Jagdpanzer IV – ფოტოგალერეა


მინდა შემოგთავაზოთ ფოტოგალერეა ჩემი პატარა მოდელის აწყობისა. ვიდეო შეგიძლიათ იხილოთ წინა პოსტში.

ომის ორი წლისთავზე და ჩემი ჩანაწერები


ორი წლის წინ ომი იყო. არც პირველი და არც ბოლო საქართველოს ისტორიაში, მაგრამ პირველი და იმედია ბოლო, რომელშიც მე მივიღე მონაწილეობა. მას შემდეგ 2 წელი გავიდა, მაგრამ დიდად არაფერი შეცვლილა. თუმცა საინტერესო იქნება ალბათ იმის გახსენება, რაც მაშინ ხდებოდა. გთავაზობთ ჩემს ძველ ჩანაწერებს, რომლებიც ამ ომის დროს ჩავიჯღაბნე და მის შემდეგ დღეებში, სანამ ცხელი იყო, აღვადგინე და დავწერე. მაშ ასე:

და აქვე ამ ყველაფრის ფონზე დაწერილი გაბრაზებული პოსტი:

ასე იყო ეს ამბები. დღეს კიდევ გოშკას დაბადების დღეა, რომელსაც უკვე მეორე წელია მის გარეშე ვხვდებით. ეჰ…

პ.ს. ბონუსად – შარშანდელი 7 აგვისტო.

ვიდეოპოსტი ვიდეოს გარეშე


[ედითედ]

ძილის წამალი დავლიე, რადგან რამდენიმე ღამე არ მძინავს საერთოდ. წამალი რა თქმა უნდა მოქმედებს, და ჩემი წერის სკილები მკვეთრად კლებულობს. მატულობს მხოლოდ აზროვნება და მე ვცდილობ რომ წერით მაქსიმალურად ზუსტად და კარგად გავყვე ამ აზროვნებას. ვიდეო პოსტის ჩაწერა მინდოდა, მაგრამ მერე რომ გადავხედე ერთმანეთში გახლართულ შნურებს და კამერებს, მივხვდი, ამას მე ვერ გავარკვევდი ასე მარტივიად. ასე რომ წერა, წერა და მხოლოდ წერა, ამბობდა ჩინგისხანი.

ვიდეოპოსტების სტილში დავწერ ამას, ანუ დღიური, დიარი, ან თვიარი ან თვიურიანი. მოკლედ დღიურპოსტი.

ვგრძნობ როგორ ჯდება ჩემს ყველა უჯრედში წამალი, მოქმედებს ჩემს ფსიქიკაზე და ნელ-ნელა ახვევს ბურუსში, ისეთ ნისლში, რომლიდანაც თანდათან უფრო და უფრო ბუნდოვნად ჩანს ყველაფერი. თვალები ჩვეულებრივად კითხულობენ , თითები წერენ, თუმცა ხანდახან გაჭედვებიც აქვთ და ბოლოს ეს ყველაფერი ქაოსში გადადის. 20 წუთი მაქვს დარჩენილი, ვიდრე წამლის მოქმედება პიკს მიაღწევდეს. ამ პიკის მერე ან იძინებ, უფრო სწორად ითიშები, ან ზიხარ და დაყლეებული სახით… მაინც ზიხარ. მსგავსი სახე უკვე მივიღე, ფეხზე ადგომისას უჩინარი არამფარველი ხელს მკრავს და ცდილობს კედელს მიმახეთქოს. მი პად ძეისტვიემ ლიკარსტვა.

მუსიკა შეჩერდა, ”აეს დანას”  ონსეტ დატას ვუსმენ და მივყვები. მე მინდოდა დამეწერა ბლოგპოსტი, როგორც დღიური, მაგრამ სტრიქონები და მოვლენები ერთამენთში მერევა. იყო მროვეალ აქ? მგონი იყო, ან არც იყო… ან რა მნიშვნელობა აქვს, დაიკიდე რა. მგონი არც არავინ ყოფილა. მე მარტო ვზივარ, სიბნელეში და მეშინია, რომ ეს წამლის მოქმედება მალე დამთავრდება და მე ვერ მოვასწრებ აზრის ჩამოყალიბებას. ყველა მკვეთრ მოძრაობას თან დასდევს ჩემი რამდენიმე გადღაბნილი გამოსახულება უკან…

Random
რანდომ იმიჯ

მოკლედ, მორჩა ჩემი არაფხიზლობის აღწერა და სანამ ტვინი გამთიშვია დღიურზე გადავალ. დღეს მროველა იყო ჩემთან მგონი, დანარჩენებმა გადამაგდეს. საბამაც ვერ დაადგა საშველი გადმოსვლას. (რატომღაც მეჩვენება, რომ კლავიატურა სხვადასხვა ფერისაა და დაჭერისას ფერს იცვლის).

