ახალი Tattoo Gun და ახალი კარიერა


პირველი ტატუს მანქანა ორიოდე თუ სამიოდე წლის წინ მაჩუქა ერთმა ნაცნობმა. მაგნიტოფონის ძრავზე იყო აწყობილი და მაგით ხატვა საკმაოდ ძნელი იყო – თან სიზუსტე აკლდა და თან მტკივნეული იყო. მასთან დაკავშირებით რამდენიმე პოსტიც შეგიძლიათ აქვე იხილოთ. მას შემდეგ ბევრმა წყალმა ჩაიარა და ბოლოს, როგორც იქნა, გადავწყვიტე წესიერი აპარატი მეყიდა, ჩერეზ ამაზონი.

და ვიყიდე კიდეც. ვინაიდან და რადგან, ყველა საზომის მიხედვით მე დამწყებ ტატუიროვშიკებში გავდივარ, აპარატიც შესაბამისი, დამწყები ვიყიდე, იაფიანი. თუმცა, მოგეხსენებათ მარტო აპარატი საკმარისი არ არის – სხვადასხვანაირი ნემსები, თავები, მელანი და სხვა პრიბამბასებიც უნდა. ასე თუ ისე, დაახლოებით ერთი კვირის წინ, როგორც იქნა, თითქმის შევკარი მთელი კომპლექტი და პირველი ორნახევარი ტატუც გავაკეთე. ნახევარ ტატუში ვგულისხმობ ანას ტატუს, რომელიც ჯერ დაუმთავრებელია. და ადრე თუ მხოლოდ ძალიან ახლობლებზე ვცდიდი ჩემს ნემსს, უკვე შემიძლია ყველა მსურველს გავუფერადო კანი, ცხადია შესაბამისი ანაზღაურების ფასად.

მაშ ასე, წარმოგიდგენთ ჩემს კოხტა დრაკონს და პირველ ორ ნორმალურ ნამუშევარს. პირველს დაჭირდა 30 წუთი, მეორეს – ერთი საათი:

აპარატი და მისი ნაწილები
პირველი ვარსკვლავის ხატვის პროცესში
ეს კი შედეგი
ლუქსას ლომი ხატვის პროცესში
ეს კი დამთავრებული ლომი
Advertisements

Дело мастера бойтся


ეს სათაური წესით  და დაუწერელი კანონით აქ უნდა დამეწერა, ბრჭყალებში, უფრო ნავაროჩენი და დეზლა იქნებოდა, მაგრამ იქაც კარგად წერია, სადაც არის.

მაშ ასე, წარმოგიდგენთ ერთმოქმედებიან პიესას ”Дело мастера бойтся”.

მოქმედი პირები:

  • Дело – პირველი ტატუირება არასაკუთარ სხეულზე, თუკი არ ჩავთვლით კაქტუსაზე ამასწინათ დასმულ ერთ წერტილს, რომელიც იყო პასუხი კითხვაზე – ”ძალიან მტკივნეულია?”
  • Мастер – რაღა თქმა უნდა შეუდარებელი და განუმეორებელი მე
  • Боязнь – ერთსაათიანი სეანსი, მსხვერპლის მრავალგზის და უშედეგო მცდელობებითურთ, როგორმე გაქცეულიყო და თავი დაეღწია მტარვალი ნემსისთვის.

ფოტოფაქტი (გადაღებულია ”Вихр-77″ – ის ტიპის უთოთი, ასე რომ ხარისხი ვერ ლავეს):

ყველა მსგავსი პოსტი – დააჭირე აქ