატვაში უნიჭო მაგრამ მონდომებულო ხალხო. ვიწყებთ ახალ არტ პროექტს, რომელსაც არ ვიცი რა დავარქვა, ამიტომ უბრალოდ ”კედელზე ხატვა” ავიღოთ სათაურად. მისი პრინციპი მარტივია და ნიმუში შეგიძლიათ იხილოთ წინა, ძალიან გრძელ პოსტში.

მიზანი არის ის, რომ უნდა გაკეთდეს ერთობლივი ინტერნეტ არტი, ისე როგორც კედელზე ხატავენ, ერთი მხატვარი დახატავს, მერე მეორე გვერდზე დაუხატავს გაგრძელებას და ა.შ. ასეთი რაღაცეები ინტერნეტშიც ხდება, ზოგი ვერტიკალურად და ზოგი ჰორიზონტალურად. ჩვენ გავაკეთოთ ვერტიკალურად, რადგან უფრო ადვილი დასათვალიერებელია, პრინციპული განსხვავება კი არაა.

წესები არის ტექნიკურად ასეთი (იხ. სურ.):

წესები, რომლებიც მარტივია

ცხადია, ვინც ამაში მონაწილეობას დააპირებს, უნდა იცოდეს იმდენი მაინც, რომ ტექნიკური მინიმუმი მაინც შეასრულოს. ახლა კი წესები:

  • პირველი, ანუ დამწყები არტისტი აკეთებს თავის არტს, ზომებით 300×450 pix. აქედან ქვედა 50 პიქსელი არის ის, რაზეც უნდა მიაბას მეორე არტისტმა თავისი არტი, ასე ვთქვათ გადასვლის ზონა, რათა არ მოხდეს უშნო სტიკოვკები.
  • მეორე არტისტი იღებს ამ ფაილს და აედიტებს იმ პროგრამაში, რომელიც მისი სულისთვის ყველაზე ახლოსაა. დაედიტება იწყება იმით, რომ საერთო სურათს ზრდის სიმაღლეში კიდევ 450 პიქსელით, ანუ მეორე არტისტის მერე სურათი იქნება სიმაღლეში 900 პიქსელი. აკეთებს თავის არტს იმ 400 პიქსელზე, რაც მთლიანად მისია, ზედა არტის 50 პიქსელზე აკეთებს გადმოსვლას თავისაზე და ქვემოთ 50-ს უტოვებს შემდეგს.
  • დანარჩენი მეორდება

თუკი ეს ახსნა თქვენთვის ბუნდოვანია და მასში სიცხადე არც ზემოთ მოყვანილ სქემას შემოაქვს, ან უბრალოდ თვლით, რომ ეს ყველაფერი ძალიან რთულია – მაშინ დაანებეთ ამაზე ფიქრს თავი. ხოლო ვისთვისაც ეს ყველაფერი გასაგები, მისაღები და რაც მთავარია – სახალისოა, მაშინ გელით.

ამ პოსტის კომენტარებში დაფიქსირდით მსურველები და საღამოსკენ დავიწყებთ.

ძაააააალიან გრძელი პოსტი


მინდა წარმოგიდგინოთ ძალიან გრძელი პოსტი, რომელიც იმდენად გრძელია, რომ მომიწევს მისი შუაში გახლეჩა. ასე რომ არ მექნა, იგი დაიკავებდა მთელ ჩემს პირველ გვერდს, დაჩაგრავდა დანარჩენ პოსტებს და ა.შ. და ა.შ. და ა.შ.

იმისათვის რომ იხილოთ ძალიან გრძელი პოსტი,  დააჭირეთ აქ —>>> Continue reading “ძაააააალიან გრძელი პოსტი”

BigCrow – Cradle of dance (release)


მინდა წარმოგიდგინოთ ჩემი საკმაოდ იდიოტური სახელის მქონე ნაწარმოები, მუსიკა ასე ვთქვათ. ეს არ არის ახალი დაწერილი, შორეული 2007-ის თებერვალს მიეკუთვნება მისი დასრულება, მაგრამ რატომღაც ვინჩესტერის შორეულ კუთხეებში ეგდო ამდენი ხნის განმავლობაში და მტვერი ედებოდა. მაშ ასე, მცირე ინფო ტრეკზე:

არტისტი – BigCrow
ტრეკი – Cradle of dance (ფანტაზია = 0)
ხანგრძლიობა – 4:21 (წუთი)
ჟანრი (კაშია არა) – IDM (Intelligent dance music) – ასე შეაფასეს იგი თავის დროზე
ბიპიემი – 130 ბიტი/წუთი
რილიზდეიტი – 2007 წლის 16 თებერვალი