დღეიური ისევ: ორი დღის წინ ინტერნეტრი დავიდგი და ახლა ვთამაშობ, დილიდან საღამომდე, მთელ ჩემს აგრესიას ვირტუალური ტყვიების სახით ვუშვებ სხვადასსხვა ქვენიდან შეყრილ ჩემნაირ ადამიანებზე და მსიამოვნებს. როცა მკლავენ – შეძრწუნებული ვარ. და საერთოდ შემაშინებელი თამაშია ეს Call of Duty.  ზუსტად უნდა ელოდე იმას, რაც ნამდვილ ომში გელოდება. ყველა მხრიდან მომავალი ზუზუნა ტყვიები, რომლებმად ნებისმიერ დროს შეიძლება შეგიწირონ. გრუხუნი, დაბომბვა, დედის იღლია. მით უმეტეს ახლა დავამთავრე რემარკის ”ჟამი სიცოცხლისა, ჟამი სიკვდილისა” და მისი რაღაცეები აქ განვიცადე…

კლავიატურა გამირბის! ამითი ჯობია ვიდეოპოსტი, არაფერი გაგირბის და რაც მთავარია არც შეცდომებს უშვებ წერისას, რომლებსაც არ ასწორებ, იმიტომ რომ რომ ჩაასწორო, მერემ შემდეგი აზრი გაიფანტება. აზრები კი, რამდენი მოდის! ქაოტურად, უაზრო აზრები. ეს რა არის. მუსიკაც ხელს მიწყობს, რომ დავიბნე და დავიკარგო. Aes dana – Onset data. პიზდეცია, მეგობრენო.

ამით ვასრულებ ჩემს ვიდეო პოსტს, უფრო სწორად მის სტენოგრამას. ხვალ გადავუვლი და გადავასწორებ, ან არც გადავუვვლი. მოკლედ ახლა წავედი, ერთ ხელსაც ვითამაშებ და დავიძინებ.

08.08.08


გახსოვთ ალბათ, რომ ვამბობდი ამას წინათ, ან თუ არ გახსოვთ გაგახსენებთ – ამ რამდენიმე ხნის წინ შემხვდა ჩემი თანამებრძოლი (შეიძლება ასეც ითქვას) რომელმაც მომცა შარშანდელი 8 აგვისტოს სურათები. ძალიან გამეხარდა, რადგან მაგ დროის არც ერთი სურათი არ მაქვს. მართალია მე არცერთში არ ვარ, მაგრამ მაინც მინდა გაჩვენოთ, მცირედი კომენტარებით:

ვაზიანის ბაზა, 7 აგვისტო
ვაზიანის ბაზა, 7 აგვისტო

განაგრძეთ კითხვა: Continue reading “08.08.08”

Rewind back


warდღეს 7 აგვისტოა 2009 წლის, თითქოსდა არაფრით გამორჩეული დღე გუშინდელი და პოტენციურად ხვალინდელი დღეებისგან, მაგრამ მოდი მაინც გადავახვიოთ დროის ნაკადი ერთი წლით უკან და ვნახოთ რა ხდებოდა ამ დღეს.

პირველ რიგში ხდებოდა ის, რაც ბოლო 26 წლის განმავლობაში, გოშას [R.I.P.] დაბადების დღე იყო, შესაბამისად დღესაც არის, ალბათ საფლავზეც ადიან ბიჭები, მე კიდევ სამსახურში ვზივარ და ვიღაც ქალის კივილს ვუსმენ. შარშან ამ დროს თაღლაურაში ვისხედით, ზემოთხსენებულ დაბადების დღეზე და ცალყბად ვხუმრობდით იმაზე, რა იქნებოდა ომი რომ დაწყებულიყო. რა ვიცოდით, ენა თუ ასე გვიყივლებდა, ფაქტიურად მეორე დღესვე.

ვინაიდან და რადგან ხვალ და ზეგ თბილისში არ ვიქნები (იმედია უფრო დიდი ხნით არ გავიჭედები განმუხურში), ამიტომ ახლავე დავწერ შარშანდელი მოვლენების მოკლე ისტორიულ მიმოხილვას.

