Google Buzz


სტატია, რომელიც არ მოხვდა ჟურნალ „ტაბულა“-ში.

2010 წლის 9 თებერვალს „გუგლმა“ წარმოგვიდგინა ახალი სოციალური ქსელი, „Google Buzz“. ეს არის „Gmail“-ის გაფართოება, რომლითაც „ჯიმეილი“ ინტეგრირდება როგორც გუგლის სერვისებთან, ასევე არა-გუგლის საიტებთან და აგროვებს მათ კონტენტს ერთად.

Google Buzz (click to Enlarge)

„ბაზში“ შეიძლება როგორც ბმულების, ასევე სტატუსების გაზიარება. ამით იგი ძალიან ჰგავს პოპულარულ სოციალურ ქსელებს „ტვიტერსა“ და „ფეისბუკს“, თუმცა მათგან განსხვავებით „ბაზი“ ავტომატურად ამატებს ყველას, ვისთანაც კი ოდესმე მიმოწერა გვქონია. სწორედ ამის გამო იყო, რომ პირველივე კვირას „გუგლს“ უამრავი მომხმარებლის რისხვა დაატყდა თავს.

„ბაზს“ გააჩნია რამოდენიმე უპირატესობა, მოდი ჩამოვთვალოთ მათგან ხუთი მთავარი:

1. „ბაზი“ შესანიშნავი აგრეგატორია. მისი უდიდესი უპირატესობაა, რომ იგი აგროვებს სხვადასხვა სოციალური ქსელიდან  კონტენტს ერთ ადგილზე – ელფოსტის ინტერფეისში.
2. კონტენტთან „ბაზი“ უკეთესად მუშაობს. განსხვავებით „ტვიტერისა“ და „ფეისბუკისგან“, იგი ინფორმაციას მთლიანად იღებს, სრული სახით აწვდის მას მომხმარებელს და ამით ხსნის ბმულზე გადასვლის საჭიროებას.
3. შესაძლებელია ხმით განახლება. ეს არის ფუნქცია, რომელიც იგეგმება, რომ მალევე დაემატება „ბაზს“. მართალია ეს სიახლე მხოლოდ ტელეფონებზე იმუშავებს, რომლებსაც ხმის ამოცნობა შეუძლიათ, მაგრამ ცხადია, რომ სოციალური ქსელების სფეროში ეს წინ გადადგმული ნაბიჯია.
4. სტატუსებში ადგილიც ფიგურირებს. სტატუსებში თუ ლინკებში ჩაიწერება ის ადგილი, საიდანაც მისი განახლება მოხდა, ასე რომ შესაძლებელი გახდება იმის რეალურ დროში გაგება, სად იმყოფება ესა თუ ის ადამიანი.
5. ხმაურის დონე ნაკლებია. „გუგლის“ საკმაოდ ჭკვიანურად დაწერილი ალგორითმით გაიფილტრება იმ უზარმაზარი რაოდენობის არასაჭირო შეტყობინებები, რომელიც ასე შემაწუხებელია „ტვიტერში“.

ამის საპირისპიროდ ჩამოვთვალოთ ის ხუთი მთავარი უხერხულობა, რაც აქვს „ბაზს“:

1. აუცილებელია „Gmail“-ის ექაუნთი. მის გარეშე შეუძლებელია „ბაზის“ მოხმარება. ამ მხრივ გუგლს აქვს ერთგვარი ფორა, მისი 176 მილიონი მომხმარებლის სახით.
2. შეუძლებელია ტვიტერის სტატუსის განახლება „ბაზიდან“. მართალია აქ შესაძლებელია სხვისი განახლებების მიღება, მაგრამ საკუთარის დასაწერად საჭიროა ტვიტერზე შესვლა, რაც „ბაზს“ საკმაოდ მოუხერხებელ ინსტრუმენტად აქცევს.
3. ძნელია მეგობრებთან დაკავშირება. „ბაზი“ ავტომატურად უკავშირდება ყველას კონტაქტებიდან, თუმცა ეს კონტაქტები ხშირად არ ემთხვევა მეგობრების სიას. არავის ჭირდება იმ უამრავ ვებ-მაღაზიასთან თუ სხვა სერვისთან მეგობრობა, რომელთანაც შესაძლოა ოდესმე ჰქონოდა საქმიანი მიმოწერა.
4. ისევ ხმაური. საკითხავია, რამდენად შეიძლება „გუგლის“ ფილტრის ნდობა, რომელიც არასაჭირო შეტყობინებებს ფილტრავს? იქნებ იგი საჭირო შეტყობინებებსაც აყოლებს? საკმარისია რამოდენიმე ასეთი ფაქტის დაფიქსირება და ნდობა ავტომატურად დაიკარგება.
5. სიმარტივე უფრო სწორად სირთულე. განსხვავებით „ტვიტერისგან“ სადაც იცი, რომ შენს სტატუსს ყველა ნახავს, „ბაზში“ არის უსაფრთხოების რამდენიმე დონე, რომელთა შორის გარკვევაც არც ისე ადვილია.

