Putin & Co.


მინდა შემოგთავაზოთ რეზო კაიშაურის, a.k.a. 7th Guest-ის პოლიტკარიკატურა, პუტინი და მარიონეტები. ყველა საავტორო უფლება დაცულია.

და აქვე მეორეც Father Figurine © 2008 Rezo Kaishauri

როგორც გავიგე ეს არის ნაწილი სერიიდან, რომელიც ახლა იქმნება…

Advertisements

Agonia-you are the next(video)


ჯგუფმა აგონიამ აგვისტოს ბოლოს ჩაწერა ახალი სიმღერა, ”You are the next”,  რომელიც უძღვნება, თუ შეიძლება ასე ითქვას, აგვისტოს ომს, რუსეთსა და საქართველოს შორის. ეს არის მესიჯი მსოფლიოსთვის, რომ ისინი რუსეთის სიაში შემდეგები არიან, თუკი დროზე არ მოუხმობენ ჭკუას.

წარმოგიდგენთ ამ სიმღერის ვიდეოვერსიას.

on YouTube

Link to this – http://www.youtube.com/watch?v=4RKnAjqwIiY

on Google Video

Link on this – http://video.google.com/videoplay?docid=6489417791403629918&hl=en

Original Post: http://agoniablog.wordpress.com/2008/09/03/you-are-the-next-new-song/

აღდგომა და თბილისი


დიდი მადლობა მინდა მოვახსენო ქრისტეს იმისათვის, რომ აღსდგა და საშუალება მისცა კაცობრიობას მოეგონა ეს შესანიშნავი დღესასწაული. სწორედ ის დღესასწაული, რომელიც ყოველ წელიწადს აღინიშნება და აიძულებს ხალხს ქონდეთ დასვენების დღეები, წავიდნენ სასაფლაოებზე, მოინახულონ ფესვები…

…მოკლედ, ვინც ამ აღდგომას და მის მიმდებარე დღეებში (გუშინ, დღეს) ქუჩაში გავიდა, მიხვდება რასაც ვამბობ – თბილისი ცარიელია! ანუ თბილისში დარჩა მარტო ის, ვინც თბილისელია, ანუ თბილისი გახდა ისეთივე კარგი და საყვარელი, როგორსაც მისტირის ჩვენი მამების თაობა და რომელსაც მთელი გოგი დოლიძეები და ძმანი მისნი უმღერიან (ან უმღეროდნენ) სიმღერებს – ”ჩემო თბილისო, ჩემო სექსუალურო ქალაქოო”. ახლა რომ ვაკვირდები ცარიელ და შესაბამისად ლამაზ ქუჩებს ვხვდები, რომ  მართალი ყოფილა ეს ხალხი.

ჩემი სექსი ქალაქი  

მცხეთის რკინიგზის სადგური



Railway station in Mckheta
(თუ ფოტო გეპატარავებათ, დააჭირეთ ზედ)

Originally uploaded by bigcrow

რა კარგი სურათია…

ორი წლის წინაა გადაღებული, უცნობი ფოტოგრაფის მიერ, არმაზში რომ მივდიოდით მაშინ, ჰოდა ბილო პრიატნა რა :)

ამიტომაც გოუ – პოსტ.

არმაზი Inc.


გუშინ არმაზში ვიყავით, მე და გეგა.

რა ძალა გვადგა? არც არანაირი ძალა არ გვდგომია, პირიქით, ძალიანაც მიგვიწევდა გული. მიზეზიც გვქონდა – შაბათს რომ ფორუმელთა დიადი პახოდი იყო მანდვე, ისე გამოვთვერი, რომ კურტკა დამრჩა მანდ (ჩემი საცოდავი კურტკა), თავისი მნიშვნელოვანი ქაღალდებით გულის ჯიბეში. ჰოდა შევთანხმდით დიდის ამბით რომ უნდა წავსულიყავით ”კურტკის ჩამოსატანად”… გადაგვაგდეს და საბოლოოდ ხუთშაბათს, დათქმულ დროსა და ადგილზე მე და გეგა შევრჩით ერთმანეთს პირისპირ. ძალიანაც არ გვიდარდია, ეხვეწე ახლა ამათ-თქო ერთი ეგღა გავიფიქრეთ და დავაწექით დიდუბეში.

სტანდარტული ნაბორის აღების შემდეგ (სამწვადე, ღვინო, მწნილი, პური) ძლივს მივუსწარით 12 საათიან ავტობუსს, რომელიც სავსე აღმოჩნდა და მორშუტკით მოგვიწია წოწიალი. წოწიალი კი მას შემდეგ დაიწყო, როცა Continue reading “არმაზი Inc.”