მაგრამ მანამდე ერთ პატარა და საკმაოდ სასიამოვნო ფაქტს შევეხები, რომელიც დღეს გახდა ინტერნეტის ჭიებისთვის ცნობილი და ალბათ დაახლოებით ერთი კვირა დაჭირდება, სანამ ტელე– და რადიოსაინფორმაციოები აზრზე მოვლენ და გააშუქებენ. საქმე იმაშია, რომ ზოგისთვის შეიძლება შეუმჩნევლად, მაგრამ გუშინ ინტერნეტის ისეთი გიგანტები, როგორიცაა გუგლი, ტვიტერი, ლაივჟურნალი და Youtube გახდა რუსი ხაკერების შეტევის მსხვერპლი და თან საკმაოდ წარმატებულადაც, ტვიტერი  რამოდენიმე საათით გათიშულიც იყო. თითქოს და ამაში გასაოცარი და სასიამოვნო მით უმეტეს არაფერია, მაგრამ ყველაზე მთავარი ამაში არის მიზეზი, მიზეზი კი ცოტა არ იყოს საამაყოც კი არის – ყველაფერი მოხდა იმისთვის, რომ დაებლოკათ ერთი მომხმარებლის პროფილები, კერძოდ კი ქართველი ბლოგერის Syxymu-ს, რომელიც აგერ უკვე რამდენი ხანია აქტიურ  ანტირუსულ პროპაგანდას ეწევა და როგორც შეტევის მასშტაბებიდან ჩანს, საკმაოდ წარმატებულადაც.

ახლა კი შარშანდელი ამბები. 7 აგვისტოს ომი უკვე კარგად იყო გახურებული, იმდენად, რომ რეზერვისტების გაწვევა იყო დაწყებული, რაც ოპტიმისტურობის ამბავში სულაც არ გახლდათ დასამშვიდებელი ამბავი. 8 აგვისტოს, დილით მეც წამიყვანეს, ამასხეს იარაღი და სამი დღის განმავლობაში აღმა–დაღმა მატარეს, როგორც გაირკვა მოგვიანებით, სრულიად ტყუილად და უშედეგოდ. ამ ისტორიის წაკითხვა შეგიძლიათ აქ: მე ომში (პირველი ნაწილი). შემდეგი ნაწილებიც მანდვეა (სულ ხუთია). 10 აგვისტოს გვიან ღამით უკვე სახლში გახლდით, შესაბამისად 11 აგვისტოს ქალაქშიც გამოვედი და შემეძლო ჩემი თვალით დავმტკბარიყავი იმ ყლეობით, რაც აქ ხდებოდა. ამის გახსენებაც შესაძლებელია ამ პოსტებში: თეატრი და ურა პატრიოტიზმი.

და რა ხდება წელს? იარაღის ჟღარუნი გრძელდება რუსეთის მხრიდან, აღშფოთება და შეშფოთება – დანარჩენი ევროპიდან, ანუ არც არაფერი იცვლება, ჩვენი საზოგადოება კი, ისევე როგორც შარშან, ჩემოდნებზე ზის და მზადაა პირველივე დაძახებაზე გასწიოს წინ… წითელი ხიდისკენ, ანუ სამშვიდობოს. ამაზე გაბრაზება და აღშფოთება უკვე იმდენი დავღვარე, რომ ახლა აღარ ვაპირებ, შეგიძლიათ ამ შედევრსაც გაეცნოთ: ეროვნული ჩმორიზმი. წინასწარ გაფრთხილებთ, რომ უცენზურობის და გინების მთები დგას მაგ პოსტში.

რაც შემეხება მე წელს, უკვე ყლეზე მკიდია ყველაფერი, თუკი დაიწყება რამე, მე მაინც არ მომეცემა საშუალება არაფრის, რეზერვი გააუქმეს და ისე ჯარში მე არ მიმიღებენ, ამიტომაც 8 აგვისტოს (და ფაქტიურად 9–საც) ვხვდები განმუხურში, სადაც ფართის ვაკეთებთ. რაღაც მომენტში საკმაოდ პროვოკაციული და საშიში ნაბიჯია ეს, აფხაზეთის საზღვართან ღრიანცელის მოწყობა, მაგრამ, როგორც ბაბუაჩემი იტყოდა,  დაეშვან მთაწმინდიდან. ბოლო ლინკი ფართის რეკლამით და სამი დღით დაგემშვიდობებით, იმედია ორი კვირი არ ჩავრჩებით განმუხურში. ლინკი: ფართი განმუხურში.