გუგლის პროდუქტების მენეჯერი ტოდ ჯეკსონი ამბობს, რომ „ბაზი არ არის საბოლოო სახის და კომპანია მუშაობს მის გაუმჯობესებასა და სრულყოფაზე. ჩვენ გვაქვს ამ გაუმჯობესებების დიდი სია, რომელთაგან ზოგიერთი ფრივეისსაც ეხება. ეს გახდის ბაზს უკეთესს“. თუმცა ძნელი წარმოსადგენია, რომ მან ჩაანაცვლოს „ფეისბუქი“, რომელიც არსებობის მეექვსე წელს ითვლის და 400 მილიონზე მეტი მომხმარებელი ყავს.

Advertisements

Panoramio.com


ძალიან მიყვარს სასარგებლო საიტები, როგორებიცაა იუტუბი, ვიმეო, ფლიკერი და სხვა ისეთი საიტები, სადაც იცი, რომ შეხვალ და ბევრ და ძალიან სასარგებლო რამეს ნახავ, ხალხის მიერ ატვირთულს, იქნება ეს ფოტოები, ვიდეოები, პროგრამები თუ მუსიკა.

მინდა წარმოგიდგინოთ ერთი მსგავსი საიტი, რომელმაც ჩემი აღფრთოვანება დაიმსახურა და დორბლად დამღვარა. ეს არის პანორამიო (panoramio.com) – საიტი, სადაც განთავსებულია მსოფლიოს ყველა კუთხე-კუნჭულის ფოტო და სადაც ნებისმიერს შეუძლია თავისი კუთხე-კუნჭულის ფოტოს დამატება.

ყველას, ვისაც ერთხელ მაინც გისარგებლიათ  გუგლის რუკით ან გუგლის Earth-ით, შემჩნეული გექნებათ ლურჯი წერტილები, რომლებიც მიახლოებისას იქცევიან იმ ადგილის ფოტოებად, სადაც ეს წერტილებია დასმული. ეს სურათები აღებულია ამ ზემოთხსენებული საიტიდან – პანორამიო და დამეთანხმებით ალბათ, რომ ძალიან სასარგებლო და საინტერესო ფუნქციაა (გასართობიც).

თავად საიტიც მოხერხებულადაა გაკეთებული, თავისი გუგლის რუკით, ტოპ სურათების განყოფილებით და სხვა პატარ-პატარა კანფეტობებით. ის ძალიან გავს უპოპულარულეს ფოტოსაიტს Flickr.com, რომელიც ასევე ძალიან ბევრი ფოტოგრაფისთვის (მათ შორის ქართველი) არის მშობლიური საიტი, თუმცა პანორამიოს აქვს ის, რაც ხდის მას ასე განსაკუთრებულს – სურათების ძებნა შესაძლებელია რუკის მიხედვით. მაგალითად გვინდა ვნახოთ სურათები, სადაც იქნება აისბერგები, პინგვინები და მსგავსი რამეები, მივდივართ ანტარქტიდაზე და ვნახულობთ იქაურ სურათებს, ყოველგვარი ტვინის ჭყლეტვის, საძებნი სიტყვების შერჩევის (”აბა ამას ჩავწერ, იქნებ იპოვოს”) და წვალების გარეშე.

და კიდევ, გაოცებული დავრჩი ქართველი ფოტოგრაფების და შესაბამისად საქართველოში გადაღებული სურათების სიმრავლით, სასიამოვნოდ გაოცებული. ასე რომ მოდით თქვენც და ქაჩეთ თქვენი მოგზაურობების და არამარტო მაგ დროს გადაღებული სურათები, პანორამები და პეიზაჟები. თითოუელი სურათისთვის მოგიწევთ მისი რუკაზე განთავსება და ეგაა. ხოლო დაახლოებით კვირაში ერთხელ ხდება ახალ ატვირთული სურათების გადახედვა და მათ Google earth-ზე განთავსება.

Rewind back


warდღეს 7 აგვისტოა 2009 წლის, თითქოსდა არაფრით გამორჩეული დღე გუშინდელი და პოტენციურად ხვალინდელი დღეებისგან, მაგრამ მოდი მაინც გადავახვიოთ დროის ნაკადი ერთი წლით უკან და ვნახოთ რა ხდებოდა ამ დღეს.

პირველ რიგში ხდებოდა ის, რაც ბოლო 26 წლის განმავლობაში, გოშას [R.I.P.] დაბადების დღე იყო, შესაბამისად დღესაც არის, ალბათ საფლავზეც ადიან ბიჭები, მე კიდევ სამსახურში ვზივარ და ვიღაც ქალის კივილს ვუსმენ. შარშან ამ დროს თაღლაურაში ვისხედით, ზემოთხსენებულ დაბადების დღეზე და ცალყბად ვხუმრობდით იმაზე, რა იქნებოდა ომი რომ დაწყებულიყო. რა ვიცოდით, ენა თუ ასე გვიყივლებდა, ფაქტიურად მეორე დღესვე.