და რაღა თქმა უნდა მისი მოსასმენი საშუალებაც:

აქვე მინდა ავღნიშნო, რომ ტრეკი last.fm-ზეც მაქვს ატვირთული და თან საკმაო ხანია, ასე რომ შეგიძლიათ იქაც ნახოთ (click). თუმცა თავს ვერ დავდებ, რომ ის საბოლოო ვერსია დევს.

scanner art


სკანერით გადაღებული სურათი… ხელისგულზე სტიგმა მაქვს :)

ფოტოსესიის შედეგები


როგორც ამ რამდენიმე პოსტის წინ ავღნიშნე, მე და მროველი ვიყავით კუს ტბის მიდამოებში ასულები (ვაჟებიც) და გაზაფხულის სურნელით დამტკბრები ბუნების სურათებს ვიღებდით. ვინაიდან და რადგან მე გადაღების არაციფრული საშუალება მქონდა, ამიტომ სურათები მხოლოდ ახლახანს ჩავიგდე ხელში, სანამ დავასკანერებდი ფირს… ასე რომ მინდა წარმოგიდგინოთ რამდენიმე მათგანი. სურათებზე ქოფირაითი დაცულია და დამრღვევს მეხი დაეცეს :D მაშ ასე, დავიწყოთ. (სურათების სრული ზომით სანახავად დააჭირეთ ზედ)

მროველი კამერით:

მროველი კამერით

Continue reading “ფოტოსესიის შედეგები”

მე და ფოტოაპარატი


როგორც გახსოვთ, ამ რამდენიმე დღის წინ მივიღ გმირული გადაწყვეტილება – მეყიდა ფირი და გადამეღო სურათები. ფირი არ მიყიდია, მაგრამ ასე თუ ისე ვიშოვე, ოღონდ ფერადი და მე და მროველა გავემართეთ კუს ტბაზე. ამინდი კარგი იყო და სურათებიც რახარუხით მიდიოდა. მე, ცხადია რომ ლიმიტი მალევე ამოვწურე, მროველმა კი თავისი ციფრულით საკუთარი ლიმიტი ამოწურა და წამოვედით სახლში. ფირი ჩავაბარე უკვე გასამჟღავნებლად, მაგრამ კაცი რომ იდიოტი იქნები, იდიოტადვე დარჩები – დამავიწყდა და რომ მივედი გამოსატანად, უკვე დაკეტილი დამხვდა სალონი :)

მაგრამ ეს ყველაფერი არის მხოლოდ და მხოლოდ ბლაბლაბლა, მთავარია ის სურათი, რომელიც ახლა უნდა წარმოგიდგინოთ, მროველამ გადამიღო მაშინ, როდესაც კლდეზე აფოფხებულები  რაღაც უცნაურობებს ვიღებდით. ნუ სად შემიძლია, რიააა… მაშ ასე, მოემზადეთ, მოშორდით ეკრანებს, ბავშვები და მოხუცები განარიდეთ სხვა ოთახში და იხილეთ:

ფოტოხელოვანი ყვავა

ნუ, ხომ ვარ ძერზკი ფოტოხელოვანივით წამოწოლილი? ჩემს თავზე ამიდგა, ფაქტიურად…

Dream City – epizode 3


[ მეორე ეპიზოდი ]

ლაბორატორია წარმოადგენდა დიდ და მაღალ დარბაზს, რომელიც  ბევრი და უცნაური ხელსაწყოებით იყო გამოტენილი. ისინი ეწყო რიგებად, მწკრივებად, ერთმანეთზე და ამ რიგებს და მწკრივებს ბოლო არ უჩანდა. იქვე დაფათურობდნენ უცნაურად გამოშტერებული გამომეტყველების მეცნიერები და მათი ჯერ კიდევ გამოუშტერებელი ასისტენტები. ისინი ჩვენ რაღაცნაირად, ოდნავ ქედმაღლურად გვიყურებდნენ და თუმცა ამის დამალვას ძალიან ცდილობდნენ, მაინც ისე მოქმედებდა, რომ ოთახის ბოლოში რომ გავედით, თავი საშინელი სალაგა მეგონა. გონებაში ამოტივტივდა ჩემი საყვარელი პლატფორმა, მუდამ მომღიმარი მექანიკოსი, რომელსაც საოცრად რბილი ხმა და გამაბრუებელი სურნელის თმა ჰქონდა და სახლში მომინდა.