ყაზბეგი


გუშინ, რუსულმა ინფოწყაროებმა გაავრცელეს ინფა (შეიძლება უტკაც არის შემოგდებული), რომ რუსი და ოსი მთასვლელები აპირებენ ყაზბეგის მთაზე ასვლას და იქ რუსული და ოსური დროშის დარჭობას.

ნუ პირველი რეაქცია ალბათ ბუნებრივად ერთნაირი მოსდის ყველას – შიგ ხომ არ აქვთ? მაგრამ სხვანაირი რეაქცია გაჩნდა ფორუმზე, იუზერი წიწილა გვპირდება, რომ

საჯაროდ, მთელი ფორუმის თვალწინ ვდებ ფიცს რომ უახლოეს 10 დღეში ქართველი მთამსვლელბი ავალთ მყინვარწვერზე და იმ დროშებს თბილისში ჩამოვიტანთ შემდეგ გნებავთ ტრაკში გამოვისვამთ გნებავთ დავწვათ, სანაცვლოდ კი ძალიან დიდ ქართულ დროშას აღვმართავთ მყინვარზე

ვოტ. ძალიან კარგი, იმედია ეს ყველაფერი კარგად დასრულდება და ასევე შეპირებულ ვიდეოებს და სურათებს იხილავთ აქ, რუსულ/ოსური დროშების მოხსნის და შესაბამისად ტრაკში გამოსმის. წარმატებები…

kazbegi

S.o.s. – სამხედრო აჯანყება


ფრიად მოტყნული სიტუაციაა ამ წუთში საქართველოში – 12 საათიან კურიერში აჩვენეს ვიღაცეები, რომლებიც ლაპარაკობდნენ გეგმებზე, როგორ უნდა დაემხოთ ხელისუფლება ძალით, მოეწყოთ სამხედრო აჯანყება დღეს და რუსების სამხედრო დახმარებით ხელში ჩაეგდოთ ძალაუფლება. გადის სამი წუთი და მეორე ნიუსი – მუხროვანის სატანკო ბატალიონი ამ მომენტში აჯანყებულია და მიდის მოლაპარაკებაო. არ ვიცი ამ მოლაპარაკებაში რა შედის, მაგრამ ფაქტია, რომ ესეც კიდევ ერთი პიზდეცია.

იგეგემებოდა სამხედრო ამბოხი, მონაწილეობდნენ ყარყარაშვილი, თევზაძე, კობალაძე და კიდევ ვიღაცეები ყოფილი და მოქმედი სამხედრო ჩინოსნები, იგეგმებოდა რუსული ჯარის შემოსვლა 5000 ჯარისკაცის ნატახტარამდე. (ციტატა ფორუმიდან)

ამას დაამატეთ ოპოლიდერების თავიდან შეფარული, შემდეგ კი აშკარა ანტისახელმწიფოებრივი მოქმედება, რომელიც როგორც უკვე ჩანს (თავიდანვე კი ჩანდა, მაგრამ  ასე კარგად არა) ზუსტად იყო გაწერილი დროში და შეადგენდა რუსეთის ერთიანი გეგმის ნაწილს – ჩაეშალა NATO-ს ხვალინდელი წვრთნები და ამავე დროს, პარალელურ რეჟიმში დაემხო ხელისუფლება ძალით.

დედას გვიტყნავს მოკლედ რუსეთი და რაც მთავარია, ქართველების ხელით. ჩემის ღრმა რწმენით ამას მოყვება ადეკვატური რეაქცია ხელისუფლებიდან, ანუ ხალხურად რომ ვთქვათ – დაამტვრევენ დინგებს ყველას, თუ არ მოყვა და მაშინ საერთოდ ხელია ჩასაქნევი. ის ხალხი მეცოდება, ვინც გააზრებულად თუ გაუაზრებლად, ამ აქციებში მონაწილეობით ხელი შეუწყვეს ამ გეგმის განხორციელებას. მორალურად მეცოდებიან, თორემ ისე – არანაირი დანდობა მოღალატეებს!!!

Related: კატეგორია ომი

Update – Video:

Link: http://www.youtube.com/watch?v=_JHmNxxvGdk

მოსკოვი თუ ბაქო?


იყო და არა იყო რა, იყო ერთი რუსეთი, ერთიც საქართველო. რუსეთი მუდამ გვემუქრებოდა, რომ შემოვიდოდა საქართველოში და ქვას ქვაზე არ დატოვებდა. და რას შვებოდა საქართველო ამ დროს?