ვინაიდან და რადგან ხვალ და ზეგ თბილისში არ ვიქნები (იმედია უფრო დიდი ხნით არ გავიჭედები განმუხურში), ამიტომ ახლავე დავწერ შარშანდელი მოვლენების მოკლე ისტორიულ მიმოხილვას.

მაგრამ მანამდე ერთ პატარა და საკმაოდ სასიამოვნო ფაქტს შევეხები, რომელიც დღეს გახდა ინტერნეტის ჭიებისთვის ცნობილი და ალბათ დაახლოებით ერთი კვირა დაჭირდება, სანამ ტელე– და რადიოსაინფორმაციოები აზრზე მოვლენ და გააშუქებენ. საქმე იმაშია, რომ ზოგისთვის შეიძლება შეუმჩნევლად, მაგრამ გუშინ ინტერნეტის ისეთი გიგანტები, როგორიცაა გუგლი, ტვიტერი, ლაივჟურნალი და Youtube გახდა რუსი ხაკერების შეტევის მსხვერპლი და თან საკმაოდ წარმატებულადაც, ტვიტერი  რამოდენიმე საათით გათიშულიც იყო. თითქოს და ამაში გასაოცარი და სასიამოვნო მით უმეტეს არაფერია, მაგრამ ყველაზე მთავარი ამაში არის მიზეზი, მიზეზი კი ცოტა არ იყოს საამაყოც კი არის – ყველაფერი მოხდა იმისთვის, რომ დაებლოკათ ერთი მომხმარებლის პროფილები, კერძოდ კი ქართველი ბლოგერის Syxymu-ს, რომელიც აგერ უკვე რამდენი ხანია აქტიურ  ანტირუსულ პროპაგანდას ეწევა და როგორც შეტევის მასშტაბებიდან ჩანს, საკმაოდ წარმატებულადაც.

ახლა კი შარშანდელი ამბები. 7 აგვისტოს ომი უკვე კარგად იყო გახურებული, იმდენად, რომ რეზერვისტების გაწვევა იყო დაწყებული, რაც ოპტიმისტურობის ამბავში სულაც არ გახლდათ დასამშვიდებელი ამბავი. 8 აგვისტოს, დილით მეც წამიყვანეს, ამასხეს იარაღი და სამი დღის განმავლობაში აღმა–დაღმა მატარეს, როგორც გაირკვა მოგვიანებით, სრულიად ტყუილად და უშედეგოდ. ამ ისტორიის წაკითხვა შეგიძლიათ აქ: მე ომში (პირველი ნაწილი). შემდეგი ნაწილებიც მანდვეა (სულ ხუთია). 10 აგვისტოს გვიან ღამით უკვე სახლში გახლდით, შესაბამისად 11 აგვისტოს ქალაქშიც გამოვედი და შემეძლო ჩემი თვალით დავმტკბარიყავი იმ ყლეობით, რაც აქ ხდებოდა. ამის გახსენებაც შესაძლებელია ამ პოსტებში: თეატრი და ურა პატრიოტიზმი.

და რა ხდება წელს? იარაღის ჟღარუნი გრძელდება რუსეთის მხრიდან, აღშფოთება და შეშფოთება – დანარჩენი ევროპიდან, ანუ არც არაფერი იცვლება, ჩვენი საზოგადოება კი, ისევე როგორც შარშან, ჩემოდნებზე ზის და მზადაა პირველივე დაძახებაზე გასწიოს წინ… წითელი ხიდისკენ, ანუ სამშვიდობოს. ამაზე გაბრაზება და აღშფოთება უკვე იმდენი დავღვარე, რომ ახლა აღარ ვაპირებ, შეგიძლიათ ამ შედევრსაც გაეცნოთ: ეროვნული ჩმორიზმი. წინასწარ გაფრთხილებთ, რომ უცენზურობის და გინების მთები დგას მაგ პოსტში.

რაც შემეხება მე წელს, უკვე ყლეზე მკიდია ყველაფერი, თუკი დაიწყება რამე, მე მაინც არ მომეცემა საშუალება არაფრის, რეზერვი გააუქმეს და ისე ჯარში მე არ მიმიღებენ, ამიტომაც 8 აგვისტოს (და ფაქტიურად 9–საც) ვხვდები განმუხურში, სადაც ფართის ვაკეთებთ. რაღაც მომენტში საკმაოდ პროვოკაციული და საშიში ნაბიჯია ეს, აფხაზეთის საზღვართან ღრიანცელის მოწყობა, მაგრამ, როგორც ბაბუაჩემი იტყოდა,  დაეშვან მთაწმინდიდან. ბოლო ლინკი ფართის რეკლამით და სამი დღით დაგემშვიდობებით, იმედია ორი კვირი არ ჩავრჩებით განმუხურში. ლინკი: ფართი განმუხურში.