ვარჯიშ, ვარჯიშ…


დაახლოებით ”ჯამპ, ჯამპ”-ის ტონალობით.

გუშინ ფრიად უცნაური დღე იყო, განა იმიტომ იყო უცნაური, რომ პივები ვისხით თავზე და ავოიე-ები ვიძახეთ მერე, უცნაური იყო იმიტომ, რომ ამ ყველაფრის მერე რომ გადავყირავდი საწოლში და გათიშვა დავაპირე, ვიღაცამ დამირეკა (აღარ მახსოვს ვინ იყო, მაშინვე დამავიწყდა) და მითხრა – ხვალ თერთმეტ საათზე ვარჯიშია და მოდიო. მართალი რომ ვთქვა არ ველოდი ამ ზარს, მაგრამ სთალო ფრიათნო.

ზნაჩიტ ვუბრუნდები სპორტულ ფორმას, რომელიც მამენტ არც მქონია. ერთი ცხადია – ამ ერთ თვეში შემაშფოთებლად წამოზრდილ ღიპს ჩამოვიგდებ ისევ. ახლა კი წავედი, თორემ დამაგვიანდება.

Yo
Yo
Advertisements