მე ჩავთვალე, რომ ეს საკითხი მართლაც გასარკვევია, რას იზავს რიგითი ქართველი ომის დაწყების შემთხვევაში და მცირედი სოცკვლევაც ჩავატარე. მართალია ერთხელ უკვე ვნახეთ რაც ქნა, მაგრამ მაინც… შედეგები შეგიძლიათ იხილოთ ვიდეოში (ორივე ვიდეო იდენტურია):

On Vimeo:

Link:  http://vimeo.com/4246499

On YouTube:

link: http://www.youtube.com/watch?v=Bpgv-ECF2Ls

ამავე თემაზე შეგიძლიათ წაიკითხოთ ძველი პოსტები – ეროვნული ჩმორიზმი და მე ომში.

პ.ს. post color.

Putin & Co.


მინდა შემოგთავაზოთ რეზო კაიშაურის, a.k.a. 7th Guest-ის პოლიტკარიკატურა, პუტინი და მარიონეტები. ყველა საავტორო უფლება დაცულია.

და აქვე მეორეც Father Figurine © 2008 Rezo Kaishauri

როგორც გავიგე ეს არის ნაწილი სერიიდან, რომელიც ახლა იქმნება…

Agonia-you are the next(video)


ჯგუფმა აგონიამ აგვისტოს ბოლოს ჩაწერა ახალი სიმღერა, ”You are the next”,  რომელიც უძღვნება, თუ შეიძლება ასე ითქვას, აგვისტოს ომს, რუსეთსა და საქართველოს შორის. ეს არის მესიჯი მსოფლიოსთვის, რომ ისინი რუსეთის სიაში შემდეგები არიან, თუკი დროზე არ მოუხმობენ ჭკუას.

წარმოგიდგენთ ამ სიმღერის ვიდეოვერსიას.

on YouTube

Link to this – http://www.youtube.com/watch?v=4RKnAjqwIiY

on Google Video

Link on this – http://video.google.com/videoplay?docid=6489417791403629918&hl=en

Original Post: http://agoniablog.wordpress.com/2008/09/03/you-are-the-next-new-song/

გვბომბავენ


კვლავაც მეორდება ის, რაც არაერთხელ მომხდარა უკვე – მარსიანელების ვერტმფრენები შემოდიან ჩვენთან, რუსულ ჭურვებს გვიყრიან და მიფრინავენ უკანვე, მარსზე. დიახაც, ზუსტად რომ მარსზე, აბა როგორ იფიქრეთ რომელიმემ, რომ ეს ყველაფერი რუსების ნაჩალიჩარია? თუმცა ამ ჯერზე მარტო ჭურვების ჩამოყრა არ გვაკმარეს, ერთი ჩვენი ვერტმფრენიც მიაყოლეს ზედ. ნუ, ცხადია, ეგეც თავისით ჩამოვარდა, გარე ჩარევის გარეშე, მფრინავს ჩაეძინა ან რამე მსგავსი…

ჩვენი რეაქცია… რეაქცია, როგორც ეგეთი, არ გვაქვს, მიჩვეულები ვართ მგონი უკვე, ერთია რომ ყაზარმულზე გადავედით და აეროპორტებს ვამზადებთ. საინტერესოა ისე, გონიათ თუ არა ამათ, რომ ხვალ კიდევ მოფრინდებიან მარსელები და ზუსტად მაგ დროს დავიჭერთ. ასეა თუ ისე ფაქტი ფაქტად რჩება, დაზარალებულები ჩვენ ვართ. იქნიე ახლა მუშტები და იყავი, იმ სამ დაღუპულ ოფიცერს არაფერი ეშველება.

ომი და უბედურება


tankმოკლ’ედ, გვენძრისი ხდება, მამენტ არც ხდება, რას გაიგებ ამგენისას.

იესსე იგი, დილიდან დამეკარგა მოსვენება, ხან რა ხდება, ხან რა. აქედან ჩვენ ვატრაკებთ, იქედან რუსეთი, აფხაზეთი და მოკლედ ვისაც არ ეზარება, ყველა.

ატრაკონ და იყონ. ჩემი ნება რომ იყოს, კავკასიონის გადაღმა გადავაგდებდი ერთ დიად ატომურ ბომბს და დაველოდებოდი შედეგებს. ალბათ ამიტომაც არაა ჩემი ნება… მაგრამ ჩვენ მაინც გავიმარჯვებთ.

ჩვენ მოვიგებთ ომს!!!