ეს დარბაზი გავიარეთ და მეორე, სიდიდით არანაკლებ დარბაზში შევედით, თუმცა აქ ერთი შეხედვით არანაირი ხელსაწყო არ იდგა. დარბაზის შუაში შევნიშნე მხოლოდ რამდენიმე ნახევრად გამჭვირვალე ცილინდრული ოთახი, რომლებიც ერთმანეთს დაახლოებით ჭერის ნახევარ სიმაღლეზე გაკეთებული აივნით უკავშირდებოდა. ერთ-ერთი მათგანი ნახევრად იყო გამოღებული და უამრავი კაბელი ნაწლავებივით ეყარა ძირს. Continue reading “Dream City – epizode 3”

Got high


როგორც იქნა მოვწყდი მიწას და ვლივლივებ ჰაერში, მივაღწიე ატმოსფეროს ზედა საზღვარს, მაგრამ აქ ჰაერი ცოტაა ვიგუდები… ვიფუშები, ვებრძვი უჰაერობას, ვხროტინებ და თან მსიამოვნებს, რომ მე ამსიმაღლეზე ვარ და ადამიანები ჭიანჭველებივით მოჩანან ქვემოთ, პატარა სათამაშოები…

სულისხუთვა მავიწყდება და ბავშვივით მიხარია, რომ ქვემოთ მყოფებს შემიძლია თავზე დავაფურთხო ზემოდან. მე ვიფურთხები, ვიგინები, ტანსაცმელს ვიფხრეწ და თავზე ვაყრი, როდესაც ტანსაცმელი მითავდება ტანს ვიფხაჭნი და რაც მძვრება, სისხლიანი ხორცის ნაჭრები, იმასაც ქვემოთ ვუშვებ. მე ის აღარ მჭირდება, რაც უფრო მსუბუქი ვიქნები, მით უფრო ადვილად ავფრინდები ზემოთ. არ მჭირდება მე ძუძუ, არ მჭირდება მე გულმკერდი, არც თიკმელი არ მჭირდება, არც ხორცი არ მჭირდება ფეხებზე… წაიღეთ, წაიღეთ…

ცივი და უცხო ჰაერი სჭვალავს ჩემს ნახევრადდაფლეთილ ფილტვებს, რომლებიც ყოველ შესუნთქვაზე სასაცილოდ იბერებიან და იფუშებიან, იბერებიან და იფუშებიან… არც ფილტვები არ მინდა, არაფრად არ მჭირდება ფილტვები მე აქ. მე ვხვდები, რომ ღმერთთან ძალიან ახლოს ვარ და ცოტაღა მაკლია მის მისაღწევად, ამიტომ ფილტვებსაც ქვემოთ მოძრავ ჭიანჭველებს ვაყრი თავზე და… ვჩერდები… აღარ მივფრინავ არც ზემოთ და არც ქვემოთ, უბრალოდ ვლივლივებ, ჩონჩხად და ზედ ხორცის სისხლიანი ნაფლეთები მკიდია. რა კარგია აქ, ნეტავი სულ აქ ვიყო, ვერ ვგრძნობდე ვერც მიწას, ვერც ცას, ვერც ხელს, ვერც ფეხს, არ მქონდეს არაფერი რაც შემაწუხებდა… უტკივილოდ კარგია… და მე უცებ დავინახე… ღმერთი დავინახე… ის ზუსტად ჩემნაირად იყო, სასაცილოდ შემოფლეთილი და სახეზე ღვთიური ნეტარება ეწერა. ეს ხომ მე ვარ? მე ღმერთი ვყოფილვარ! მე ვარ ღმერთი! ღმერთი ვარ მე!!!

მიწა საოცარი სისწრაფით მიხლოვდება… ვგრძნობ როგორ ცდილობს რომ რაც შეიძლება მალე ჩამიხუტოს, ადამიანები აღარ არიან ჭიანჭველების ხელები, სწრაფად იზრდებიან და თავები ზემოთ აქვთ მოქცეული, ჩემს ვარდნას უყურებენ, ჩემსავე ნაწილებს ჯიჯგნიან და წაშლილ თვალებში პირუტყვული ინტერესი უკრთით. მიწა კი… მას არანაირი ინტერესი არ უკრთის თვალებში, ის უბრალოდ მელის, ხელებგაშლილი მელის, რომ ჩავეხუტო. ბოლო წამს გავიგე მსუბუქი წამოკივლება და ირგვლივ დაბნელდა.

მე კიდევ ერთხელ მოვკვდი.

ორაყ-ფართი


აი ეს არის ჩვენი ”კრიშ-ფართის” რეკლამა…

უაფიშესი აფიშაა ნუ… :)

undefined